Hoi allemaal,

Gisteren was het tijd voor de jaarlijkse ambassadeursdag van het KNGF.
Ik was benieuwd hoe ze het zou doen en heb mijn best gedaan alles zo
relaxed mogelijk over me heen te laten komen.
we vertrokken om even na half acht naar de bushalte en Wylou had er
zin in en zo doende liepen we in een pittig tempo naar de bushalte.
omdat ik toch wel aardig aan de late kant was vertrokken naar mijn
idee waas het dacht ik nog maar de vraag of we hem zouden halen. maar
we kwamen keurig optijd bij de bushalte en de bus kwam ook nog eens 5
minuten te laat maargoed:)
eenmaal in utrecht vroeg ik nog even aan de chaufeur waar we stonden
op het station. in de buurt van de kiosk. jaja, ok lekker vaag maar
goed ongeveer is duidelijk genoeg. ik was dus in de vaste overtuiging
dat we linksaf moesten om bij de trap te komen, maar wylou dacht daar
anders over. oke, als jij denkt dat die trap echt rechts is zoek hem
dan maar. ja hoor, ze had gelijk en bracht me in een rap tempo
onderaan de trap.
ik had me in de bus bedacht dat het natuurlijk zaterdag was en dat ik
een kaartje moest kopen. daar had ik nog wel tijd voor en wylou had
toevallig ook een uiterst linkse lijn op gezocht dus ik liep er ook
echt wel aardig vlak langs. toen ik even niet meer zeker wist vroeg ik
het aan iemand die me iets bijstuurde. eerst stond ik ineens voor de
internationale balie. zandvoort? zandvoort? die verkoop ik niet ik
verkoop alleen internationaal!
iemand hielp me even om in de goeie rij te komen. die rare afzettingen
om een rij te leiden enzo zijn zo vaag!
wylou bracht me daarna weer netjes naar de uitgang en was zo
vriendelijk me automatisch naar de trap van spoor 14 te brengen. maar
ik moest naar 5 dus we liepen een stukje terug, en omdat we nu al zo
dicht langs de trappen liepen kon ik makkelijk de sporen tellen.
de trein kwam bijna gelijk binnen.

in amsterdam waren alle mensen zo snel van het perron dat ik ineens
alleen overbleef. ik liet wylou naar een trap zoeken, en ze was ook
druk aan het zoeken, ze slingerde me steeds om muurtjes of pilaren
heen om aan de andere kant te kijken maar geen trap. volgens mij lag
hij ook op een niet logische plek in iedergeval hoorde ik op een
gegeven moment iemand achter me wat een conducteur bleek te zijn. toen
ik hem om een trap vroeg zei hij dat ik er net langs eentje was
afgelopen en dat de hond niet goed oplette op zo'n toon van: wat jij
aa n het doen bent weet ik niet maar er klopt niks van. ik zei dat ik
de hond nog maar een week had maar daar had hij niet echt een
boodschap aan. ik vroeg hem me een trap te wijzen. als je rechtdoor
loopt kom je vanzelf op een andere trap uit en hij vertelde me hoe ik
bij het andere spoor moest komen.
dus zo gezegd zo gedaan, wylou wijst me die trap aan. een houten open
exemplaar, die wylou best afdurft, maar eerst wacht tot ik ga lopen.
wylou bleef dus even iets achter waarop die conducteur tegen mij zegt:
nou je moet hem eens wat harder aanpakken want hij neemt aardig een
loopje met je. ja hoor vent, wordt jij maar lekker puppypleeggezin als
je denkt dat je het zo goed weet, kan jij dat er lekker uit africhten!
eigenlijk had ik moeten zeggen toen jij je rijbewijs had kon je toen
ook al rijden vast niet maargoed ik wilde een poging doen mijn
aansluiting nog te halen dus ben doorgelopen. de trein stond er
inderdaad nog. we hadden even wat instapproblemen en of het nou kwam
door een klein keffertje die op de 1 of andere manier erom vroeg
wylou's aandacht te trekken of door de paal die in het midden van de
instap stond, in iedergeval trok ze me terug toen ik instapte. rustig
opnieuw begonnen en na even pielen, inmiddels had de conducteur al
gefloten en ik stond in de deuropening, met heel erg leuk doen
jumpte ze de trein in. de conducteur had mme bljikbaar gezien want
had meerdere malen gefloten en pas toen ik helemaal binnen was met
hond floten de deuren en gingen die dicht. hheel fijn!

in zandvoort stapte ik tussen een menigte ambassadeurs het perron op.
ik wist niet dat er zoveel ambassadeurs in dezelffde trein zaten!
onderandere cees tinga was aanwezig. wylou werd van het zien van
zoveel honden wel even wild, het is me opgevallenn dat zodra je
stilstaat ze wel op honden kan reageren maar tijdens het lopen in tuig
gaat ze ze aardig uit de weg.

tijdens het lopen liep eerst een stukj e de nieuwe
communicatiemedewerkster met me mee. kees gaf haar wat aanwijzingen
waar ze het beste kon lopen maar het viel me al gauw op dat zowel leon
(andere instructeur) als kees heel erg met mij bezig waren tijdens het
lopen. Wylou deed het fantastisch, gaf zijstraten aan (terwijl de
groep voor ons gewoon rechtdoor liep) stopte netjes voor stoepranden
en na een obstakel op de stoep was ze degene die het meest strak naast
het obstakel de stoep weer opging. HEEL strak hoorde ik al achter me.
dan loop je lekker trots te wezen hoor. een paar honden poepten fijn
midden op de stoep en dat gebeurde zo voor ons neus dat wylou dat
nooit optijd kon zien. leon trok me dus wat opzij en voorkwam bruine
voeten.
eenmaal binnen voelde ik een arm om mijn schouder en stond Kees naast
me om te zeggen dat hij het dapper vond dat ik er al bij was en dat
het er zo goed uitzag.
dapper om te komen, tja ik wilde er gewoon heen!

