02 June, 22:12:36: Gedicht: even een dutje

Gepost in: Updates
Door: melanie
Met dank aan de les taal en verbeelding voor de dichters-inspiratie:D
geschreven op 01-06-2010
Even een dutje

Even een dutje,
liggend in je mand
schokkend met je poten,
helemaal in dromeland.

Even een dutje,
onder tafel in de klas,
Na de rit van huis naar school,
die vandaag weer pittig was.

Even een dutje
na het rennen in het bos
want na gedane arbeid
gooi je alle remmen los.

Even een dutje,
na een lange drukke dag
vol mensen en obstakels,
die jij allen overzag.

even een dutje
met je lijf tegen me aan,
we zijn weer thuisgekomen
Goedzo joh, je hebt het goed gedaan!

Even een dutje,
je kop tegen mijn borst
Zachtjes streelt jouw tong mijn hand
misschien heb ik wat gemorst?

Even een dutje
na het verorberen van je voer
je maag moet even rusten
na dat schransen en een boer.

Even een dutje
aan de voeten van de mens
dromen over grote stokken
is toch ieders hondenwens?

Even een dutje
In de zon of bij de haard
Languit op je zij,
warm je je van snuit tot staart

Even een dutje,
je lijkt soms nog een kind,
want na werken en na spelen,
moet ik je knuffelen en strelen,
omdat ik jou de allerbeste vind!


» Lees verder

Gepost in: Updates
Door: melanie
KNGF Geleidehonden waarschuwt voor gevaarlijke ingrediŽnten tuinmest
KNGF Geleidehonden waarschuwt voor gevaarlijke ingrediŽnten tuinmest
vrijdag 26 februari 2010
Met het voorjaar in zicht staat vaak ook het bemesten van de tuin op de agenda. Dat daar risico´s aan verbonden zijn, heeft KNGF Geleidehonden enige tijd geleden op zeer confronterende wijze ervaren. Aspirant-geleidehond Balou, een labrador van 18 maanden oud en in goede conditie, overleed na het eten van organische mest. Dit alledaagse tuinproduct, wat bij veel mensen in hun schuur staat, bevat alleen dierlijke en plantaardige meststoffen. Veel honden vinden het erg lekker om op te eten. Het is echter niet algemeen bekend dat milieuvriendelijke tuinmest vermalen cacaodoppen kan bevatten en chocolade is nu eenmaal erg giftig voor een hond.

In milieuvriendelijke tuinmest (en organische grondverbeteraar) zitten soms hoge concentraties theobromine, de stof die in de cacaoboon voorkomt. Bij een hond van 30 kilo kunnen na het eten van 450 gram meststof (of 150 gram grondverbeteraar) ernstige vergiftigingsverschijnselen optreden die tot de dood kunnen leiden. Mensen kunnen deze stof goed afbreken via de lever en afvoeren via de nieren. Veel diersoorten, zoals paarden, runderen, pluimvee, vogels en honden kunnen dit niet.

Balou had getraind, gespeeld en ´s avonds heerlijk zijn brokjes gegeten. Net als altijd. Dat hij zich die middag ook aan een paar grote happen mest tegoed had gedaan bleek ´s avonds toen de vergiftigingsymptomen plots in rap tempo optraden. De dierenarts kon niets meer doen. Alleen als heel snel na het binnenkrijgen van een dodelijke dosis theobromine ingegrepen wordt, is een hond te redden. Voor Balou was dit te laat. Ellen Greve, directeur KNGF Geleidehonden is ontdaan: “We zijn ontzettend van dit tragische ongeval geschrokken. De betrokkenen rondom Balou hebben veel verdriet om zijn overlijden. Het was een ongeluk dat iedereen had kunnen overkomen.”

Als toonaangevend hondeninstituut wil KNGF Geleidehonden alle hondenbezitters dringend waarschuwen. Ellen Greve: “Dieren kunnen aan een overmaat aan theobromine sterven, vooral honden zijn erg gevoelig. Ik wil iedere hondenbezitter er op wijzen >KNGF Geleidehonden is reeds in contact getreden met diverse mestproducenten. Er blijkt een trend waarneembaar te zijn waarbij de vermalen cacaodoppen steeds meer worden uitgesloten van de mestsamenstelling. Vooral de reguliere A-merken voegen deze de laatste jaren veel minder of zelfs niet meer toe. Toch blijkt er nog een flinke voorraad in de schappen aanwezig en veel mensen hebben nog een restant zak in hun schuurtje staan. KNGF Geleidehonden adviseert de ingrediŽnten op de verpakking te controleren. Bij producenten pleit zij voor een duidelijke waarschuwing op de verpakkingen die cacaodoppen bevatten.

bericht zoveel mogelijk mensen bereikt.

07 February, 11:51:50: Januari

Gepost in: Updates
Door: melanie
Hallo allemaal,

Het is schandalig. een ruime maand geleden schreef ik de laatste blog!
Het is niet dat hier niks gebeurt ofzo hoor, nee das het punt niet. het schiet erbij in, andere dingen hebben soms voorrang nodig, dus ja..
maargoed. verder waar we waren gebleven.
Begin januari ben ik begonnen met stagelopen. met dank aan mijn welgeeerde leraar van de ict academie;).
ik had "hoe kom ik er?"niet helemaal voorbereid maar iedereen zei dat vind je wel. ok dan!
de eerste dag was de buschaufeur zo aardig om me voor de deur af te zetten! heel leuk, maar wist ik de weg nog niet;).
Wylou en ik hadden alleen nog wel wat moeite met het binnenkomen. er zit daar namelijk zo'n fijn draaihek. nu staat er bij ons op school ook ergens zo'n hek en daar passen we zonder problemen door. maar dit draaihek bleek dicht te zijn tot aan de grond. wylou kon er dus niet onderdoor waarop ik wel had gerekend. Voor haar dus niet zo'n lekker ontspannen binnenkomer, maar ze deed haar best. toen ik even moest wachten stond wylou alle kanten op te stuiteren (afreageren). Even een paar keer uitschudden en het was weer over.

Het gebouw leren kennen is lastig zeker omdat ik er maar 1 dag in de week kom. Maar we hebben een punaise in het houtwerk naast de deur gestopt, zodat ik zeker weet dat ik op de goeie plek zit!
Inmiddels heb ik er een paar weken opzitten en begin ik alles aardig te begrijpen. nadeel: we verhuizen waarschijnlijk binnenkort naar een andere verdieping. kunnen we weer overnieuw beginnen!;)
Ik heb het erg naar mijn zin, krijg goede begeleiding en feedback, ook van de leerlingen waar ik mee te maken heb. mijn gespreksvaardigheden moeten nog flink worden bijgeschaafd, maar we doen ons best!

