Hoi ALlemaal,

We gaan even een beetje off topic doen. Er wordt me nog weleens gevraagd HOE GING dat vroeger dan...

Nou...

... gewoon..
Ik ben de jongste thuis.heb een broer en zus boven me. mijn broer werd geboren in stuitligging en was ook redelijk makkelijk.
Mijn zus werd 9 weken te vroeg geboren en dat gooide een beetje roet in het eten.
En toen kwam ik:als enige op de normale manier.grijns
Ik was niet zo'n jankertje. aldus mijn dossier in het ziekenhuis lachte ik na zo'n 6 weken voor het eerst duidelijk.
Mijn broer en zus konden niet op 1 kamer slapen want ze hielden elkaar 's nachts. mijn lot: 's nachts sliep ik op de overloop!!nouja zeg...ik zeg altijd maar:ik heb er nog steeds een trauma van;)
's morgens sleepte mijn moeder de wieg dan naar de kamer die eigenlijk voor mij bedoeld was maar waar mijn zus sliep
later ging mijn broer naar de zolder en kreeg ik toch mijn eigen kamer.

Ik heb nog een videoband van mezelf als klein pukkie. best wel lachwekkend want ik was best wel een deugniet. verdraaide alles naar mijn zin en haalde nog weleens wat uit. Zo beplakte ik de muren in de wc altijd met propjes nat wc papier.. als mijn moeder me kwijt was wist ze dus waar ze me moest zoeken.;)

Toen ik nog een baby was zijn ze me ooit vergeten mee te nemen naar huis toen ze op visite waren geweest. ze waren al onderweg toen ze erachter kwamen dat ze een kind misten. ik lag gewoon nog in de reiswieg te slapen en heb dus niks gemerkt van dit alles.

Ze wisten volgens mij al zo rond mijn derde maand dat ik helemaal niks zag. wanneer de diagnose gesteld werd weet ik niet. ik weet wel dat de arts die de diagnose aan mijn ouders mocht vertellen nu staat aangeschreven in mijn dossier als: niet meer de arts die mij ooit nog mag behandelen. Het was een arts die mijn ouders eerst maar overbezorgd vond. kwaad was omdat hij ons in zijn pauze moest helpen en mij onderzoeken.
Toen uiteindelijk de diagnose er was zei hij:jah, jullie hadden gelijk, ze ziet geen barst.
nu wisten mijn ouders dit eigenlijk al, maar toch een niet echt prettige mededeling.

Volgens mij was ik best wel een schatje vroeger;)

Ik ging naar een gewone peuterspeelzaal.heb ook hier een stukje video van maar daarop vind ik mezelf nogal irritant en lomp..maarja..het zal de leeftijd wel zijn;)
Lekker fietsen buiten, lekker kliederen met zand en water, het maakte me niet uit. Dat fietsen op mijn enige driewieler ging echter 1 keer wat minder goed. en het stomme is dat ik het nog precies weet. ik viel voorover met mijn kin op een biels ofzo. gat in mijn kin.ik weet nog dat ik bij de dokter was om het te laten lijmen.
Verder heb ik volgens mij noooit echt gekke dingen meegemaakt daar.
Thuis zat ik ook uren in de zandbak of op de schommel. kan me nog genoeg kreten van mijn moeder herinneren:NIET ZO HOOOG!!!!!!
Ik heb tot bijna mijn vierde ook nog regelmatig in de box gezeten. Ook dat weet ik nog.
In een kleine ruimte kon ik me goed orienteren en wist ik precies waar alles was. nu heb ik liever te veelruimte, kan ik alles overal laten slingeren.;)


Vervolgens was het tijd voor de basisschool. Ook hier kan ik me nog een hoop van herinneren.
hoe het lokaal eruitzag, wat ik daar allemaal ded, en dat soort dingen. ook hier is een stukje video van. erg komisch en ik herken er nog steeds veel van. ERRRG ondeugend. ik wiswt geloof ik niet dat ik gefilmd werd maar iedereen moest erg lachen omdat ik niet deed wat er gezegd werd.

Toen het tijd werd om naar groep 3 te gaan heeft het mijn ouders redelijk wat moeite gekost om me op de zelfde school te houden. De docente die er toen het meest over twijfelde is uit eindelijk degene geweest die me mijn hele basisschoolperiode persoonlijk begeleid heeft.

Ja, er kwam ook iemand van bartiméus. en Ja, daar had ik echt een hekel aan. ik was daar geloof ik zelfs bang voor in de kleuterklas en ben heel wat dagjes schoolziek geweest. Toen ik dan een keer echt ziek was moest ik naar school, hoe dan ook!heb het uitgezeten, weet ik ook nog;)

ik leerde dus ook lezen van mijn ambulant begeleidster van Bartiméus. ook de juf die me begeleide leerde braille.
het ging goed op school.
volgens mij ben ik altijd ondeugend geweest in die tijd. in groep 3 ben ik ook nog een keer gevallen op het schoolplijn. gevolg:gat in mijn wenkbrauw. dit was de laatste keer dat k voor een val naar de dokter moest tot nu toe.

tot zover mijn vroege jeugd.....mijn inspiratie is weer op.