Hoi Allemaal,

zo, dan neem ik zelf het woord maar weer eens.
de eerste anderhalve week op de nieuwe locatie van school zitten er op. en wat zal ik daar eens van zeggen. dat ik er een zooitje van heb gemaakt??nee, eigenlijk is dat niet waar. ik heb dat niet gedaan, de gene die het gebied in en om de school heeft bedacht, die heeft er een zooitje van gemaakt.;)
Of nouja.... wat kan ik het voor betere benaming geven??

goed. ik zal mij nader verklaren.
Tegenwoordig hebben veel ontwerpers blijkbaar het idee dat gelijkvloers toegankelijk is. dat mag dan zo wezen, maar ik vrees niet voor mij!
de eerste schooldag. ik weet dondersgoed dat ik bij de inrit halverwege de weg naar school niet rechts maar rechtdoor moet. minou weet dat ook heel goed. wat gebeurt er??heel ongemerkt komen we toch in die inrit terecht en slaan rechtsaf. deze keer kan ik de schade makkelijk herstellen als ik eenmaal doorheb dat dit niet langer de goede kant uit gaat. ik kom veilig maar iets later dan gehoopt aan op school.
(daarover straks meer)
Vandaag zijn we nog redelijk bijtijds klaar, ik hoef minou dus niet tussentijds uit te laten. gelukkig!!!
de tweede dag. hoe het komt, komt het, maar we lopen gigantisch verkeerd en na een tijdje zoeken ben ik mijn orientatie kwijt en inmiddels ben ik ergens terecht gekomen waar natuurlijk geen mens meer over straat loopt. ik schakel hulptroepen (klasgenoot), in en ik word "gered".
De derde dag denk ik het te weten, maar ik blijk toch fout te zitten. ik kom tijdens mijn dwaaltocht een klasgenoot tegen en die zet me weer op het goede spoor.
dag 4. dat weet ik eigenlijk niet meer. ik ben maar wat eerder naar school gegaan (een bus eerder genomen).
Ik ga weer verkeerd, volgens mij ging ik weer die inrit in.
de dag erna pas ergens loop ik voor de eerste keer foutloos naar school!!!
dit is op woensdag. ik ga voor de tweede keer sinds mijn schoolcarriŽre in dit gebouw minou uitlaten. het wordt wederom een zooitje. ik kom erachter dat er heel veel verschillende ondergronden zijn gebruikt en ik niet meer weet wat nu stoep is of wat niet. ik maak een verkeerde bocht, steek zonder het te weten een weg over en ik ben opnieuw totaal mijn orientatie kwijt. ik bel opnieuw een vriend die dubbel ligt van het lachen, meldt dat hij me gaat zoeken (aan het halve lerarenteam!!nog bedankt wilfred ;)
en me na enige omzwervingen vindt hij me. aan de achterkant van het gebouw, aan de overkant van de weg..hoe ik dat voor elkaar heb, al sla je me dood, ik heb geen idee waar ik ben geweest!!
Als ik de klas binnenkom schiet menig leerling in de lach. de docent slikt zijn preek in en het loopt goed af.
Donderdag: de heenweg gaat goed, het uitlaten gaat goed. Yes! terug ben ik nog nooit alleen geweest dus dat zal ook wel goed gaan, hoop ik.

Nou, dan IN het gebouw.
De eerste dag dat ik er binnen ben is me al heel snel duidelijk dat de verkenningspogingen die ik eerder heb gedaan wel nuttig waren, maar dat het complete plaatje totaal niet klopt met hoe ik het in mijn hoofd had. wat wil je. 4 trappenhuizen die overal en nergens uitkomen, klapdeuren, nog meer gangen, nieuwe lokalen en vooral het overzicht wat ik totaal kwijt ben. ik kan jullie vertellen, zulke eerste dagen vreten energie!
Het risico te verdwalen heb ik niet hoeven lopen, ik ben maar bij mijn klasgenoten in de buurt gebleven. wat me opviel was dat de akoestiek nogal vreemd was. waar het mee te maken heeft geen idee, maar als de anderen een bocht om gingen was het heel moeilijk te bepalen welke kant dat dan opwas.
Veel mensen spraken me aan:kun je het een beetje vinden??
meerdere docenten hebben getracht me de structuur van onze verdieping uit te leggen..er werd me vooral aangeraden de blauwe trap DAAR te gebruiken. daar stond de halve klas bij en die kwamen niet meer bij. het duurde even voor de beste man doorhad wat hij zei.
Ik heb maar besloten om inderdaad die "blauwe trap"maar zoveel mogelijk te gebruiken. dan kom ik in iedergeval steeds op hetzelfde punt uit boven, en dan kan ik van daar af mijn plaatje wel compleet maken.