Op school zelf is het druk.
Ik heb een waarschuwing voor een bindend afwijzend studieadvies gekregen, wat zoiets inhoudt als je hebt punten die je moet verbeteren, anders is het eind schooljaar einde opleiding.
Kort samengevat gaat het bij mij om mijn verslaglegging (die is te zakelijk (leuk hoor, ict vooropleiding!:), moet persoonlijker en ik moet meer in mijn verslaglegging laten zien dat ik theoretische kennis heb opgedaan, en mijn empathie moet beter. (redelijk belangrijk he in de hulpverlening!)
Met wat extra begeleiding hoop ik dat het lukt om de punten te verbeteren. over mijn verslaglegging wordt de feedback gelukkig al positiever

Half januari heb ik een voortgangsassesment gehad. dit duurt ongeveer 4 uur en in dit assesment voer je een aanmeldingsgesprek met een client (acteur), hier maak je verslag van en schrijf je een reflectie. daarna voer je een groepsgesprek (3 acteurs), je schrijft een overdrachtsrapport en een reflectie.
hiervoor heb ik zo waar een goed gehaald (31 van de 39 punten.
Wylou was erg ondeugend tijdens het geheel, tijdens het aanmeldingsgesprek had ik haar ergens afgelegd, wilde niet dat ze mij of de acteur zou afleiden, maar ze eindigde uiteindelijk toch onder mijn tafel! en tijdens het groepsgesprek lag ze vast aan een tafelpoot 1,5 meter bij me vandaan en ging eerst proberen bij de tas van een assessor te komen en toen piepen. dit genegeerd en dat deed de rest gelukkig ook!
ik was iig blij dat het erop zat. 's middags de laatste van 3 toetsen, en die heb ik waarschijnlijk weer grandioos verknald. of het herkansen word is nog maar de vraag, want kreeg vorige week bericht dat ze me per ongeluk de toets van vorig jaar hebben laten maken en dat nu onderzocht moet worden of die geldig kan worden verklaard.

de week erna bestond grotendeels uit verslagen maken (persoonlijk ontwikkelingsplan enzo. nooit gedacht dat ik voor 1 verslag nog eens een hele dag zou gebruiken.
18 pagina's schrijven over mezelf, feedback die ik heb gehad, en leerdoelen is niet echt mijn ding geloof ik!:)

en dan was het op vrijdag en zaterdag het laatste weekend van januari weer tijd voor de jaarlijkse Ziezobeurs.
(www.ziezo.org)
donderdag moest ik wat spullen inleveren op school en op de terugweg (na te zijn natgehageld in het bos van ede) heb ik marleen en vita opgepikt op utrecht centraal.
zij logeerden hier tot zaterdag. Het was erg gezellig, vita joeg mij mijn bed nog uit met een jankconcert (waar marleen vrolijk doorheensliep!) maar verder was ze braaf hoor!
Vrijdag op de beurs was het superdruk, het leek wel zaterdag. best veel bekenden tegengekomen, en Owen gezien, Wylou's grote vriend toen ze nog in de opleiding zat, maar ze bleef er rustig onder. keek wel naar elke herder die we onderweg tegenkwamen, duidelijk dat daar haar voorkeur ligt!
vita en wylou deden niet veel samen. wylou daagde uit en vita reageerde niet. heel even werd er gespeeld maar het was meer een soort begroeting. omstebeurt eten uit de zelfde etensbak, wylou rende als vita klaar was heel hard ernaartoe, maar helaas, ook vita eet snel haar bak leeg en zorgt dat er niks achterblijft!
zaterdag was het minder druk, vermoedelijk ook vanwege het slechte weer!
Wylou is vrijdag trouwens lekker gemasseerd en getrimt in de kngf stand. tijdens de massage kreeg ik zelf ook een stoelmassage, ik hoorde later dat ze eigenlijk te druk was met andere dingen, maar dat ze een bobbel in haar rug heeft die er niet helemaal hoort. Vermoeden is een wervel die een beetje aan de wandel gaat af en toe. Hiervoor moet ik nog even langs de dierenarts. hopelijk heb ik deze week een gat in mijn rooster waarin ik een afspraak kan maken. Het hoeft niet ernstig te zijn ofzo maar is wel belangrijk dat er even gekeken wordt. Wylou is ook erg lenig, maakt soms halve koprollen als ze op haar rug wil gaan liggen en vouwt zichzelf helemaal dubbel, kon er ook mee te maken hebben.
In de nvgstand is ze lekker get-toucht. een soort bewustwording van je hele lichaam wat ontspannend werkt. het duurde even voor ze zich overgaf, maar uiteindelijk lag wylou in een diepe slaap in de stand, helemaal relaxt en kreeg ik haar met moeite weer mee.
zaterdag niet zoveel gedaan op de beurs. nog even een potje showdown gespeeld en verder veel gekletst. Was inmiddels goed verkouden geworden en dat is nu sinds gisteren eindelijk bijna weer weg!

Zondag was een speeldagje voor wylou. punt is alleen dat wylou af en toe onverwachte dingen doet. de hele tijd loopt ze netjes mee (los), rent lekker, en dan ineens schiet ze erven van mensen op en komt vervolgens na een hele tijd pas weer tevoorschijn. dit is een aandachtspunt. ik had kaas bij me maar dat was niet lekker genoeg om voor terug te komen. in het bos in ede heb ik daar niet zoveel last van, ze kan daar weinig kanten op. blijft wweleens even achter staan snuffelen maar komt dan heel makkelijk weer als ze ziet dat ik gewoon doorloop. dat vind ik ook helemaal niet erg, ik roep dan niet omdat ik weet dat ze toch niet komt. maar als ze lekker loopt te scharrelen komt ze meestal gelijk als ik fluit of roep.
Ook het niet in de planten lopen in onze tuin is nog een hele kunst. ze kan HEEEL goed luisteren....nu nog het altijd doen:)
komt vanzelf, hoop ik:)

en dan zijn wij afgelopen dinsdag weer op de kynologenclub begonnen, met GH1. dit is lager dan waar ik met Minou destijds ben begonnen, met als voornaamste reden haar "losgeslagenheid"zoals hierboven beschreven en haar gebrek aan apporteerinteresse. speelgoed slopen of doodschudden is veeel leuker dan het terugbrengen. of ze pakt ineens iets anders. gister liep ze met een netje pinda's voor de vogels door de tuin. niet zo zeer om te eten, maar gewoon voor de heb. ook pantfoffels, bolletjes sokken en dat soort dingen zijn als ze in een wilde bui is erg in trek.

zo, nu ben ik even klaar met schrijven, plicht school roept! ik heb vandaag helemaal geen zin, maar anders komt er helemaal niets meer van terecht!

groetjes!

04 January, 20:46:15: en toenwas het ineens 2010

Gepost in: Updates
Door: melanie
En toen was het ineens geen 2009 meer, maar 2010. wat gaat de tijd nog hard! een half jaar geleden was ik net MBO-er af en stond mijn nieuwe school voor de deur, nu zit 1 semester er bijna op!

zoals denk ik bij de meesten, was december hier een lekker vol maandje. mijn laatste log is van 2 december en ik zal proberen om alles wat er sinds dien gebeurd is kort te beschrijve.
In de week van 14 december hebben we een extra nazorgbezoek ingelast.
Tijdens het vierweken bezoek is het looptempo aan bod gekomen. dit was vooral bij het oversteken soms te langzaam en hier heb ik toen goede tips voor gehad, die in eerste instantie hielpen.
Maar wylou besloot om het langzamer lopen maa eens wat fanatieker vol te gaan houden en voerde dit door tot de gehele routes die ik liep. mensen die ik liet meekijken zagen niets vreemds. ze kwispelde, haar werk was niet echt slechter ofzo, maar ze liep gewoon trager. ik heb dit een paar dagen aangezien en toen 's morgens op school aangekomen gelijk de trainer gebeld, die dit probleem niet echt herkende, maar ook niet bepaald in de buurt zat. gelukkig kon er de week erna toch iemand komen, maar inmiddels was het tempo al weer wat gestabiliseerd.
wel heb ik toen weer een paar hele goede tips gehad. het vertrouwen tussen mij en wylou moet van beide kanten nog groeien. wylou was af en toe wat onzeker en ook hier reeg ik goede tips voor. ik dacht weel dat ze af en toe onzeker was, maar ik wilde haar in het langzame werk ook wer niet al te veel op de huid zitten met kleine foutjes die ze maakte. dit had ik goed ingeschat. niet alles tegelijk dus. de bevestiging die ze van mij af en toe al kreeg, heeft zesoms echt nodig. en als het toch even niet loopt zo als ik wil, moeten we gewoon letterlijk een time out nemen. even stoppen, even gekdoen. zijn beide kanten de frustraties even kwijt en kan je weer met een schone lij verder. en het werkt echt!

