Hoi allemaal,

Het zit erop, we mogen het nu samen zelf gaan doen, de thuisinstructie
is voorbij!

gisteren had ik een dagje vrij, en ben ik eerst 's morgens met mijn
zus en Wylou naar de dierenwinkel gegaan. ik was in amstelveen
frontline vergeten te kopen, en ik wilde voor Wylou een nieuwe penning
laten maken.
Ook is ze van het " doodschudden" van het flostouw, en omdat ze een
heel groot flostouw heeft die nog van minou is geweest, en ze daarmee
allerlei spullen van hun plek mept als we niet uitkijken, moes er ook
maar een kleiner geval voor binnen komen.

wylou gedroeg zich netjes in de dierenwinkel. ze stond letterlijk met
haar neus in de echte gerookte runderbotten, maar haar tong bleef
binnen en haar kaken op elkaar. knappe hond! ook de bakken met andere
losse snacks bleven even vol. knappe hond!!

gistermiddag moest ik even geld halen (daarvoor ga ik altijd naar de
supermarkt) en wylou moest nog worden ingeschreven bij de dierenarts.
dus, dat gingen we maar eens doen.
ik ben tot de conclusie gekomen dat ik totaal het verkeerde tijdstip
had uitgekozen. het was namelijk tijd voor de griepprik en aangezien
ik voorbij de huisartsenpraktijk moest, kwam ik half bejaard harmelen
tegen.
en wat een bemoeials zaten daar tussen! meestal vind ik het niet erg,
maar als je je kop erbij moet houden is het soms knap lastig!
de trainer had mij woensdag al gewaarschuwd dat ze daar aan het werk
zijn, en er een stijger op de stoep staat en met 2 poten zelfs een
stukje op de weg. ik moest dus zoiezo over de weg (die heel druk is).
We naderden de stijger en wylou bekeek rustig hoe dit op te lossen.
probeerde even of ze er misschien door zou kunnen maar er stond gelijk
al een heks (sorry kan het niet anders zeggen) achter me (strak achter
me!): Je KAN d'r wel door maar dan moet je wel onder die buizen door!
ja mevrouw ik ben het even met de hond aan het uitzoeken. wylou kon
geen kant meer op want die vrouw bleef strak achter me staan. toen
wyloou achteruit stapte raakte ik die vrouw daardoor die gelukkig toen
maar een stukje opzij ging. wylou ging de stoep af maar hield ietwat
het midden van de weg aan. wat ik niet wist, was dat de andere helft
van de bejaardenclub zich hadden verzameld, op de stoep net voorbij
die stijger. wylou is gelukkig zo brutaal omhaar neus ertussen te
steken maar die kleppende menigte gaf niet direct respons. daardoor
stond ik onnodig lang op die enorm drukke weg, iets wat ik lieveer
niet doe omdat daar nogal eens erg hard gereden wordt. oh ja, die
mevrouw met de hond wil er langs. we gaan een stukje verderop verder
kleppen met ons rug naar de wereld toe. 30 meter verderop kwam ik dus
dezelfde bejaardenclub weer tegen!
uiteindelijk waren we de club voorbij, en was het even zoeken naar de
juiste inrit. de eerste was fout, ik kwam bij een woonhuis terecht of
iets dergelijks en er kwam iemand naar buiten om me te vertellen je
moet nog 2 inritjes verder.
enfin, uiteindelijk vonden we de dierenartsendeur. wylou liep keurig
een hondje voorbij die net bij de DA vandaan was en niet zo in zijn
hum leek maar wylou keek er amper naar en bracht me netjes ij de deur.
achter me hoorde ik de vrouw die bij haar auto stond met hond Ohhh wat
mooi he??? zeggen. grijns grijns!

binnen liet ik haar inschrijven en even wegen, nog ongeveer hetzelfde. 28 kilo precies.

ik ga er nog geen boodschap aan nemen want elke weegschaal is anders
en de vorige keren verschilde die van de dierenarts een kilo, dus ik
wacht het maar even af.
in iedergeval stond in de papieren dat ze op iets van 14 oktober 28,2
woog.


