hoi allemaal,

om nou maar even op marleen aan te sluiten was vandaag de alv van de
nvg. het was ernstig vroeg vanmorgen, ik was gisteravond namelijk in
de kroeg en pas rond 01:15 uur vannacht was het tijd om te slapen en
mijn aardigste wekker ging alweer om kwart voor 7! uhum!

ik ging lekker optijd weg en ja hoor, het is gelukt!wylou poepte waar
ik dat wilde. lollige is, als ik haar eerst tegenover even uitlaat
plast ze dus alleen maar, terwijl als ik zou gaan lopen ze op de stoep
zou gaan poepen. best knap eigenlijk, maargoed na de plas liepen we
door naar het eigenlijke uitlaatveld en daar kwam na enige aarzeling
de zo geliefde drol. ik blij!
op hoogcatharijnen wist ze de trap naar spoor 1 en 2 nog te vinden van
vorige week toen ik bij marleen was, wat een pienter hondje is het
toch. op het perron trof ik toos met enzo en marianne met turan, ik
liep ze bijna letterlijk tegen het lijf.

vanmiddag in het bos hebben de beesten zich lekker uitgeleefd. wylou
kwam als ik haar riep op het goeie moment smile. tja als je roept en
ze blijkt met een paar andere honden te pogen een halve boom te
verslepen zal je niet echt succes hebben denk ik zo!

het liep nog een beetje rommelig: toen we stopten aan het begin om de
honden los te laten, rekende ik erop dat alles in 1 keer los zou gaan.
ik was dus wylou's oranje uniform nog aan het ontwarren toen ineens de
riem uit mijn handen vloog en wylou met tuig en al het bos in stormde
achter een paar al losse honden aan. ik schrok me rot! het was nog
even een gedoe om haar in haar oranje jas te krijgen, want ja al die
losse honden om je heen da's feest natuurlijk hihi!
maar ik denk dat dit de laatste oranje jas wandeling was, ze komt bij
me terug als dat nodig is en ik denk dat ik haar zonder die jas nu ook
wel herken. af en toe stond ze met nog een andere hond aan takken te
sjorren, lollige is dat ze dat ook soms alleen doet, grommend met een
tak door het bos rennen. malle hond.

ook de modderige plassen/ slootjes waren erg lekker om in te poedelen.
op de terugweg was wylou wat slordig, ze wilde vanalles wat niet kon
en wilde op een gegeven moment uitwijken voor een gat met water, maar
er liep een collega zo dicht op me dat ze niet omkon, ik stond dus
ineens met mijn gehele voet in de blubber. je schrikt wel even want
ineens zakt de grond onder je voeten weg maar we konden er wel om
lachen.

marleen en ik zijn uiteindelijk idd in het pannekoekenrestaurant
beland en daar hebben we lekker gegeten. volgens mij moet 1 van de
serveersters een nieuwe baan gaan zoeken, sjonge wat een chagerijnig
mens. het was het evenbeeld van haar collega, die vlot en fris haar
werk deed.
wylou en vita lagen heerlijk te knorren onder tafel, met nadruk op
knorren he, marleen! voor mensen die niet wisten dat er een paar
honden waren moet het een heel raar geluid zijn geweest wat uit ons
hoekje kwam!
om kwart over 6 zat ik in de trein en kreeg wylou haar zo gehoopte
brokken en ging daarna heerlijk liggen. en ja, in die trein ligt
dankzij mij nu ook wel wat zand. ik kwam het halve bos tegen in
mijnbroekspijpen en dat heb ik per ongeluk in de trein achtergelaten.
spijtig genoeg moest ik wel dik een half uur op mijn bus wachten.
lollige was, wylou was op catharijnen superenthousiast, veel
enthousiaster dan vanmorgen. ze racete me naar de trap, kijk eens wat
ik gevonden heb, baas ben ik nu lief??? ooh yes naar de bus
snellll!!!
in de bus ging ze weer lekker veerder slapen, ik ook bijna, dacht
ineens shit ik ben mijn halte voorbij dus ik snel de buschaufeur
vragen, bleek ik me vergist te hebben ik moest nog 1 halte. pfff
gelukkig:)
wylou wilde heel graag naar huis, ging op precies dezelfde plek even
plassen en racete toen naar huis waar ze het voornemen nam om even op
de nylabone te kluiven, nam hem mee naar het kleed, legde hem tussen
haar voorpoten, likte eens en bedacht toen nee ik ben toch wel moe en
weg was ze.

het was weer een geslaagde dag, het was voor mij de eerste alv waar
ik bij was, wel leuk om een keer mee te maken en wat meer bekend te
raken met de activiteiten van de nvg e.d.

zo, en nu is het hondenplas tijd en daarna is het mensenbedtijd want
ik heb wat in te halen geloof ik smile. wylou is al bezig met schade
inhalen af en toe is het net een pup. ze ligt op een gegeven moment
voor mijn voeten, besluit nee ik wil in mijn mand, ploft er neer en
een minuut later ligt ze uitgebreid te dromen. ik wou dat ik dat ook
kon!ze maakte zichzelf er alleen ook weer wakker mee, ze werd iets te
fanatiek blijkbaar!

volgend jaar weer!

groetjes,
Melanie