Hoi allemaal,

nu mijn nieuwe maatje al weer ruim een week bij me is, krijg ik wel
een behoorlijk beeld van haar.

vorige week vrijdag kwam ze hier, en behalve dan het besnuffelen van
het huis en het opkijken bij bepaalde geluiden, was ze al gelijk
helemaal relaxed. kroop 's avonds toen er visite was lekker bij ons
onder tafel, lag zo nodig lekker op haar rug gek te doen, had gelijk
door hee dat kussen wat daar ligt is voor mij (jaja, ze past op het
oude kussen van Minou),kortom de relaxedheid zelve.
de eerste dagen had ze wat moeite met ons ritme: in je mand blijven
tijdens het eten, wat is dat? en dan stond ze ineens aan de andere
kant van de kamer oost-indisch doof te zijn en moest ik echt naar haar
toelopen om haar in beweging te krijgen want ze lust best een brokje
maar het gebeurt me vaak zat dat ik met een uitgestoken hand met voer
sta en dat ze erbij staat en er naar kijkt zovan, vreet het zelf maar!
vrijdag jaja, ze deed er een week over;) had ze dan toch echt door dat
ze op mijn teken moest wachten om eruit te mogen. en dan krijgt ze
vrij, blijft ze gewoon liggen!
de eerste dagen van de werkweek vond ze het maar vreemd: mijn broer en
vader gingen weg, mijn moeder ging bijna weg en las de krant nog
even, en mij zag ze maar niet. de eerste 2 dagen ging ze demonstratief
voor de deur zitten zovan: wanneer mag ik er nou uit? duidelijk gewend
om voor dag en dauw uitgelaten te worden. echt nodig moest ze dan weer
niet, het was duidelijk dat ze gewoon ons ritme niet snapte.
inmiddels zorgt ze er 's morgens wel voor dat ik wakker blijf! de
begroeting wordt elke morgen uitbundiger. zaterdag en zondag vorige
week kwam ze wel blij naar me toe en liep wat om me heen, nu kijkt ze
al gelijk of er toevallig speelgoed op de route ligt en dat neemt ze
dan gelijk maar vast mee en als ik niet uitkijk werpt ze zich met haar
lichaam tegen mijn benen. HEE baas, ben je d'r weer!!!

ze heeft wel iets anders bedacht, wat ik zo snel mogelijk weer de kop
in wil drukken. wylou heeft ontdekt dat als ze mee uit is geweest, ze
daarna eten krijgt. en die maaltijd die is haar alles. minou was gek
op eten, maar wylou weet ook heel goed duidelijk te maken dat het haar
tijd is!
ze heeft deze week 2 keer net of net niet op de stoep gepoept. ze
loopt redelijk netjes mee, ziet een berg bladeren en zakt ter plekke
door haar hurken. eenmaal op het uitlaat veld gaat ze snel even
plassen, wil dan wel wachten tot ik de lijn heb langergemaakt en haar
heb vrij gegeven maar daarna draait ze resoluut om en wil vast
beginnen aan de terugreis. als ik dan haar laat zitten en de riem
inkort komt het bekende protestgepiep weer even bovendrijven, zo ook
als ik haar onderweg af en toe even stil laat staan. ze doet dit heel
braaf maar is het er toch duidelijk niet mee eens. jammer dan, daar
heb ik eigenlijk geen boodschap aan:)

eenmaal thuis is ze zo opgewonden dat het me moeite kost haar rustig
te laten zitten om haar halsband af te doen. dit gebeurt 's morgens
ook voordat ik wegga trouwens, zo blij is ze dan dat ze mee mag.
de eerste dagen als ik voer uit de ton haalde ging ze op een paar
meter afstand staan kijken wat ik ging doen, vanavond stond ze met
haar neus tegen de ton aan te wachten tot ik mijn jas had opgehangen.
je kan het gewoon niet vergeten!
ze wordt dus toch wel wat losser. werkaanbod heb ik deze week
eigenlijk nauwelijks voor haar, heb geen school en moet leren voor 2
toetsen, 1 donderdag en 1 volgende week ergens, dus daar gaat nu ook
wel wat tijd in zitten. ik heb ook niet echt routes dichtbij waar ik
haar lekker kan uittesten. donderdag dus lekker optijd naar school
toe, zodat we rustig tijd hebben om er te komen.