opweg naar huis kwam ik weer de bejaardenbende tegen. na het zebrapad
die ze me keurig aanwees gingen we nog even naar de supermarkt. viel
me ook niet helemaal tegen al vond ik dat ze af en toe toch meer met
andere dingen bestuderen bezig was dan met wat ik haar vroeg, maar dat
is wylou als ze ergens voor het eerst of bijna eerst komt, dan is ze
gewoon erg nieuwsgierig:)
ze blijft in iedergeval bij de schappen vandaan en is niet aan het
snaaien.

al met al deze eerste aardige rit alleen viel niet helemaal tegen.
dinsdag moest ik eigenlijk naar scool maar dat was niet doorgegaan,
dus verder dan een blokje om in tuig was ik nog niet met haar alleen
geweest.

vanmorgen moest ik om 09:30 in ede staan.
ik ging ruim optijd weg, maargoed ook want wylou vond het nog te vroeg
om uitgelaten te worden (woho het was wel een half uur eerder dan de
afgelopen week:)

maargoed, ze bracht me netjes bij de bus en wilde weer op dezelfde
plaats als eerder gaan liggen. het indraaien is vrij lastig en ik
kreeg het niet voor elkaar zoals ik dat wilde maar uiteindelijk lag ze
dan toch zo'n beetje tussen mijn benen onder de bank. (hoe ga ik dit
in vredesnaam doen als ik nog een grote zware rugtas bij me heb!!!! ik
heb geen flauw idee:)

op utrecht centraal bracht wylou mij in 1 rechte streep naar de goeie
trap, knappe hond! waar ze op de trap mee bezig was, was het snuffelen
of opletten wat er voor haar gebeurde geen idee, maar het trappenlopen
ging niet al te vlot.
boven bracht ze me zonder botsingen in de buurt van de treinen, maar
op de 1 of andere vage reden kwam ik bij roltrappen uit ipv gewone
trappen. uiteindelijk omgekeerd, wylou liep wel redelijk doelgericht
nog maar ik was het totaal kwijt. omdat ik het wel goed af wilde maken
sprak ik iemand aan met de vraag waar de vaste trap naar spoor 14
was.ja, uhh, even kijken. oh! 2 meter voor je !!!
oke dan!

de trein liet slechts 5 minuten op zich wachten en ik wurmde wylou in
de trein weer onder de bank, opnieuw een aardig gedoetje nog maar het
is veel handiger dan de hond in het gangpad of echt voor je zoals ik
dat bij minou gewwend was. nu laat wylou ht wel beter gebeuren. die
schrikt niet zo als er iemand heel dicht bij haar poten komt.
In ede was ik kort de kluts kwijt. steeds als ik uitstapte stond ik
aan het verkeerde uiteinde van het perron en moest ik een heel stuk
lopen. nu ging ik dus netjes links, wylou wilde rechts maar dat was
tot nu toe steeds zo geweest, dus ik spoorde haar aan door te lopen en
de trap te zoeken. op een gegeven moment hoor ik achter me mensen een
trap oplopen. hee, ik ben er alvoorbij!
toen ik omdraaide en terugliep wisten we hem alsnog zonder problemen
te vinden.
eenmaal beneden haalde ineens de trainer me in. die had boven lekker
toe staan kijken hoe ik dit nou eens zou gaan oplossen!
van wylou nog geen reactie.
buiten voor het station dicteerde hij me even een telefoonnummer om
melding te maken van overlast van rondslingerende fietsen, en ineens
draaide wylou haar kop eens om. verrek, leek ze te denken, ben jij
het!? toen reageerde ze pas met een breed gekwispel, zo was ze dus met
mij bezig blijkbaar!

we liepen naar school, wylou weet het beter dan ik dat is duidelijk.
ik moet echt mijn kop er nog bijhouden, de route hebben we iets
aangepast, en op een bepaald punt stond in mijn verbeelding toch ECHt
een lantaarnpaal. hoe ik erbij kom joost mag het weten, maar ik moest
daar zoeken naar een zebra. lijkt niet echt op elkaar toch!
op school hebben we eerst de ziektekostenverzekering voor WYlou inorde gemaakt.

