Gepost in: Algemeen
Door: melanie
Onderstaande column stond in de UWV perspectief van feburari 2011. Toevallig kom ik hem net weer tegen en hij blijft leuk!





'Het lijkt me zo erg' (door Vincent Bijlo)

Hoe is het nou eigenlijk precies om te zien? Hoe ervaar je dan de wereld?
Het lijkt me zo moeilijk, dat je de hele tijd maar afgeleid wordt door al
die beelden… Heb je daar speciale scholen voor, die je daarmee leren
omgaan? En hoor je nou ook slechter – dat zeggen ze vaak – als ziende? Je
reuk is natuurlijk ook veel minder ontwikkeld dan die van mij of is dat
een
vooroordeel? Als ik te impertinent ben, moet je het zeggen, hoor.
En je bent natuurlijk ook stukken minder muzikaal. Of niet? Je
concentratie is waarschijnlijk ook minder goed. Lijkt me toch erg lastig.
En weet je, ik vind je echt heel knap dat je dat schrift kunt lezen. Het
is zo klein en je doet het zo snel, al die krulletjes en lijntjes. Maar ik
vind het ook zo ontzettend dapper zoals je je door het leven slaat. En dat
je nooit het echte niets kunt ervaren, dat je denkt dat niets een witte
waas is. Maar dat kan niet, want wit bestaat niet voor mij, dus mijn niets
is jouw niets niet. Jouw niets is altijd iets. Het lijkt me zo erg dat er
altijd iets is. En al die kleuren. Baal je daar nooit eens van?
En hoe ga je om met lelijkheid? Ze zeggen dat er zo veel lelijks is. Het
moet toch af en toe niet om aan te zien zijn. Hoe verwerk je dat allemaal?
En heb je veel steun van je lotgenoten? Praat je erover met anderen? Ken
je Peter de Groot? Waarom? Nou, die kan ook zien.
En jezelf in de spiegel zien: ik moet er niet aan denken. Wat een
confrontatie moet dat toch altijd weer zijn, wat een klap voor je
zelfvertrouwen. Lijkt me echt heel moeilijk allemaal. En als je je ogen
dichtdoet dan gaat dat gewoon door met die beelden, heb ik wel eens
gehoord. Is dat echt zo? En dat je ziet dat al die andere zienden naar je
kijken. Je wordt constant bespied: verschrikkelijk. Ben je dan ooit op je
gemak?
En dat je altijd licht nodig hebt – je bent echt een lichtjunk, zo
ontzettend afhankelijk. Overdag gaat het nog wel, met die zon, maar ’s
avonds heb je allerlei lichtprotheses nodig om te kunnen functioneren. Ik
heb wel eens gehoord dat zienden niet eens kunnen eten zonder licht.
Is dat echt waar? Als ik te veel vraag, moet je het zeggen, hoor. En klopt
het dat je, als je een ziende met een andere huidskleur ziet, meteen
anders over hem of haar gaat denken? En als je nou kon kiezen, hč, ziend
of horend, wat zou je dan kiezen?
Hé, niet boos worden. Ik ben niet cynisch, ik vraag jou gewoon wat je mij
net allemaal vroeg.’

(Bron: UWV Perspectief februari 2011)