vlak voor de kerstvakantie ben ik even gaan buurten op mijn ouwe vertrouwde mbo schooltje om mijn basketbal met bellen op te halen die na zo'n 2 jaar toch nog ergens is opgedoken. het is erg grappig om een route te lopen die je zelf heel goed weet en je hond totaal nieet. wylou had af en toe hele andere dingen in gedachte als ik, ging wat dingetjes aanwijzen maar wilde vervolgens op hoog tempo de school voorbij en de ikea was erg in trek.. ze zou er toch niet ooit geweest zijn???
in de school moest ze zich her en der even laten zien en daarna gingen we met een klein clubje oud klasgenoten naar de mack en dat was weer ouderwwets gezellig. je raakt snel ontvreemd van die ict-nerds!:D

de vrijdag voor de kerstvakantie moest er nog even van alles worden ingeleverd. dat zal bij mij wel nooit veranderen:)
en daarna gewoon echt vakantie! nee, een vakantie zoals op het mbo krijg je nu niet meer, men heeft bij ons op school blijkbaar de gewoonte om toets en assessmntperiodes zo'n beetje gelijk na de vakantiete plannen, of in iedergeval dicht genoeg om je te dwingen in je vakantie af en toe aan school te denken. ja,veel verder is het bij mij nog niet gekomen.

maar in de vakantie waren er ook nog genoeg andere dingen te doen. natuurlijk is het kerst, mijn moeder's verjaardag en oud en nieuw. alleen dat al neemt een hele week bij elkaar in beslag.
de vakantie begon met sneeuw, heel veel sneeuw en wylou vond het het einde. ik ook, nu ik niet meer naar school hoefde mocht het voor mij wel lekker blijven liggen.
toen wylou alvast met mijn zus naar buiten was, en mijn zus de ingang bij de poort wat sneeuw vrjer poogde te maken, bedacht wylou dat ze meer ruimte nodig had en smeerde hem. hollee, de wijde wereld in. er was toch geen kip op de weg, geen auto ploegt door 15 cm sneeuw heen in de straat.
het duurde even voor ze zich weer bij ons kwam melden. ik kwam net toen ze me wilde waarschuwen en toen kwam wylou toch vrij snel weer terug galopperen door de sneeuw. dit is de ik mankeer wat aan mijn oren bui, waar wylou af en toe last van heeft. later ploegden mijn zus en ik samen een rondje door de sneeuw terwijl wylou aan de lange lijn liep. ik wil niet dat ze overal tuinen ingaat, dus dan moet het zo. ze zou best los gekund hebben want verkeer was er toch niet, maar haar vrijheid blijheid laat dat nog niet toe in deze situaties.
een klein stukje kon ze wel los en ze vond het geweldig. sneeuwballen vangen is wel iets heel raars. ze vangt ze, poogt ze, uit de lucht maar als je het in je bek krijgt blijft er niks van over.
in onze tuin keek ze nergens naar. ze plaste gewoon waar het haar uitkwam, en dat mag ze zoiezo niet in de tuin! ze liep gewoon overal doorheen, ook over de gelukkig stevig bevroren, vijver. er was geen plant meer te zien, alles was sneeuw.
wylou had/heeft nog niet helemaal door dat de echte tuin voor haar verboden gebied is, e met die sneeuw was heet wel erg moeilijk om haar duidelijk te maken wat nu de bedoeling was.

toen de sneeuw langzaamaan begon te verdwijnen, had je bij ons in de staat veel situaties van wel of geen sneeuw op de stoep. hele bergen sneeuw lagen er op sommige plaatsen, war ze alle seneeuw op 1 hoop hadden gegooid om de stoep wat beter begaanbaar te krijgen.
ik ben toen weer langzaamaan met wylou in tuig gaan werken. met snowboots is dat nog wel te doen. anders moet je wel HEEL langzaam gaan lopen om niet de grond van dichtbij te bekijken.
wylou had vrij snel door, dat sneeuw betekent ustig lopen en stoeptegels betekent een stapje harder mag ook wel. ze begon, nog niet met al te veel overtuiging, ook de overgangen tussen sneeuw en geen sneeuw aan te geven. ze vond het in iedergeval geweldig om in deze sneeuw te werken. maar het moest niet te lang duren, want dan kreeg ze ik ben nog jong en ik moet nu spelen neigingen. dus na het lopen was het nog even gek doen en dan pas naar binnen.

met kerst is er weinig bijzonders beleefd. even naar oma natuurlijk. wylou had het bot van een ossenstaart gekregen die voor de soep was gebruikt maar ze had hem in 5inuten aan stukken. helaas, dat werd toch te gevaarlijk. ze heeft de resten vlees er gretig vanaf gescheurd!
eerste kerstdag wilden we een lekker stuk gaan lopen voor het kerstdiner uit. maar veel wegen/paden waren nog erg nat door de smeltende sneeuw dus weinig lekkere paden om wylou los te laten. dan maar in een straatje zonder verkeer en niet teveel ingangen naartuinen. maar wylou zou wylou niet zijn en een tuin vinden waar net de kippen waren gevoerd. jippie, eten! ik vrees dat deze arme kippen een lekker kerstmaal door de neus is geboord. wat het voor eten was geen idee, maar zelfs ik vond het ekke ruiken en wylou kwam pas weer terug toen de buit verorberd was. maf is dat. ze zoekt niet naar eten, maar als ze eenmaal toch iets vindt is ze er niet bij weg te slaan. later stoof ze weer een tuin in. we zagen haar niet mer en zijn gewoon rustig doorgelopen. ja wylou, dan moet je ons maar in de gaten houden. het duurde een tijdje maaruiteindelijk kwam ze heel hard aanrennen. daarna heb ik haar maar aangelijnd want ze was helemaal losgeslagen en wilde alle kanten op. ze was het niet echt eens met mijn actie, maar we willen geen hond in de tuinen van jan en alleman! ze heeft iig tijdens ons eten lekker geslapen!

vorige week maandag zijn tim en ik naar bram toegegaan. ik was benieuwd wat wylou en abbot van elkaar zouden vinden. het ging aardig hoe ik het had verwacht. wylou gaf af en toe flinke snauwen aan abbot, maar uiteindelijk accepteerden ze elkaar toch. de tuin bij bram thuis won denk ik zeker niet de schoonheidsprijs aan het eind van de dag!

verder was wylou heel braaf. bleef tijdens het eten waar ik wilde dat ze zou blijven, zelfs toen er mensen vlak bij haar met borden op schoot aten ivm plaatsgebrek! 's avonds in de taxi was ze erg tam!