Ook voor Minou zijn dit soort dagen erg inspannend. Allemaal weer nieuwe indrukken, een baas die je wel instructies geeft maar die soms helemaal niet kunnen worden uitgevoerd, of instructies die zo vaag zijn dat je je twijfels kan gaan trekken of ze het wel echt meent. bijvoorbeeld: zoek trap, eh, links, of was het nou rechts..nouja, zoek trap..en dan verbaasd zijn als je voor een deur wordt gedropt!!
als je daar nou door loopt, dan zit daar iemand en die moet die trap dan maar zoeken.

Een bijkomend iets is dat er vanalles geregeld moet worden in die eerste week(en).
Mijn boeken waren nog niet geregeld en dat was allemaal heel moeilijk, en meer van dat soort dingen. ik kom er na een paar dagen ook achter dat er zich een nieuw probleem aan het ontwikkelen is, of eigenlijk 2.
Probleem 1 is de kantine, waar door iedereen flink wordt gegeten, maar ook door veel mensen flink met eten wordt gestrooid!
Wie het ras de labrador kent weet dat het ontzettende vreetzakken zijn. Door de kantine lopen doe ik liever niet. ik ben al meerdere malen tegen een tafel geeindigd omdat Minou er iets eetbaars onder zag liggen. probeeer zoiets maar eens optijd te corrigeren. probeer maar, terwijl je het niet kunt zien om je hond op zijn donder te geven, of om hem weg te houden bij eten als je niet zeker weet of dat er eten ligt. want misschien trekt ze je wel weg voor iets anders, een in de wegstaande leerling, stoel, of welk ander obstakel dan ook.
ze draagt in school dus nu ook noodgedwongen het grootste deel van de dag haar gentle leader. ik stond vandeweek met iemand te praten en iemand anders gooide een half leeg bakje rauwkost zo van tafel en liep snel weg. niet iemand van onze opleiding waarschijnlijk . degene met wie ik stond te praten heeft dat bakje maar voor de hapklare kaken van Minou weggegrist en het weggegooid waar het hoort.

probleem 2 is dat onze school enkele trapjes van 4 treden in het gebouw heeft zitten. traplopen is geen probleem. maar hele stijle treden met daar onder een heel glad oppervlak wel! naar boven is geen probleem, maar dan naar beneden. bij 1 van de twee trapjes gaat het inmiddels redelijk goed,die neemt ze nu wat meer beheersd, maar bij de ander neemt ze de eerste tree, de tweede en dan krijgt ze de kriebels. wacht:dit is niet leuk, dit is stijl. gevolg, minou springt naar beneden omdat ze haar evenwicht verliest. en onderaan die treetjes is het glad. dus, minou springt, landt op het gladde en glijdt door of zakt door haar poten wat weer heel slecht is voor heupen en ellebogen.
Hiervoor wordt inmiddels door school een oplossing voor gezocht.
Ik ben al met mijn technisch begeleider de moeilijke punten nog eens gaan bekijken waaronder dus die trapjes. ik ben weer in het bezit vvan een liftsleutel, ik dacht eerst dat de hoeveelheid trappen die we elke dag zouden passeren wel meeviel, maar in de praktijk blijkt dat je toch aardig wat heen en weer loopt. dat betekende wel dat ik ook een ander trappenhuis zou gaan gebruiken. dat is dus weer even heel goed nadenken bij alles wat je doet. ik ben ook pas 4 dagen nadat ik in het nieuwe gebouw was, ergens alleen heengegaan.

het andere trappenhuis wat ik zal gaan gebruiken ligt ook niet zo heel moeilijk, aan het einde van een gang boven, en tetegenover de kluisjes beneden. daar is het ook niet zo druk zover ik weet. we hebben gisteren wel een bananenschil in de lift gevonden..haha, je zal maar slecht kunnen lopen, ga je mooi onderuit in die lift als je het niet doorhebt.