20 February, 19:50:11: Aan de kook

Gepost in: Algemeen
Door: melanie
Hallo allemaal,

Aan de kook, tja, wat moet je daar nu weer van denken. Nou, gewoon, aan de kook, of aan de bak, maar dat is ook weer een dubbelzinnige uitspraak.
Nou goed, to the point dan maar: koken dus.
Omdat ik ooit het huis wel eens uit wil en ik dan niet elke dag op water en brood kan leven, was het toch de hoogste tijd eens serieus met koken te gaan beginnen. Ik heb in mijn middelbare schooltijd, bij Bartiméus natuurlijk ook de nodige dingen geleerd en ervaringen opgedaan. Maarja, dat was al weer een jaar of 4 a 5 geleden en dan is het er weer aan beginnen best lastig.
Mijn primeur was vorig jaar zomer eigenlijk al, toen we op vakantie waren in Emmen hihi, ik ging aardappels bakken en die waren goed gelukt.
Omdat ik thuis was komen te zitten en nog niet echt dagbesteding had om het zo maar eens te zeggen waren de afgelopen maanden de perfecte tijd om het koken weer serieus op te gaan pakken.
Met een ambulant begeleidster van Bartiméus dook ik de keuken in en we begonnen met het klaarmaken van macaroni. Opzich een vrij makkelijk te bereiden maaltijd, maar als je dat zou doen met je ogen dicht kom je erachter dat je op hele andere dingen moet gaan letten.
De macaroni koken is niet zo moeilijk. water in de pan, deksel erop, vuur aan en wachten tot het kookt, wat je over het algemeen goed kunt horen, vaak gaat het deksel van de pan gezellig meetrillen.
Macaroni erbij. Maar hoe weet je hoeveel macaroni je hebt zonder braille weegschaal...
Ik heb een lijst gekregen met allerlei hoeveelheden. 1 mok water is bijvoorbeeld ongeveer 150 ml. sprekende weegschalen zijn erg duur en brailleweegschalen heb ik nog niet kunnen vinden bij de gebruikelijke hulpmiddelenleveranciers als World Wide Vision, dus dit soort dingen zijn dan heel handig.
Dus, macaroni in de pan en de kookwekker zetten. Die moet dus nog even van markeringen worden voorzien.
Macaroni afgieten, niet zoals veel mensen doen met het deksel half op de pan zodat de inhoud in de pan blijft en alleen het water wegloopt, maar met een vergiet, en daarna weer terug in de pan.
Dan met de koekepan aan de haal. Gehakt rullen. Hoeveel boter? wanneer is de boter gesmolten? Als je als blinde op gehoor wilt koken, gebruik dan de simpelste margarine. geen roomboter of olie, want dat sist niet als het heet genoeg is.
gehakt in de pan, hoelang duurt het voor dat dat klaar is? door het te doen leer je te ontdekken wanneer het goed is. We gaan wel uit van een bepaalde tijd, maarja, die tijd is dan ook wel weer een beetje gebonden aan de hoeveelheid in de pan. maar rauw gehakt voelt anders aan als gaar gehakt, als je er met een spatel doorheen gaat. Dan het uitje erbij en het begint gelijk lekker te ruiken. een zakje kruiden met daarbij 150 ml water (1 mok dus) en een zakje groenten. ben ik niks vergeten? als de boel gaar is en goed gemengd (dus gestructureerd de boel roeren en omscheppen, gaat alles door de macaroni heen en gaat er kaas overheen. OK, normaal gesproken zou je de macaroni zo'n beetje tegelijk koken met het bakken van het gehakt en de groenten, maar zo zijn we begonnen.
Missie geslaagd. het doorroeren in de pan is ook wel een kunst opzich, en moet gestructureerd, anders heb je 1 hap met alleen macaroni of alleen maar gehakt en groenten.
Ook het gestructureerd werken vraagt wat oefening en ervaring. Ik kan weleens klagen over de hoeveelheid schaaltjes, bordjes en andere rotzooi als iemand gekookt heeft en ik heb de beurt om af te ruimen, maar ik ben zelf geen haar beter. bij het in de pan gooien van de groenten (vanuit het zakje) valt er ook het nodige naast de pan, dus dat moet ik een volgende keer toch anders gaan doen. maargoed, missie 1 geslaagd.

Daarna zijn we begonnen met het iets moeilijkere werk: stukken vlees bakken en braden. De ambulant begeleider was gelukkig al met een aantal mooie handigheidjes op de proppen gekomen, zoals een opklapbare snijplank, tja hoe moet ik het anders noemen.
Het is een ronde snijplank, met aan 1 kant een soort handvat.. de zijkanten van de ronde plank, kun je omhoog duwen als je hem vast hebt waardoor de plank in een soort schep verandert. zo is het overgieten van je snijsel..raar woord, in schaal of pan een stuk gemakkelijker en gooi je er niet zo snel iets naast.
Ook het kiezen van een goede vleesdraaitang is lastig. de meeste vleestangen hebben een klein gripvlak. ze zijn smal, of de 2 delen zijn zo gemaakt dat er in het midden als je de tang dichtknijpt, een holle ruimte is. maar er bestaan ook draaitangen waar de 2 spatels als het ware lepeltje lepeltje in elkaar vallen als je hem dichtknijpt en dat heeft als voordeel dat je bij het vastpakken van vlees o.i.d. een groter gripvlak hebt en het dus veel makkelijker is je vlees om te draaien.