de dag erna moesten we naar utrecht centraal, want de bussen waren ineens verplaatst naar het jaarbeursplein en ik had geen idee hoe ik daar moest komen. dus dat moest even bekeken worden. na1 keer had wylou he wel gezien en wist ze niet wat ik nu eigenlijk nog meer wilde, maar toch deed ze het erg goed. wwe zijn daarna met de treindoorgereist naar ede om even naar het bos te gaan. op de terugweg ben ik alleen in de trein naar arnhem gestapt ipv utrecht. gezellig, daar was ik de dag ervoor ook al geweest!

en dan de verjaardag van mijn moeder. die was heel wat van plan. er stond al een tent aan het huis, alle meubels gingen eruit en maakten plaats voor compactere tafels en stoelen.
wylou werd daar overdag wat onrustig van en ik hoopte dat ze dit 's avons niet zou voortzetten. nee hoor, wylou had hele andere plannen.
na de binnenkomst van de eersten kwam ze even haar mand uit, die die dag pas 3 keer was verplaatst, en daarna heeft ze het grootste deel van de avond in haar mand gelgen, af en toe door een spleetje de kamer inglurend. 2 of 3 keer kwam ze eruit, ze lag nog een tijdje op mijn voeten onder tafel maar was verder heel rustig en heel relaxed.

ook de 31ste ging het zo. overdag wat onrust terwijl de boel werd opgeruimd. 's avonds bij wat vrienden was ze weer erg rustig. mooie binnenkomer door een glas drinken van tafel te zwaaien maar daarna de rust zelve, ook het vuurwerk geeft ze niets om.

1 januari is zoals altijd zo'n luie hangdag. mijn vader en ik hebben een stuk gelopen met wylou, die had daar wel zin in en daarna was de gekte weer voorbij. gisteren nog wezen eten bij een tante met de hele fam. daar was ook sjakie, een klein boomertje. die vond veel goed, maar toen wylou zijn brokken opvrat, er me zijn rubberbot en daarna met zijn buffelhuidbot vandoor ging liet ie zich wel even horen. wat een kabaal kwam er uit die 2 same. maar zonder prooien in de buurt waren ze lief voor elkaar. we hebben tijdens het eten wylou's mand er maar neergezet, en daar ging ze lekker rustig liggen.
en morgen, dan gaan we weer gewoon nar scool! ik heb sinds vanmorgen dan eindelijk een stageplek, jawel! en daar ga ik woensdag voor het eerst aan de slag. ik heb er superveel zin in!

zo, dat was hem weer, ik heb weer even genoeg getypt!

groetjes!
Gepost in: Updates
Door: melanie
Vandeweek las ik een artikeltje op internet.nouja zegmaar gerust een artikel. Een artikel die heel duidelijk maakt, dat die ovchipkaart hier in nederland toch echt niet geweldig is. als ik dit zo lees, dan denk ik: waar zijn we nou helemaal mee bezig?? eerlijk gezegd zie ik de voordelen al niet meer terwijl ik toch echt wel iemand ben van de automatische gevalletjes. maar als ik dit zo lees zou ik bijna uit protest elke dag bij een loket mijn kaartje gaan kopen.

lees het artikel op:
http://webwereld.nl/de-vijf/64510/5--nee-25-problemen-met-ov-chipsysteem.html#source=head

de eerste ervaring die ik had met de chipkaart was slecht. dit was op station amsterdam amstel, als ik me niet vergis. bij het inchecken deden de treinpoortjes het niet dus werd ons verzocht dan maar bij de metropoortjes in te checken. op amsterdam centraal ( of andersom) hadden we dus een probleem, want we konden niet meer uitchecken, want we waren niet voor de trein ingecheckt en om bij de metro uit te checken moesten we eerst op het perron zien te komen. na 20 minuten heen en weergeklets van personeel dat het ook niet meer wist is een medewerker met mijn en zijn pas het perron opgegaan om mijn kaart uit te kunnen checken... zijn er hier mensen die echt voor de volle honderd achter dit hele gedoe staan? ik ben ze jammergenoeg nog niet tegengekomen!

02 December, 20:52:50: Update 2 december

Gepost in: Updates
Door: melanie
Hoi allemaal,

Ik stop nu weer even met het oude verslagen van het geleidehondenforum op mijn blog te posten, ik ga weer apart aan de schrijf.:)
De laatste blog was van de ledenvergadering van de NVG. Ik had hier geen datum bij gezet, en toen ik hem poste was hij dan ook al een paar weekjes oud.
die was uit mijn hoofd op 14 november, maar wie weet was het een week later.
What ever:)

sinds die tijd is er genoeg gebeurd. Wylou had een poepprobleem, waar over je al eerder kon lezen. ze had de vervelende, maar uit ritme voortkomende gewoonte om bijna gelijk na beginnen met lopen, ergens, op de stoep, net in de goot, of net in de struiken, te gaan poepen. aan de riem had ik het al vrij snel aardig onder controle maar in tuig lukte me dit niet. je kan dan immers niet met een voertje onder haar neus blijven lopen...:)
maar ook dat probleem, is door de goede tips van de trainer nu onder controle.
Ook haar tempo werd af en toe wat trager. vooral bij het oversteken en ik kreeg het dan niet lekker meer omhoog. tijdens het vierweken bezoek wat vorige week heeft plaatsgevonden, hebben we dit bekeken en dat is eigenlijk ook al wel weer opgelost.

We kunnen nu in Ede lekker samen naar het bos. Echt ideaal, 2 minuten vanaf het station en wylou kan lekker los haar gang gaan. Ik ben hier wel erg blij mee, zo kunnen lange schooldagen met veel tussenuren waarin je ook niet altijd zin hebt om hard te werken:) nuttig worden besteed door wylou lekker uit te laten rennen.
Wel had ze, nadat ik samen met iemand uit Ede die ook een geleidehond heeft de boel daar verkend had, 2 keer overgegeven, omdat ze aan rottend hout had staan vreten. daar ben ik nu dus wel extra allert op. Ze doet het vaak, maar als ik gewoon blijf lopen, komt ze uiteindelijk toch mee.
zoals ik al schreef hadden wij vorige week het 4 weken bezoek. Wylou was blij om de trainer en zijn collega te zien en stond vrolijk tegen ze op te dansen. HEE, die KEN ik!!!
vervolgens lieet ze netjes zien wat ze kon en hoe ze het deed. Een paar tips gehad maar we waren eigenlijk zo klaar. wylou is vrolijk en werkt nog steeds met plezier, gelukkig maar:)

zaterdag was er voor de verandering weer eens een wandeling gepland met een beperkt clubje.
's morgens weer in allervroegte naar Nunspeet, samen met Yvonne en Imari in de trein was het al gezellig:)
de beesten zijn zo'n 4 uur losgeweest, en er is heel wat energie verbruikt, denk ik zo. we werden overigens door het restaurant waar we van te voren hadden laten weten dat we bij hen zouden komen starten en daarna eten, superleuk ontvangen. ze waren zelfs gesponsord door petsplace en we kregen allemaal een lekker pakketje voor de hond mee.
wylou heeft zich netjes gedragen. ik weet het gelijk als er een hond loopt te grommen, da's wylou en die heeft een tak gevonden. weet je hoe gaaf het is om met zijn 3en 1 en dezelfde boom mee te slepen? als dat geen teamwork is...bind aan die boom een slee vast en het zijn ineens geen geleidehonden meer!

