Het is stil in huis...

vanmorgen rond kwart over negen werd ik opgepikt door yvonne en jaap om naar Amstelveen te gaan om Minou daar voor een paar weekjes toe te vertrouwen aan de deskundigheid van de mensen aldaar.
Gek idee, dat is het dus nog steeds en dat lijkt alleen maar een gekker idee/gevoel te worden.
We reden vlot naar het KNGF en ik had Minou expres niet teveel opgefokt van te voren en haar voor het uitstappen al voorzien van gentle leader, en zo doende maakten we een heel rustige entree in de school, wa mij overigens wel verbaasde, want mijn vorige ervaringen waren een enorm hard trekkende hond. ze keek nu wel heel driftig rond. wat zou er toen door dat koppie zijn heengegaan? zou ze geweten hebben wat haar boven het hoofd hing? of zou ze geen idee hebben en dan maar gewoon afwachten wat er komen ging?
we moesten even wachten op diana waaraan ik haar zou overdragen. nog even een bakkie thee in de kantine, minou lag echt rustig naast me en keek wel om als er mensen langs kwamen, maar reageerde verder dus eigenlijk totaal niet. zou ze weten dat ze hier braaf moet zijn?lol
tjaah en nadat de kopjes leeg waren moest het er dan toch maar van komen. de hoeveelheid eten heb ik doorgegeven, haar entingsboekje heb ik ook maar meegegeven, en toen heb ik dan de riem maar aan diana gegeven nadat ik haar had verlost van de gentle leader. ze zien maar wat ze er daar mee doen. een laatste knuffel en dan zou diana haar nog even uitlaten op het uitlaatveldje en gingen wij terug naar de auto.
We moesten een stukje dezelfde kant op en minou wilde niet echt met diana meelopen..baasjuhh kom nou!
uiteindelijk gingen wij een andere kant op, maar buiten kwamen we een stukje verder op uit als waar diana met minou stond. snuffelend, staart omhoog:hmm, wat ruikt het hier lekker maar ik ga echt niet plassen. zucht, ok, we gaan maar. doe je best. toen we wegreden zag yvonne nog net dat minou zich gewonnen gaf en braaf ging plassen. nog even bij een pleeggezin in amstelveen aangewipt waar opal nu aan het opgroeien is, en daarna op weg naar huis..nog prachtig verdwaald op de terug weg :)
en bij thuiskomst is het nog redelijk normaal maar als je dan even boven bent geweest en terug de kameer in komt is het ineens wel heel raar hoor, zo zonder hond om je heen. buiten op een stretchbed gaan liggen zonder afgelebberd te worden, zonder hoopvolle snufjes op een afstandje naar mijn bord met brood..

toen ik vanmiddag alleen thuis was en even met heel andere dingen bezig was schoot ineens door mijn hoofd dat ik minou nog niet had uitgelaten?ik stond al halverwege de trap toen ik bedacht dat er weinig uit te laten viel!haha.
ook na dat wij vanavond klaar waren met eten toen ik naar buiten liep om het tafelkleed uit te kloppen geen minou die me volgde om de gevallen kruimels op te ruimen en vervolgens te gaan smeken om alsjeblieft een bak brokken te mogen ontvangen.
ik mag de deur wel op slot doen als ik alleen thuis ben. normaal hoor ik aan minou's geblaf als er vreemden in aantocht zijn, maar die zal me daar dus nu echt even niet voor gaan waarschuwen!

nu hoef ik ook de deur niet meer uit. geen koekje meer uitdelen voordat ik echt naar bed ga. haha, ben benieuwd of ze die gaat missen vanavond! ach die zullen ze nu echt wel om gaan kopen en afleiden met lekkers. ik denk niet dat minou veel tijd heeft om me te missen. zoveel spannende dingen en andere honden, ja dan blijft er weinig tijd over. ze weten echt wel wat goed voor haar is daar.
morgen maar eens mailen hoe het haar vergaat. vanmiddag zou ze haar eerste training krijgen. ben toch wel benieuwd hoe ze het gedaan heeft. en nu ligt ze vast lekker in de kennel tegen haar medegenootje aan te slapen ofzo.

nouja, ik ga nog maar even de rest gezelschap houden beneden!

groetjes!