Kortom, het is allemaal nog een beetje doolhof en een hoop geregel. inmiddels zijn mijn boeken gearriveerd, gelukkig!!
Het zal een druk blok worden. ik moet zeggen dat ik buiten mijn normale lessen in de studieuren nog niet echt aan schoolwerk toe ben gekomen. Alles kost me nu nog wat meer tijd, ik ben een hoop aan het bellen en mailen geweest om zaken voor elkaar te kunnen krijgen, maar nu lijkt het erop dat ik me weer voor de volle honderd kan gaan richten op school tijdens mijn studieuren. iedereen denkt erg goed mee en zoekt naar oplossingen en dat werkt erg prettig.
Het verdwaalgebeuren heb ik hopeljk achter me gelaten. minou is inmiddels weer eens uitgelaten op school zonder dat ik verdwaalde, even heel goed opletten wat er gebeurt en waar je heengaat en waar je heen moet en dan kom je er wel.
wel grappig: ik zit weer bij iemand in de klas waarmee ik op bartimťus ook in de brug- en tweede klas heb gezeten. ben dus niet de enige in mijn klas die wat aan z'n ogen mankeert. hij weet ook een beetje waar hij op moet letten als hij me iets uitlegt of dat nu gaat om praktische dingen gaat of om lesstof.
Anderen kunnen dat ook maar op de 1 of andere manier kan ik hem altijd heel goed volgen als hij iets uitlegt. maarja, wat wil je ook als ie zijn hele leven tussen de blinden is opgegroeid;)
gisteren was ik voor het eerst bijna in de school "verdwaald". Ik liep mett die andere slechtziende klasgenoot naar de lift. blijkbaar zit de klapdeur naar die gang aan de zijkant in een muur en dus niet bijvoorbeeld recht voor je als je gewoon aan komt lopen.
ik liep voor hem uit. hij loopt met krukken en dus hoorde ik hem steeds achter me. ineens hoor ik hem niet meer achter me en sta ik bijna aan het einde van een gang, alleen.. da's best bizar. iemand vroeg waar ik heenmoest. uiteindelijk bleek degene die achter me liep even gestopt te zijn om iets aan iemand te vragen en dat had ik even gemist:)

Maargoed, het beeld van onze verdieping wordt steeds completer. er zijn stukjes waarvan ik gewoon snap hoe ze in elkaar zitten, maar het is nog niet helemaal een geheel. dat zal deze week en misschien ook nog even daarna wel komen.
met name het vorige weekend was in iedergeval erg welkom! de eerste dagen in een nieuw gebouw kosten de meeste energie en je bent feitelijk nog heel afhankelijk van je medeleerlingen die je moeten vertellen waar je naartoe moet. ik ben nu in iedergeval blij dat ik minou zelf kan uitlaten, dat ik zelf op school kan vinden en dat ik een aantal zaken zelf weet te bereiken, kluis, open leercentrum, lift en dat soort dingen. het vinden van het juiste lokaal is nog vrij lastig maar je hebt toch nooit alleen les!
vandeweek moest ik even bij een docent komen die in een bepaald lokaal zat. ergens, ik wist wel ongeveer waar ik moest zijn, maar welke deur moet je dan hebben?nou, ik had geluk. er stond ergens een deur open waar mensen zaten te praten. bleek ik er al zo'n beetje tegenover te zitten.

wel grappig, als ik niet precies weet waar we moeten zijn, gaat minou bij alle openstaande deuren heel uitgebreid naar binnen kijken. kijk baasje, hier zijn we nu. gaan we hier heen??


we hebben gym in een gymzaal ongeveer 10 minuten lopen vanaf school.ik moet nog even gaan bedenken of ik zelf die route wil gaan leren. die gymzaal zit ook vol met leuke obstakels. om bij de ingang te komen moet je eerst door een draaihek waar maar 1 persoon tegelijk in kan. hoe doe je dat met een hond? daar moet ik nog even handigheid in krijgen. ook daar weer veel trappen, maar dat gaat allemaal wel goed.
we moeten nog even een goeie ligplaats voor minou bedenken voor tijdens de gymles, en als die er niet is, dan moet ze maar mee gaan gymen!

nouja, ik heb geloof ik niet zoveel meer te melden. ik ga genieten van mijn vrije dagen. nog 1 weekje school en dan al weer vakantie..heerlijk!!

groetjes, knuf van Minou,
mij