Verder is wylou bij onze lessen spel en sport een fanatieke supporter. Ze vergeet alleen om een partij te kiezen, maar als er fanatiek gedaan moet worden dan kan ze het niet laten om zich af en toe ook te laten horen. helemaal het spelletje waarbij 2 mensen een dweil door middel van een stok in het doel van de tegenpartij moesten zien te krijgen was geweldig interessant. vooral die dweil dan, volgens mij.
toen ik meedeed aan een spelletje en wylou aan de bank vastgebonden bij een klasgenoot zat liet ze zich ook goed horen. ze wordt voor haar doen dan wwel aardig wild:)

Zo, en nu hebben we even geen wilde uitstapjes meer op de planning staan.
Afgezien van een paar verjaardagen en school heb ik nog even weinig op de planning. maar, dat kan zo veranderen!

groetjes!

27 November, 21:49:31: naar de ALV van de NVG

Gepost in: Updates
Door: melanie
hoi allemaal,

om nou maar even op marleen aan te sluiten was vandaag de alv van de
nvg. het was ernstig vroeg vanmorgen, ik was gisteravond namelijk in
de kroeg en pas rond 01:15 uur vannacht was het tijd om te slapen en
mijn aardigste wekker ging alweer om kwart voor 7! uhum!

ik ging lekker optijd weg en ja hoor, het is gelukt!wylou poepte waar
ik dat wilde. lollige is, als ik haar eerst tegenover even uitlaat
plast ze dus alleen maar, terwijl als ik zou gaan lopen ze op de stoep
zou gaan poepen. best knap eigenlijk, maargoed na de plas liepen we
door naar het eigenlijke uitlaatveld en daar kwam na enige aarzeling
de zo geliefde drol. ik blij!
op hoogcatharijnen wist ze de trap naar spoor 1 en 2 nog te vinden van
vorige week toen ik bij marleen was, wat een pienter hondje is het
toch. op het perron trof ik toos met enzo en marianne met turan, ik
liep ze bijna letterlijk tegen het lijf.

vanmiddag in het bos hebben de beesten zich lekker uitgeleefd. wylou
kwam als ik haar riep op het goeie moment smile. tja als je roept en
ze blijkt met een paar andere honden te pogen een halve boom te
verslepen zal je niet echt succes hebben denk ik zo!

het liep nog een beetje rommelig: toen we stopten aan het begin om de
honden los te laten, rekende ik erop dat alles in 1 keer los zou gaan.
ik was dus wylou's oranje uniform nog aan het ontwarren toen ineens de
riem uit mijn handen vloog en wylou met tuig en al het bos in stormde
achter een paar al losse honden aan. ik schrok me rot! het was nog
even een gedoe om haar in haar oranje jas te krijgen, want ja al die
losse honden om je heen da's feest natuurlijk hihi!
maar ik denk dat dit de laatste oranje jas wandeling was, ze komt bij
me terug als dat nodig is en ik denk dat ik haar zonder die jas nu ook
wel herken. af en toe stond ze met nog een andere hond aan takken te
sjorren, lollige is dat ze dat ook soms alleen doet, grommend met een
tak door het bos rennen. malle hond.

ook de modderige plassen/ slootjes waren erg lekker om in te poedelen.
op de terugweg was wylou wat slordig, ze wilde vanalles wat niet kon
en wilde op een gegeven moment uitwijken voor een gat met water, maar
er liep een collega zo dicht op me dat ze niet omkon, ik stond dus
ineens met mijn gehele voet in de blubber. je schrikt wel even want
ineens zakt de grond onder je voeten weg maar we konden er wel om
lachen.

marleen en ik zijn uiteindelijk idd in het pannekoekenrestaurant
beland en daar hebben we lekker gegeten. volgens mij moet 1 van de
serveersters een nieuwe baan gaan zoeken, sjonge wat een chagerijnig
mens. het was het evenbeeld van haar collega, die vlot en fris haar
werk deed.
wylou en vita lagen heerlijk te knorren onder tafel, met nadruk op
knorren he, marleen! voor mensen die niet wisten dat er een paar
honden waren moet het een heel raar geluid zijn geweest wat uit ons
hoekje kwam!
om kwart over 6 zat ik in de trein en kreeg wylou haar zo gehoopte
brokken en ging daarna heerlijk liggen. en ja, in die trein ligt
dankzij mij nu ook wel wat zand. ik kwam het halve bos tegen in
mijnbroekspijpen en dat heb ik per ongeluk in de trein achtergelaten.
spijtig genoeg moest ik wel dik een half uur op mijn bus wachten.
lollige was, wylou was op catharijnen superenthousiast, veel
enthousiaster dan vanmorgen. ze racete me naar de trap, kijk eens wat
ik gevonden heb, baas ben ik nu lief??? ooh yes naar de bus
snellll!!!
in de bus ging ze weer lekker veerder slapen, ik ook bijna, dacht
ineens shit ik ben mijn halte voorbij dus ik snel de buschaufeur
vragen, bleek ik me vergist te hebben ik moest nog 1 halte. pfff
gelukkig:)
wylou wilde heel graag naar huis, ging op precies dezelfde plek even
plassen en racete toen naar huis waar ze het voornemen nam om even op
de nylabone te kluiven, nam hem mee naar het kleed, legde hem tussen
haar voorpoten, likte eens en bedacht toen nee ik ben toch wel moe en
weg was ze.

het was weer een geslaagde dag, het was voor mij de eerste alv waar
ik bij was, wel leuk om een keer mee te maken en wat meer bekend te
raken met de activiteiten van de nvg e.d.

zo, en nu is het hondenplas tijd en daarna is het mensenbedtijd want
ik heb wat in te halen geloof ik smile. wylou is al bezig met schade
inhalen af en toe is het net een pup. ze ligt op een gegeven moment
voor mijn voeten, besluit nee ik wil in mijn mand, ploft er neer en
een minuut later ligt ze uitgebreid te dromen. ik wou dat ik dat ook
kon!ze maakte zichzelf er alleen ook weer wakker mee, ze werd iets te
fanatiek blijkbaar!

volgend jaar weer!