we gaan bloemkool koken, met aardappels en hamburgers. Wij zijn thuis met zijn vijven, maar 5 stukken vlees in 1 pan is niet slim om mee te beginnen. voor de aardappels en groente maakt de hoeveelheid niet zo uit.
Aardappels schillen is inmiddels een beetje mijn taak geworden. niet elke aardappel is even gemakkelijk. Het is belangrijk om gestructureerd te schillen, zodat je weet waar je geweest bent, maar voorkomen dat er weleens pitten blijven zitten lukt nog niet altijd. (tips altijd welkom!)
Af en toe de aardappel even in het water houden maakt het makkelijker eventuele resten van de schil op te sporen. door het schillen wordt de aardappel glad en voel je het verschil niet meer tussen schil en geen schil.
Bloemkool schoonmaken. Het kan met een mes, maar dat kan ook met de hand. je trekt eerst de bladeren van de kool en daarna gewoon de roosjes er van af. gaat niet altijd even makkelijk maar het is makkelijker dan eerst de onderkant wegsnijden.
Hoelang koken is ook een beetje eigen smaak natuurlijk en we gaan in eerste instantie uit van 20 minuten voor de aardappels en een kwartier voor de bloemkool. Je ruikt en hoort het meestal goed als het gaat koken, maarja, met 2 pannen tegelijk is het altijd de vraag, welke is het. door je hand boven de pan te houden (zonder deksel) kan je goed voelen of de boel kookt. als je hand gelijk vochtig wordt weet je dat het raak is.
Dan het vlees braden. Boter in de pan en hamburgers erin, 2 tegelijk. 1 een beetje links, 1 een beetje rechts.
Het keren lukt niet gelijk. Ik krijg geen grip en voel niet goed wat ik doe, dus het vuur gaat uit en we oefenen even met een boterham op een bord (erg fijn dat je kan voelen wat je doet zonder je vingers te verbranden...
Dit een paar keer gedaan en toen het met de hamburgers geprobeerd. Het grip krijgen blijft lastig, de tang onder het vlees krijgen en dan ver genoeg om het vlees om te kunnen draaien. een hogere pan, zoals een hapjespan, zou een uitkomst moeten zijn.
Het lukt. de eerste 2 hamburgers zijn aan de donkere kant, omdat het keren niet gelijk was gelukt. we hebben tijd over dus we doen er nog 2 en dat gaat een stuk beter. Ook deze missie is geslaagd! later bak ik ook nog de laatste hamburger voor een laatkomer en kom onder het tafel afruimen uit door deze actie. mooi, want ik heb er wederom een beetje een zooitje van gemaakt.

Missie 3: rauwe andijviestamp met spekjes en karbonade. eigenlijk is het makkelijker dan bloemkool, want je hoeft geen groente te koken. De karbonades zijn wel anders dan hamburgers, op het harde ongelijke bot krijg je moeilijker grip en de karbonades zijn zo groot dat ze met zijn 2en de hele pan vullen. ik moet er dus ook op letten dat ze niet over elkaar heen komen te liggen en dat ik ze allebei omdraai en niet steeds dezelfde.
er brandt ook deze keer niets aan. het stampen van de andijvie door de aardappels is ook iets om aandacht aan te besteden, voor je het weet duw je met de stamper je net gestampte aardappel/andijvie uit je pan, maar ook deze maaltijd is weer geslaagd.