eenmaal in de zaal ging wylou lekker liggen maar algauw voegde petra
met ad en aybo zich bij ons en toen was het gedaan met de rust hahaha!
ayb en wylou vonden elkaar helemaal leuk en lagen (ssst) algauw te
rollebollen samen.
oja ik was ook wylou's badtrainster nog tegengekomen. weet haar naam
niet meer. en wylou was me toch opgewonden. ehh was mijn reactie, zo
ken ik haar helemaal niet! die zei al gelijk dit was zo'n fijne hond
om mee te trainen! zo relaxed en pikte alles zo makkelijk op! ja klopt
helemaal!

maargoed na het gebakje en het intropraatje waas het tijd voor de
wandeling. we waren met zo'n mega groep (56 honden!!!) dat we in 2en
werden gesplitst. jammergenoeg zat ik niet echt bij bekenden afgezien
van een paar ppg die ik al eens eerder had gezien.
naar het strand lopend kreeg ik aanwijzingen van iemand die ik niet
kende. wat bleek, dit bleek 1 van de trainsters die met Wylou's trainer
samenwerkt. zij had dus voor een heel groot deel wylou getraind! en
die muts reageerde echt totaal niet. ze kon wel merken dat wylou haar
gezien en herkend had maar ik merkte er niks van. heel maf.
op het strand had kees nog niet door dat ik nog niet klaar was wylou
haar oranje jas aan te trekken, de rest liep dus allos. wylou had af
en toe een soort, zal ik springen of niet neigingen gehad, nu begreep
ik dat pas. omdat ik ook een beetje achteraan stond had ik niet
gehoord dat de hele meute honden het strand al onveilig maakte. wylou
had zich dus aardig ingehouden en toen ze vrij mocht was ze binnen een
mum van tijd bij de rest van de viervoeters.
lekker over het strand gelopen. veel honden namen af en toe de benen
of leken even "baasloos"maar we zijn geen honden kwijtgeweest. wylou
liep af en toe helemaal voorop. die viel duidelijk op door haar oranje
hesje. ik had dit van te voren aan kees gemeld, vond hij ook wel
handig om te weten omdat het goed kan zijn dat ze me kwijtraakt.
ik liep wat met peter zijn hulpje mee en we hebben wat gekletst.

wylou zocht ook af en toe contact met een andere grote
herder die nogal op een maatje die ook bij dezelfde trainer heeft gezeten, Owen, leek.
op de terugweg kon deze trainster nog maar net voorkomen dat wylou
zich tegoed deed aan een lekkere verse kwal. vorige week heeft ze het
denk ik afgekeken van een andere hond die dat deed. gelukkig is wylou
een hond die als ze ergens bij weg wordt gestuurd niet meer teruggaat.
ook een paar mensen die met een werpstok (uhh, soeplepel toch petra?)
ballen stonden te gooien hadden haar aandacht samen met nog een andere
groep honden!

na een lekkere wandeling gingen we weer terug naar onze locatie. wylou
liep aan de lijn zat nog helemaal onder het zand, de trainster zei op
een gegeven moment hier gaan we links. wylou hoorde dit en ging keurig
naar links. ze stopte zelfs (aan de riem!) voor stoeprandjes en
traptreden. halloo je bent niet aan het werk hoor!
terwijl ik wylou's natte zanderige jas weer opruimde was deze
trainster zo aardig om wylou even voor mij af te drogen (enn nog even
lekker met haar te knuffelen denk ik!) waarna we weer naar boven
gingen voor de lunch.

's middags was er eeen quiz. elke tafel was 1 team. tot de pauze
stonden wij, hoorde ik, aan kop maar daarna was het over met onze
nadenkendheid blijkbaar. petra en ik hadden ontzettende lol,

we werden op een gegeven moment wel wat fanatiek en bij een goed
antwoord werd er flink op de tafel getrommeld. arme wylou die lag daar
net onder te slapen!:)

uiteindelijk heeft de tafel waar anneloes aan zat gewonnen, weet niet
of daar nog andere bekenden zaten.

daarna nog even aan de borrel en uiteindelijk met een lekkere zak
hondenkoekjes van eukanuba en een reflecterend halsbandje vertrok de
eerste ploeg onder leiding van kees (die weer achter mij ging lopen
hihi! naar het station. wylou moest even plassen maar het stukje gras
wat we tegen kwam vond ze blijkbaar echt te goor. uiteindelijk kwam er
in, net naast eigenlijk, de goot nog een hele grote plas. kees liet
mij lekker op de schoolse manier werken, ons tempo lag toch hoger dan
gemiddeld dus liepen we eerst 100 meter achter de res (er waren nog
meer instructeurs voor de rest van de groep hoor!) uiteindelijk liepen
we voorop. wylou had subtiel ingehaald!
met een hele clu b reisden we tot utrecht samen, daarna splitsten we
pas op. het was een geslaagde dag, wylou heeft het best heel netjes
gedaan. volgend jaar weer!!!

groetjes,
Melanie