groetjes,
Melanie

27 November, 21:46:05: vervolg

Gepost in: Updates
Door: melanie
hoi allemaal,

na wat tips van de trainer kon ik de spanning wat loslaten; ik kon weer concreet iets doen.
maar gister opweg naar huis poepte ze eerst al op de stoep nadat ik
haar uitgebreid op het gras de gelegenheid had gegeven en vervolgens
dacht ze bij iedereen met hakken aan hee dat is vast iemand die wij
kennen. ze liep ook met hetzelfde loopje uit iemand van mijn klas
waar ik vaak mee optrek. ze was gewoon wat slordig en niet zo
geconcentreerd.
vanmorgen stond ik ruim optijd buiten aan de overkant in het gras. er
kwam een plasje en ik dacht dat ze misschien ook wel gepoept had, ik
was niet zeker en besloot gewoon maar rustig aan te gaan lopen.
tot het uitlaatveld geen gekke dingen, ze was zelfs super netjes bezig
en ik dacht dus: ja hoor ze heeft net echt gepoept die ene keer dat ze
langer zat. en naar mijn hand toekwam voor een lekker hapje.
ik gaf haar op het uitlaatveld nog even de ruimte maar dat was totaal
not interesting dus dan maar verder. ze was een paar keer erg
geinteresseerd in bepaalde plekjes maar daar zitten ook weleens
katten, dus... op 1 plekje het toch nog even geprobeerd, niets. dan
dus maar door naar de bus. ik bedacht als ze in die straat de goot
niet opzoekt heeft ze echt gepoept. en ze zocht dus niet de goot op
dus ik blij.
gnagna moet ze gedacht hebben, ik heb nog wat in petto..
ze lag braaf in de bus, wees me op hoogcatharijnen keurig de trap aan,
ging keurig tussen alle mensen door richting de juiste trap en ineens
draaide ze een kwartslag om. hm dacht ik misschien en hond die aan
haar kont zat dat vindt ze niet lekker als ze aan het werk is dus nee
kom doorlopen. potverdrie, gaat ze ineens door de hurken. shit, dacht
ik en dan wel letterljijk!
en wat dan? mijn trein kan elk moment vertrekken maar die hoef ik niet
persee te halen, ik kan het niet laten liggen, had gelukkig zakjes bij
me maar was nog in dubio hoe ik het eens ging aanpakken. stond dus een
beetje met dat zakje in handen, bukken met mijn zware rugzak met laptop
erin doe ik maar niet, risico is dat ik bij 1 tikje omlig en ik moet
wylou ook nog vasthouden, laptop van mijn rug halen doe ik ook liever
niet midden in een stations hal, das wel een hele makkelijke prooi een
laptop tas naast een blinde die poep staat te rapen.
mijn reddende engel was een mevrouw die vroeg of ze me kon helpen.
heel graag zei ik en ze pakte me mijn zakje af. binnen een paar
seconden zat de drol veilig in het zakje en zei ze dat het gebeurd
was. ik heb haar hartelijk bedankt en ze nam de drol voor me mee naar
de dichtstbijzijnde afvalbak.
haha en ik was gered. mijn trein was wel weg maar ik had toch nog tijd
zat. blijkt maar weer dat wylou's hopen niet zo omvang rijk zijn.
binnen notime had ze alles opgeraapt. minou draaide soms hopen die je
met 1 zakje niet echt makkelijk op kon rapen.
pffft

net dacht ik kom we gaan een lekker blok lopen zonder tuig. ik wist
zeker wylou moet poepen en ik wilde er alles aan doen om die drollen
in het gras te laten komen ipv op de stoep of waar dan ook. lekkere
brokjes mee en eerst naar de overkant. wel iets gedaan, zal wel een
plas zijn ging ik vanuit dus met een brokje boven haar neus zou ze dan
mee mogen lopen. ik kwam een jongetje uit de straat tegen, die ik wel ken, met een jackrussel bij zich.

wylou wilde wel even weten wat voor vlees ze in de kuip had en even
snuffelen maar eigenlijk was het de moeite niet om te zeggen dat dat
nu even niet de bedoeling was. de jackrussel vond wylou niet geweldig,
mij wel want hij ging heel lief tegen mijn been opstaan en keek zo
eens omhoog van hee wie ben jij? met dat gekke staartje omhoog.
Jeroen het jochie vroeg of ik ook de laan rond ging, ja dus. oh dan
kunnen we wel gezellig samen lopen. best hoor.
dan komen altijd de leuke heerlijke onbezonnen kindervragen: is die
stok niet zwaar? (ik had mijn gewone stok bij me), nee hoor voel maar
even, enzovoorts.
wylou hield ik intussen al lopend netjes naast mij. ik kreeg de
opmerking haar staart is het zelfde als die van de jackrussel, die
staat ook schuin omhoog. ja, wylou was erg op mijn hand gericht liep
wel aardig wijd af en toe maar was dus blijkbaar heel erg met mij
bezig. leuk om te horen.
uiteindelijk kwam er aan de linkerkant overal gras naast de stoep en
al lopend met een iets langere lijn gingen we verder en af en toe
bleven we staan. uiteindelijk kwam er nog een klein plasje en ja hoor,
weer even later werd dan eindelijk de zo gehoopte drol gedraaid.
hiephoi, wylou zal wel gedacht hebben baas spoor jij wel? maar daar
wordt je een gelukkig mens van.
ik heb haar af en toe nog even laten snuffen, ik zie wylou er wel voor
aan zo gehaaid te zijn door te hebben als ik alles gedaan heb wordt er
niet meer gesnuffeld dus ik wacht nog wel effe!
maar verder ging ze dan maar mooi meelopen, meer vooraan dan volgend,
ze kan het gewoon niet laten!
andere honden liep ze zonder echt kijken voorbij en omdat ik 99
procent zeker wist dat er niet zomaar ineens iets uit zou komen liep
de rest van de wandeling gewoon lekker ontspannen en werd mij
honderduit gevraagd over mijn dagelijks leven smile.

vanavond gaan we met een clubje oud-amerikagangers inclusief een
docent van daar die nu in nederland is, de kroeg in. fijn idee dat ik
geen poepproblemen meer hoef te verwachten vandaag!morgen gaan we
gewoon lekker optijd naar nunspeet voor de alv van de nvg, eens kijken
of dit succesverhaal nog een vervolg krijgt smile.

groetjes,
Melanie

27 November, 21:37:19: Nog een schooldag

Gepost in: Updates
Door: melanie
hoi allemaal,

ook gisteren ging de schooldag goed. wel heel erg chaotisch en het was
een lange dag tot kwart voor 6. ik moest gisteren midden in de spits
van bus naar trein, nou ik heb niemand geraakt en was toch snel waar
ik zijn moest.
wylou blijkt best wel een mannengek, dat was me al eerder opgevallen
maar het wordt steeds duidelijker.
ze liep voor aanvang van de drama les even los in het lokaal, grappige
is dat ze echt kieskeurig is, maar dat ze, als ze eenmaal bij mij moet
gaan liggen gelijk ook rustig is.
we moesten bij drama het spelletje `annemarietje koekoek`doen,
volledig non verbaal. er wordt dus soms plotseling bewogen enzo en dit
trok wylouīs aandacht. ineerste instantie ging ze met mijn stoel door
het lokaal naar mij toe. toen heb ik haar in een hoek aan een
verwarmingspijp vastgelegd waarvandaan ze alles ook nog goed kon
overzien maar dus niet weg kon.
grappige is dan dat ze er heel graag bij wil zijn maar niet als een
gek aan die riem gaat staan sjorren. ze begon wat te piepen en te
protesteren maar na een 2 tal keer nee houd eens op was het klaar.
iemand vroeg of ze mijn hond voor me moest troosten hihi. nee doe dat
maar niet dan houdt ze nooit meer op haha
later ging ze gewoon rustig liggen en keek alles eens aan.
later hebben we haar gebruikt voor een soort stripverhaal waarbij een
conflictsituatie moest zijn en wylou moest op een stoel zitten. nu was
de stoel eigenlijk te klein en te glad voor haar dus ik heb haar er op
haar kont opgezet en gezegd dat ze moest gaan zitten en met mijn arm
om haar heen gaf ik haar voldoende steun mom te blijven zitten. het
zag er erg komisch uit en ze zat er echt zo bij van, jaja, het zal
wel. ik heb geen flauw idee wat hier het nut van is, maargoed je doet
maar.