En dan gaan we aan de nassi. Inmiddels hebben we een hapjespan. Dat is wel nodig, voor een pan nassi voor 5 personen.
Eerst het varkensvlees nog wat fijner snijden en een uitje en natuurlijk rijst koken EN HET ZOUT NIET VERGETEN!
Boter smelten en het vlees in de hapjespan. lekker hard laten bakken. Ook bij dit vlees voel je de structuur veranderen naar mate het gaarder wordt. Na een aantal minuten de ui erbij en daarna de nassigroenten en de nassikruiden met 150 ml water.
Oja. per persoon eet je ongeveer 1 kopje rijst. Als je voor meer dan een man of 2 kookt, kun je per kopje rijst een kopje water toevoegen, dan hoef je de rijst niet meer af te gieten, hij is fijn! niet doen met een 2 persoons maaltijd, dan brandt je rijst aan!!! niet mijn ervaring hoor!
maargoed. inmiddels is de pan al lekker vol. vlees, ui, groente en kruiden, voor 5 personen en dan moet de rijst er nog bij. een lepel rijst, dit roeren door de nassi, weer een lepel rijst, enzovoorts. er valt de nodige rijst naast de pan en het roeren wordt dan wel erg lastig, want wat is nu wat en zit het wel door elkaar?
De rest van de maaltijd, satésaus, en een gebakken eitje eroverheen zijn gelukkig niet mijn verantwoording, dat mag ik lekker uitbesteden! missie geslaagd maar het schoonmaken en opruimen van de keuken heeft me die avond heel wat tijd gekost.

En wat gaan we dan eens doen. Een ovenschotel leek me wel wat. Er werd zuurkool voorgesteld. wat denk je nou zelf... dat feest gaat mooi niet door. Ik ga niet iets maken waar ik zelf een pesthekel aan heb, het werd dus uiteindelijk chowarma schotel. Rosti, ui, chowarma, spersiebonen, kaas en sesamzaat. volgens mij ben ik niks vergeten. oja, wat kruiden, geloof ik.
Dus, rosti en ui bakken, chowarma bakken en bonen koken. ovenschaal invetten en daarna alles erin gooien, chowarma, rosti met ui, bonen, kaas, sesamzaat. volgorde is volgens mij een beetje anders maargoed. en dat nog zo'n 40 minuten in de oven geloof ik. Ja, die oven... Wij hebben een gevalletje onaanpasbaar en onaangepast. knopjes die, als je ze meer dan 1 keer indrukt ineens iets heel anders doen, en een draaiknop die doordraait tot het oneindige. Niet echt een blindvriendelijk gevalletje dus, maar uiteindelijk is ook deze maaltijd weer in goede aarde gevallen.
wat staat er voor deze week op het programma? dat weet ik nog niet helemaal, maar dat moet ik wel zsm laten weten aan de ambulant begeleidster. Ik dacht aan pudding koken en proberen een eitje/pannekoeken te bakken, eigenlijk wat dingen proberen waarvan ik niet weet of ik het kan en, als ik het wel kan, of het een beetje te doen is of dat het iets is wat ik beter uit handen kan geven. maar verdere kooktips zijn welkom hoor!

Ik heb zelf al een keer tosti uitgeprobeerd. beetje verbrand aan 1 kant maar nog best te eten.

Vanmiddag ging ik dan weer nassi koken. Je moet het natuurlijk wel bijhouden om ervaring op te doen.
Dus, uitje snijden en vlees klein snijden. Dat vlees ging prima, al was het soms een beetje onwillig. die ui was vandaag niet lief voor mij want mijn mes (die heel scherp was) schoot uit in mijn duim. Ik voelde het wel even maar dacht ach het gaat wel, maar ik dacht op een gegeven moment goh volgens mij bloed ik toch wel een beetje. ik spoel mijn handen af, zuig op mijn duim. hmm, best veel bloed. toch maar even een pleister... toen ik daarbij hulp kreeg bleken mijn net gesneden uien rood te zijn uitgeslagen en de handdoek waar ik mijn handen had afgedroogd ook. oeps!
Dus terwijl de ui voor mij wordt gesneden begin ik met het vlees. gaat allemaal best, uien erbij (niet die rode!), groente erbij. lekker bakken. nou, dan de rijst er dus maar bij (die had ik al eerder gekookt.
Goh, komt dan de vraag, Hoe zit het eigenlijk met de nassikruiden.... shit, vergeten! het eindresultaat was gelukkig goed uiteindelijk, ondanks de kruiden er veel te laat pas bij kwamen.
maargoed... aldoende leert men, hoop ik... Het schijnt zo dat ik morgen weer voor de andijvie mag gaan zorgen. Eens kijken of we dan weer iets stoms gaan vergeten!!!

24 April, 11:56:32: Off-topic: mijn vroege jeugd

Gepost in: Algemeen
Door: melanie
Hoi ALlemaal,

We gaan even een beetje off topic doen. Er wordt me nog weleens gevraagd HOE GING dat vroeger dan...

Nou...

» Lees verder