Hoi allemaal,

Ja, wat is er eigenlijk veel gebeurd de laatste maanden.

Sinds Frans voor het eerst is geweest is er toch ergens een kwartje gevallen, of een soort KLIK geweest. Niet dat het tussen mij en Minou niet klikte, dat was het probleem niet, We passen bij elkaar (eigenwijs, ondeugend, graag doorlopen, maar wel lui op z'n tijd;)

Het heeft een soort rust in de tent gebracht. Zo langzamerhandwordt ik wat losser in bepaalde zaken, ben wat minder bezig met wat goed is en wat fout. Alhoewel ik er wel bovenop zit wat de rest hier in huis betreft, al heb ik niet echt invloed:) Het is niet zo dat ik naar Minou toe inconcequent ben, maar ik ben op een andere manier concequent.mijn zus begrijpt mijn manier van concequentie niet, maargoed, het werkt, en het is haar hond niet;)

En ach: het is hier toch niet zoals bij een huishond.. Een geleidehond doet hele tegendraadse dingen eigen.ijk. momenteel is er een discussie in het geleidehondenforum over het naar je hond toegaan. dat zou niet mogen (mag eigenlijk ook niet, ranglaagste komt naar ranghoogste), en iemand zei dat zij de hond voor de leuke dingen zou roepen, en moet er iets vervelends gebeuren dan komt ze de hond halen. Zou ik niet doen, want minou is dan o slim dat als ik haar benader ze gewoon wegloopt.:)(doet ze nu ook weleens hoor:) juist als er iets niet leuks staat te gebeuren wil ik ook dat mijn hond bij me komt als ik dat vraag. nu is het niet zo dat ik minou nooit benader, dat ik naar haar toega bedoel ik.. als ik naar bed ga en ik stuur minou naar haar mand kom ik vaak ook nog even naar haar toe voor de laatste aandacht. nou weet ik niet of ze daar ook blijft liggen als er nog iemand beneden is maar als ze eenmaal echt slaapt komt ze er niet meer uit. (tenzij er iemand thuisomt en ze zin heeft om eruit te komen)

Ik heb me in het begin, en ook later nog, weleens afgevraagd hoe Peter het voor elkaar had gekregen dat Minou naar hem zo goed luisterde. Voor mij was ze soms oost indisch doof en best tegendraads. (zeker vergelijkbaar met nu, al staat eigenwijsheid nog steeds hoog op het lijstje:) Pas toen ik wat instructies van Frans had gekregen en ik daaraan begon te werken leerden zowel ik als Minou bijna elke dag bij. Ja, de eerste dagen met alleen Gentle leader waren echt vermoeiend. Als het moet ben ik geduldig, maar als het sneller kan, dan moet dat ook..de eerste dagen sprak ik mijn gedld aan en liet ik haar haar gang gaan. later bedacht ik me dat ik dat niet TE veel moest doen, want dan wordt hetook weer erg: zij bepaalt, en dat moet niet. vanaf toen heb ik toch weer duidelijker gemaakt dat ze toch wel door moest lopen als haar tempo me te laag was, en dat werkte zo langzamerhand steeds beter. Al reageert ze soms nog steeds alleen met riemhulp.

Het verschil tussen de twee trainers wordt me ook steeds duidelijker.

De 3 keer dat Frans nu is geweest heeft me heel veel geleerd. Ook Peter heeft me veel geleerd, maar helaas zijn er heel veel belangrijke dingen niet behandeld. Jammer, maar niet meer omkeerbaar. Kan het natuurlijk bijleren, maar ja.. als ik de training in amstelveen niet heb meegemaakt, weet ik ook niet wat ik gemist heb.:) Wel ongeveer natuurlijk, maar als ze me het dan willn leren, weten zij mijn basis niet, of denken ze die te weten en klopt dat niet. Zo vroeg Frans me na afloop vorige week: je was toch al met peter wel op het perron geweest? Toen ik nee antwoordde zei hij dat hij me dan nog wel meer had kunnen bijbrengen. We zaten in de bus, en hij heeft me toen ook nog het een en ander verteld. Ja, het had goed geweest als ik bepaalde dingen aan het begin al had geweten. het benaderen van trappen naar beneden ben ik zelf niet zo'n fan van. maarja, dat pikt minou op, en dan heb je dus een heel lastig cirkeltje. minou gaat langzamer, ik ook, want ik denk: ooh, die trap komt... maar die trap komt pas over een paar meter, maar ik zie niet waar hij begint.... nou, dan maak je dat gelijk tot een moeilijk punt. We hebben dus nog een hoop te overwinnen samen, maar nu zie ik ons echt wel een jaar of acht samenwerken. Dat deed ik eerder ook wel, maar toen had ik meer de vraag in mijn hoofd:gaat het bij iedereen zo moeilijk? nu weet ik wel dat het bij anderen natuurlijk niet iedereen, makkelijker ging in het begin, endat wij er wat langer over doen om samen een hecht team te worden, maar nu zie ik het zo snel verbeteren dat ik wel kan zeggen dat wij er ook wel komen.:) (zo, ik heb gesproken)

Volgende week de hele week in Duitsland. Ik zie het steeds meer zitten. Gisteren heeft ze me weer eens laten zien wat ze me waard is, al bakte ze er op het laatst helemaal niets meer van, maar ik weet nu dat ze kan luisteren, en als ze dat niet doet, wat ik er zo'n beetje aan kan doen om haar te laten luisteren. Moergen begin ik met haar spullen inpakken..dan is het ECHT definitief. komt haar paspoort bij mijn papieren, haar andere spullen bovennop de mijne, dat neemt niemand ons meer af!

nou mensen, ik begin het hier zo langzamerhand koud te krijgen, en het gewicht van mijn oogleden wordt steeds zwaarder, tijd om te gaan pitten dus!

allemaal wel terusten, en tot de volgende keer. ik kan als het goed is op internt in duitsland, dus ik laat dan ook wel van me horen!

DOEI!!