toen we er uiteindelijk meer `strips`omheen moesten bouwen en ze
eigenlijk steeds van en op de stoel moest gaf ze toc wel aan ik vind
alles best maar dat op die stoel gezet worden vind ik nou wel weer
genoeg geweest dus toen deden we gewoon alsof ze erop zat (terwijl zij
op de grond alles eens lag te bestuderen.
later hadden we sport en spel, jaaja we waren lekker bezig.
ze mocht gewoon de zaal in en in het begin trok ze zich eigenlijk
niets aan van de rondvliegende ballen. toen we op de grond in een
kring moesten gaan zitten lag wylou naast me en begon ze zich enorm
uit te sloven. eerst mijn gezicht likken en toen ging ze uitgebreid op
haar rug liggen en mij met haar poten bewerken. iedereen kon er wel om
lachen. uiteindelijk ging ze lekker tegen me aan liggen en toen we wat
gingen doen boot een grote paal uitkomst om haar vast te leggen. toen
de klas uiteindelijk ging trefballen heb ik haar weer bij me genomen.
op het begin keek ze wel druk naar de bal maar niet veel bijzonders,
maar naar mate de klas fanatieker wwerd, werd wylou dat ook. het was
nog niets met Minou haar pogingen om bij een bal te komen, af en toe
piepte ze zachtjes of ging staan, maar ging op sommige momenten ook
uit zichzelf liggen toekijken. toen uiteindelijk de bal vlak voor onze
voeten neer kwam wilde ze er wel even naartoe maar het was meer
nieuwsgierigheid dan hem echt willen hebben volgens mij.

we vielen echt in de prijzen want daarna hadden we ook nog eens 2 uur
muziek. niemand had er echt nog zin in maarja het was de laatste les
voorlopig en we moesten presentaties doen.
de muziekdocent komt op een gegeven moment naar me toe: het is voor
het eerst dat ik je hond heb opgemerkt...ja, uh, dat klopt want in
eerdere lessen had ik haar nog niet.oh vandaar!

wylou vond de trommel, die ik voor een presentatie van een andeer
groepje in handen kreeg om creatief aan een hoorspel deel te nemen erg
interessant. ja, dierenhuid he.. als ik er op tikte kwam ze overeind
en keek echt zo van, wat doe jij nou?
ze vond het allemaal prima. de eerste keer na applaus vloog ze
overeind en stond erbij van uhh wat gebeurt hier? later keek ze
alleen nog maar op maar bleef gewoon onder mijn soel liggen. ook
tijdens onze presentatie bleef ze netjes (met stoel) op haar plek.
de weg naar huis was wat rommelig, er waren 2 klasgenoten bij. ik kon
niet echt lekker rustig met haar werken, dat moet de volgende keer
anders. straks moet ik even naar school om iets in te leveren wat voor
5 uur op papier ingeleverd moet zijn en wat ik net zo goed gisteren
had kunnen doen zucht! maargoed het is droog weer dus we hebben dan
rustig even de tijd om de route goed te doen. wylou wil af en toe
oversteken gaan afsnijden omdat ze weet welke kant we op zullen gaan
maar hier was ik al op voorbereid door de trainer dus ik weet ook al
hoe we dat op moeten gaan lossen.
wel heb ik hem gisteren weer over het uitlaten gemaild. ook vanmorgen
aan de lijn nu, ging het weer mis ondanks het brokje wat haar af moet
leiden. ik snap er niets meer van. de eerste week ging het op 1 misser
na goed en nu krijg ik haar nog niet eens halverwege of ze poept al.
haar voor de deur uitlaten is een optie om poep op de stoep te
voorkomen maar het is totaal niet praktisch, want het opruimen kost me
ook tijd en ik wil zoizo dat als het even kan ze het op gras of in de
struiken doet en dat ze ook leert het even op te houden tot we op een
geschikte plaats zijn aangekomen. vlak bij school heb ik ook veel
groen maar daar kan het ook niet overal. vind het bijvoorbeeld geen
lekker idee dat ze vlak naast een bankje waar studenten zitten te
lunchen voor hun neus een drol gaat zitten draaien:)

morgen heb ik weer een hele lange dag van kwart voor 9 tot half 6,
deze keer met alleen maar theorie uren..! dat wordt ronken voor wylou,
iets wat ze gisteren, denk ik helemaal niet gedaan heeft op school
vanwege al die doelessen van ons!

groetjes,
Melanie

27 November, 21:32:44: Eerste hele schooldag met Wylou

Gepost in: Updates
Door: melanie
hoi allemaal,

vanmorgen moesten we dan toch echt weer stevig aan de bak en aardig
bijtijds naar school. viel nog mee hoor, om kwart over 8 liepen we
buiten. helaas, al na een meter of 30 ging wylou, deze keer midden op
de stoep door de hurken. ik heb haar letterlijk aan de kant geduwd dat
accepteerde ze gewoon, het duurde een aardige tijd voor ze weer naast
me kwam staan. blijkbaar was ze nog niet klaar want zo'n beetje midden
op de weg gebeurde hetzelfde alleen nu had ik geen idee waar ik heen
moest.

Het gebeurt dus niet elke dag en er is geen
peil op te trekken.
vrijdag zaterdag en zondag ging het goed en nu dus
weer niet.

