Hoi allemaal,

ja, het spijt me, het spijt me het spijt me..maar ik moet zeggen dat de zin om te loggen...

... een tijdje ontbrak.maar nu kan ik het toch even weer niet laten een bericht het internet op te werpen.

hier gaat alles lekker. op 14 juli was de geleidehondenwandeling, georganiseerd door mij en Jolanda, een lid van het geleidehondenforum, tevens puppypleeggezin, op dit moment van Euka.

het was in 1 woord fantastisch. het was puur genieten. de gastvrijheid in het restaurant, anno 1890 te amsterdam was voortreffelijk. zelfs de honden werden graag van een hapje of drankje voorzien..wel hondensnacks uiteraard! dit was een goed begin van een super dag..minou en de andere honden hebben zich heerlijk uitgeleefd. je komt een hoop tegen in dat amsterdamse bos..gewoon bos, maar dan ineens een hondenstrandje, open plekken, gewoon geweldig.. we kwamen ook nog een dode eend tegen, maar jolanda heeft daar even gewaakt ter voorkoming dat 1 van de honden er een hapje van zou nemen.gelukkig gedroegen ze zich allemaal keurig.. dat was een vermoeiende, maar geweldige dag, tevens een lekker begin van de vakantie. minou heeft 2 dagen nodig gehad om bij te komen..

na de wandeling heb ik iets gedaan waar ik al lang naar uitgekeken had.ik heb Minou's pleeggezin bezocht. Minou's pleegmoeder om het maar ff zo te noemen, martha, was met nibbles, hun huishond (tevens afgekeurde fokteef van het kngf) van de partij tijdens de wandeling. een feit die mij af en toe een big smile veroorzaakte, ookal heb ik haar op de dag zelf maar weinig gesproken.
het was heel gek.want, minou herkende haar niet. ik werd ineens aangesproken. jij bent melanie he???ja, dat ben ik..minou was enthousiast, jaah, vanwege nibbles!!nu ik dit schrijf krijg ik de grijns niet van mijn gezicht. minou was helemaal in de gloria, en ik niet minder..minou bleef later maar op haar gat zitten. opkijkend naar nibbles en naar martha.. ze vond alles zo geweldig!!!

opweg naar het bos was ze niet te houden..het leek wel alsof ze wist dat ze straks voor lange tijd de vrijheid zou krijgen..

We lieten de honden los en het viel al vrij snel op.minou kwam als 1 van de eersten even kijken of de baas, ik dus, er nog was. dat geeft je toch een lekker gevoel, ook omdat het pleeggezin erbij is. minou liet zich echt van een goede kant zien.. ze raakte even later zelfs even in paniek! we gingen lopen en minou was me kwijt. in paniek stoof ze de andere kant op. martha riep dat ik haar moest roepen omdat ze me kwijt was. dat heb ik nog nooit meegemaakt.minou wist dan ook niet hoe gauw ze bij me moest komen en was duidelijk erg blij niet vergeten te worden.

na de wandeling ben ik dus nog even bij minou's pleeggezin thuisgeweest. minou herkende het, dat weet ik zeker. ze gedroeg zich anders dan anders. ik kan niet precies zeggen wat er zo anders was, maar alles ging heel " gecontroleerd". normaal is minou de banjeraar die overal maar zo snel mogelijk kennis mee wil maken. nu was ze wel enthousiast, heel erg zelfs, maar het leek alsof ze dacht..het is wel leuk hier, maar ik weet wat er gaat komen. tot mijn stomme verbazing, negeerde ze de kat die daar liep!dat heb ik dus nog nooit meegemaakt..ik ging nog bijna op hem zitten trouwens maar ik werd er net optijd op gewezen dat de kat snel in mijn stoel was gaan zitten!
even lekker bijgekletst, en minou en nibbles, die gedroegen zich als van ouds.het spelen wat ze altijd gedaan hebben toen minou nog pup was..ze maakten er heerlijke geluiden bij.minou maakte ook even een wandelingetje door het huis..liep even de tuin in maar kwam eigenlijk gelijk terug alsof ze alleen maar even wilde kijken of alles er nog wel was.

de treinreis terug naar huis liep wat rommelig, maar ik had geen zin om me daar druk over te maken. de dag was gewoon perfect!

in een volgende log meer.
die komt er zo aan, maar dan blijft het wat overzichtelijker.