blaffen doet z e eigenlijk niet of nauwelijks. als de laptop beneden
aan gaat geeft die even een piep. als het stil is, reageert ze hierop
met een WOEF, ze schrikt er elke keer van.
als het rolluik van onze computerkast opengaat komt ze heel hard
aanrennen. waarom dat geluid die reactie uitlokt ben ik nog niet
achter, misschien heeft de trainer zijn lekkere snoepjes wel in een kast
met rolluik gehad ofzo:)

als ze buiten, in de tuin of ergen s anders, los is, is ze nog weleens
oost indisch doof. snuffelen is voor haar heel belangrijk. ze wil ook
echt alle hoeken en gaten besnuffeld hebben. ze probeert hier in huis
zelfs achter de bank te komen, wat nieet kan. ze besnuffelt de
frutsels in de open kast op neushoogte, steekt haar neus in de lucht
als er tsussen de middag brood ligt te ontdooien. grappig isdat. minou
was wat dat betreft een grotere vreetzak maar heeft nog nooit naar het
aanrecht getaald terwijl wylou er toch het hare van wil weten.

een slopert dat is ze wel. gelukkig houdt ze het tot nu toe bij haar
eigen spullen en begint ze niet aan de versiersels van mijn moeder!:)
ze zou van knuffels houden om mee te spelen. ja, ze vindt ze leuk,
maar slopen is ook een optie. De knuffel die voor Minou heilig was,
die ze als een soort kind bewaakte, werd door wylou even
geleidehondproef gemaakt. ze vrat er een naat uit en haalde het
piepertje (inclusief een baal vulling) er vakkundig uit. jammer wylou
maar ik weiger om dit ding door jou helemaal te laten slopen.
de vijfhoekige ring ligt er wel maar die pakt ze niet zo vaak. als ze
na het spelen met de kong of wat dan ook tussen haar poten gaat
liggen, kan ik dat beter verruilen voor de nylabone, want zelfs de
kong wordt door wylou aardig te grazen genomen. ongelofelijk.

gisteren gaf ik haar een soort mergpijp uit de dierenwinkel. ik ben
bij haar wel extra allert op het formaat zodat ie niet tussen haar
kaken kan blijven hangen en tot mijn verbazing beet ze een heel stuk
van het bot eraf en at het gewoon op. kon ze makkelijker ij de rest
van de vulling. het bot is nu eigenlijk niet interessant meer terwijl
minou er weken aan kon knagen.
het is dus allemaal nog een beetje uitzoeken wat wel en niet geschikt
is. kluifjes zijn ook zo weg, een runderoortje wil ze dan nog wel een
paar minuutjes mee doen maar andere dingen zijn in een zucht in het
zwarte gat verdwenen.

ik denk dat ik haar tijdens het loslopen e.d. maar een beetje moet
gaan paaien met kaas of worst. ze kan heel leuk op een afstandje staan
te snuffelen en als er een ziende bij is kan die ook niet zien of ze
alleen maar snuffelt of ook aan het eten is. een voertje, gewoon
frolyk, is niet belangrijk genoeg om daar mee te stoppen. misschien
komt dat nog.

verder merk ik duidelijk dat ik zonder instructeur toch wel een stuk
minder relaxed ben. ik wil het prettige werken van wylou graag zo vast
houden en ik merk dat ik heel erg allert ben op foutjes. als er mensen
aankomen vraag ik me af of zewel zal anticiperen (een hond denkt heel
snel er gingen er 20 opzij dus die 21ste ook, en dat wil ik zien te
voorkomen, wat best mogelijk is), als ze aan de riem loopt om
uitgelaten te worden ben ik helemaal nog wat op mijn hoede omdat ze
dus zomaar kan besluiten het is voedertijd dus ik ga maar vast
halverwege de route zitten deste eerder kunnen we misschien wel naar
huis, maar dat zal denk ik wel slijten. lastige is dat ik niet altijd
merk als ze iets gedaan heeft, ze komt wel netjes terug maar dat doet
ze ook als ze toch op een ander plekje wil snuffelen, dus dan is het
op de terugweg ook de vraag heeft ze alles gedaan en krijgen we zo
geen noodstop in de goot. tot nu toe is dat gelukkig pas 1 keer
gebeurd. ze heeft een behoorlijk strak poepschema, da's wel erg
handig! als ik geluk heb veegt ze haar voeten als ze klaar is en is
het overduidelijk.

zo, nu is het even tijd voor de studie, anders komt er geen bal van
terecht, en om mijn eerste toets nou echt te verprutsen lijkt me nou
niet zo'n strak plan!

groetjes,
Melanie