ik moet rond die tijd extra goed opletten omdat er van
alle kanten moeders met kinderen voorbij kunnen komen opweg naar
school.
we hadden onze tijd dus echt wel nodig want uiteindelijk kwam de bus
al vrij snel toen we op de halte stonden.
catharijnen ging weer heel erg goed, al is ze soms erg enthousiast en
moet ik haar wel wat in laten houden want het liefst huppelt ze het
station over.
de route van het station in ede naar school ging echt heel goed.
alleen die kleine stoeprandjes, die ze vorige week gewoon in 1 keer
goed deed, wilde ze nu dus liever overslaan maar vverder liep het echt
gesmeerd. we waren allebei zeker van onze zaak en dat geeft vooral bij
mij heel veel rust. geen slecht weer dus ik kon me goed op wylou en
de route concentreren en bijsturen als dat moest. aangezien ik een
rekenfoutje had gemaakt waren we toch veel te vroeg maar we hebben er
toch echt wel een stuk sneller over gelopen. op school wees ze me
netjes de kluisjes aan. ze stopt nog niet heel erg zelfverzekerd maar
dat heeft ze soms ook bij andere nieuwe te zoeken objecten dus dat
komt nog wel.
in de kantine raakte ik even de kluts kwijt. "rustig blijven mel, laat
het die hond maar uitzoeken want zij weet het wel". inderdaad met een
klein omweggetje kwamen we er. ook hier lijkt de opstelling weleens te
veranderen en aangezien ik daar nog niet honderd procent de indeling
snap wordt het dan lastig. maar gelukkig hebben we in die kantine een
duidelijk doel, een trappetje omhoog. je komt dan in een ander iets
rustiger gedeelte waar onze groep altijd zit. heel handig want als we
dat trapje eenmaal hebben weet ik weer dat we goed zitten.
wylou kroop lekker onder tafel terwijl ik maar eens ging studeren. ik
was in een goede bui en heb dat zo'n anderhalf uur volgehouden en toen
was de accu van mijn laptop leeg en hadden zich inmiddels meer
klasgenoten bij mij gevoegd.
na de lunch en een snelle uitlaat voor wylou bleek dat ik een te maken
opdracht had gemist dus zaten we nog een tijdje in de mediatheek.
wylou laat alle mensen gewoon hun ding doen. zelfs toen iemand onder
tafel dacht goh waar sta ik op wat wylou's poot bleek te zijn bleef ze
gewoon liggen.
we hadden les in 1 van de bijgebouwen en wel in een gebouw waar ik
slechts 1 keer eerder was geweest en die nu ineens wel veel op ons
rooster blijkt te staan. een doolhof. dit is echt geen prettig gebouw.
alle lokaalnummers zitten door elkaar. 302 zit op de begane grond en
322 op de derde verdieping. Logisch toch we hebben ons rot gezocht met
zijn allen om het goede lokaal te vinden:)
wylou liep even een rondje door het lokaal terwijl ik mijzelf van jas
en tassen ontdeed. grappig. ze kijkt even bij iedereen en loopt dan
weer verder. ze kwam uiteindelijk weer bij mij uit en toen ik dat
vroeg ging ze maar onder tafel liggen.
het waren slaapverwekkende uurtjes. pfff suffe praatles. wylou had er
op het laatst duidelijk ook geen zin meer in. koos de meest
ingewikkelde standjes enn schoof alle kanten op. gaapte een keer vrij
hard. zuchte eens, ging uitgebreid zichzelf schoonlikken, ging zitten
oh dat was de tafel , ging zo liggen dat ik geen beenruimte meer had.
leuke manier om hoe dan ook aandacht te krijgen.
na de les was ze erg blij dat ze mee mocht. toen ik haar een beetje
gek maakte sprong ze bijna met haar voorpoten op tafel wahaha.
we gingen met de bus terug met zijn allen hadden we bedacht. ik vond
het best, was aardig gesloopt. op het station hoefden we niet heel
lang op onze behoorlijk volle trein te wachten. we hadden weinig
plaats maar het inparkeren ging nu redelijk. ze komt nu redelijk
makkelijk overeind als ik het tuig pak. heel fijn want in een rijdende
bus op staan om je hond in te tuigen vind ik niet ideaal. op
catharijnen was ze wat slordig, wilde zo graag en zag daardoor een
stilstaand persoon maar even over het hoofd. jah wylou dat gaat um
niet worden!
ze bracht me netjes in de bus en ging daar netjes zitten. toen ik even
gek met haar deed werd ze wel even wild maar ging uiteindelijk lekker
rustig liggen.
thuis was ze supersuper gehaast. mensen wat een drive. na een plas en
poep pauze (jah dan kan ze ineens wel wachten tot we bij het
uitlaatveld zijn ging het wel iets rustiger maar ze zou het liefst
gaan rennen.
ze stormde dan ook met veel geweld het huis binnen. liep een paar
rondjes, greep het flostouw (de verkeerde) en sloeg er even wild mee
in het rond. bingo, dat was een rekje wijnglazen. 1 van de vijf zijn
helaas overleden. ik dacht van niet maar helaas misgedacht. grappige
is dat zodra ik het woordje mand laat vallen ze zich er direct in
stort neerploft en binnen een paar minuten weer vrolijk verder slaapt.
ik heb mijn opgewarmde maaltijd naar binnen geschoven en ben na het
opruimen nog even met haar gaan dollen in de tuin. als ze honger heeft
is het een felle tante en stond stevig te blaffen terwijl ze aan het
flostouw stond te sjorren maar de aandacht kan zomaar weg zijn voor
het spel en doet ze een poging de planten te bestuderen. en nu ligt ze
voldaan te maffen.
ik ben niet ontevreden over vandaag al moet er wel het nodige anders.
we moeten er samen nog een goed ritme in vinden en de klas moet leren
ermee om te gaan. ze is niet geaaid ofzo maar wylou heeft al wel
ontdekt dat je bepaalde mensen gewoon achterna kan lopen. als die
persoon dan achter me gaat lopen als ik dat vraag gaat ze weer gewoon
aan het werk maar moet ik haar wel scherp houden..
soms vlieg je als student van hot naar her en kan ik het af en toe al
niet volgen laat staan hoe duidelijk het dan voor wylou is.

hihi nog iets grappigs, ik was even naar de wc gegaan en had wylou bij
de wasbakken afgelegd. op een gegeven moment hoor ik dat ze gaat
lopen, er komen wat mensen binnen. het is een raar hok daar, muurtjes
en hoeken met nog meer deuren kortom een leuk doolhof (ja zelfs de
wc!)
toen ik uit de wc kwam was wylou mij blijkbaar aan het zoeken. ik riep
haar maar ze wist niet waar ik was. toen ze uiteindelijk me zag rende
ze hard op me af en sprong tegen me op. ohhh baass ik heb je ZOOOOOOOO
gemist!
jammergenoeg kan ik haar daar niet even ergens aan vast leggen,
anders zou ik dat wel doen. dat wordt lus om mijn voet als ik op de
wc zit want het hok is toch echt te klein voor ons 2!

en nu moet ik eigenlijk nog genoeg doen voor morgen, les van half
tien tot half 6 jawel met 1 keer een half uurtje en 2 keer tien
minuten pauze. ik ben heel benieuwd, want we hebben morgen weer een
les drama en daarin komen de meest vreemde dingen aan bod zo nu en
dan, onze eerste les sport en spel (de laatste van deze serie lessen
is een special visueel gehandicapten:), en we hebben morgen ook nog
muziek. lekker creatief dagje dus. ook hebben we een hoorcollege,
eens kijken of het inderdaad lukt wylou onder mijn stoel te krijgen,
en anders mag ze lekker in het gangpad. vanalles wat, dus!
ik ga morgen eens goed opletten wat er niet goed gaat en waar ik geen
oplossing voor weet gaat gelijk een mail over naar de trainer. van
Minou heb ik 1 ding geleerd: dingetjes die erinslijpen of niet goed
gaan, kan je maar beter zo snel mogelijk mee aan de slag gaan.
ondanks dat ik met een totaal ander hondje te maken heb nu, wil ik
haar graag zo houden zoals ze nu is en ik merk dat dat me op een dag
als vandaag met aardig wat hektiek best wel moeite kost om alles
"volgens de regels"te blijven doen.



en als klap op de vuurpijl belt zojuist Minou's baasje om te vragen
hoe het met de nieuwe hond gaat en krijg ik te horen dat Minou het
prima doet, maar dat Heike op 24 september is overleden. vermoedenis
een hersenbloeding, de dierenarts in dordrecht weigerde te komen en
onder druk van een andere dierenarts zijn ze alsnog gekomen (ze
hadden geen vervoer dus konden niet zelf op stel en sprong met haar
naar de dierenarts), ze was al in shock toen de dierenarts
uiteindelijk kwam en vermoeden was dat ze fixe hersenbeschadiging had
opgelopen en dus hebben ze haar laten inslapen. minou wilde van dit
alles niks weten, ze hebben geprobeerd haar erbij te betrekken maar
ze liep elke keer naar de andere kant van het huis na een korte
snuffel. helaas, Minou is haar huismaatje kwijt.

ik ben blij dat mijn meisie goed terecht is gekomen, het gaat erg
goed met haar, ze probeert haar baas nog weleens in de maling te
nemen maar hij heeft het nu wel sneller in de gaten. ze hebben zich
verwonderd over het klappertanden wat ze doet vlak voor ze eten
krijgt, dit hadden ze nog nooit meegemaakt. het klopt maar is mij
nooit zo opgevlalen, dacht dat alle honden dat wel deden maar wylou
doet het idd ook niet. die smakt alleen maar als ze moet wachten op
haar voerbak met inhoud.




groetjes,
Melanie