daarna hebben we even gezocht naar een lege collegezaal maar de enige
zaal die leeg was stondin toetsopstelling dus niet de smalle lange
banken met kleine tafels en weinig ruimte. later vonden we in een
gewoon lokaal bijna eenzelfde opstelling en we denken dat wylou zich
wel onder mijn stoel zal gaan wringen en ik hoef dus niet persee in
het gangpad te gaan zitten. languitliggen staat tot nu toe ook nog
niet echt in wylou's woordenboek. heel makkelijk in dit geval want ze
rolt zich op ploft neer en slaapt:)


daarna nog wat moeilijke trappen. ze doet ze allemaal wel maar is erg
aan het zoeken naar haar eigen balans. ik laat me dus niet opfokken op
die trap en wat ik vooral moet onthouden: als er ooit wat gebeurt dat
ze uitgleidt, laat beugel en riem direct los, kan je haar niet
ophangen en los is ze er sneller weer dan dat je haar belemmert door
tuig of riem. want ja, er zijn echt stijle trappen en niet overal is
een lift dus soms moeten we wel.
we zijn terug naar het station gelopen, en dit ging best weer heel
aardig. 1 inritje blijft ze wat moeite houden met het stoppen voor de
lage randjes, als ik blijf volhouden dat ze daar echt moet stoppen
gaat dat vast ook wel goedkomen.
op het station hadden we 2 minuten voor mijn trein kwam en dus 2
minuten om afscheid te nemen. de trainer mocht naar huis met een doos
HOop ik) lekkere bonbons (nouja, doe normaal!! was zijn reactie!:)
en toen zat de instructie er zomaar ineens boem helemaal op en zien we
elkaar pas weer over een week of 4 denk ik.
het zal nog investeren worden en blijven, alles moet in het werken met
elkaar nog wat geroutineerder worden. haar geleidewerk opzich is
gewoon uitstekend, nu het elkaar begrijpen nog wat verbeteren, maar
dat komt volgens mij ook helemaal goed.

op hoog catharijnen bracht ze me keurig richting de bussen.

naar de bus ging iets rommeliger maar dat kwam o.a. omdat ik in mijn
rechterhand zowel een stok als een flesje cola vast had. de paal die
ze me aan zou hebben gewezen, kon ik namelijk niet vinden, volgende
keer een aandachtspunt.

thuis zijn we lekker een potje gaan spelen en stoeien, het is
duidelijker dat madam brutaler gaat worden. ze begint af en toe mijn
handen te likken en af en toe legt ze een speeltje echt in mijnhand.
als ik op de grond zit en ik vraag of ze naast me af wil gaan nestelt
ze zich lekker op haar rug. ze laat zich dan ook gewoon op schoot
trekken en blijft (even!) rustig liggen om te kroelen maar kan dan ook
ineens weer bedenken oh mijn flos ligt nog aan de andere kant van de
kamer dus die moet ik even ophalen!

morgen is de ambassadeursdag, de organisatie leek wat rommelig maar
toen ik vanmiddag mijn info nog eens doorlas bleek dat ik nog meer
info had moeten krijgen die ik dus niet had. als het goed is zit die
nu zo'n beetje wel in mijn mailbox. eens kijken hoe ze het morgen op
het strand gaat doen! los is ze af en toe nog een beetje oost indisch
doof, snuffelen is heel erg belangrijk voor haar, en dan doet ze
gewoon alsof ze me niet hoort en ziet hoe ik mezelf voor paal sta te
zetten, maar goed vorgie week in die grote wandelroedel ging het ook
goed dus ik zie het positief tegemoed. gisteren hebben we even het
fluitje kort geoefend, daar reageerde ze tot nu toe noghelemaal nieit
op als ik floot, en ik kwam er achter dat ze ineerste instantie alleen
kwam als ze me zag staan met de fluit in mijn mond. dit uitbundig
beloond en toen ik even later terugkwam na het uitlaten en ik haar
liet blijven en uit zicht ging voor haar kwam ze wel op de fluit. dus
ik ben benieuwd!

tot zover even. hoor net dat ik per post een hele grote mooie foto van
wylou heb gekregen met daarbij een kaartje met de vraag hoe het met
ons gaat, van iemand van de afd. opleidingen.

groetjes,
Melanie