Archief

Je bekijkt het archief van November 2009

27 November, 09:49:31 PM: naar de ALV van de NVG

Gepost in: Updates
Door: melanie
hoi allemaal,

om nou maar even op marleen aan te sluiten was vandaag de alv van de
nvg. het was ernstig vroeg vanmorgen, ik was gisteravond namelijk in
de kroeg en pas rond 01:15 uur vannacht was het tijd om te slapen en
mijn aardigste wekker ging alweer om kwart voor 7! uhum!

ik ging lekker optijd weg en ja hoor, het is gelukt!wylou poepte waar
ik dat wilde. lollige is, als ik haar eerst tegenover even uitlaat
plast ze dus alleen maar, terwijl als ik zou gaan lopen ze op de stoep
zou gaan poepen. best knap eigenlijk, maargoed na de plas liepen we
door naar het eigenlijke uitlaatveld en daar kwam na enige aarzeling
de zo geliefde drol. ik blij!
op hoogcatharijnen wist ze de trap naar spoor 1 en 2 nog te vinden van
vorige week toen ik bij marleen was, wat een pienter hondje is het
toch. op het perron trof ik toos met enzo en marianne met turan, ik
liep ze bijna letterlijk tegen het lijf.

vanmiddag in het bos hebben de beesten zich lekker uitgeleefd. wylou
kwam als ik haar riep op het goeie moment smile. tja als je roept en
ze blijkt met een paar andere honden te pogen een halve boom te
verslepen zal je niet echt succes hebben denk ik zo!

het liep nog een beetje rommelig: toen we stopten aan het begin om de
honden los te laten, rekende ik erop dat alles in 1 keer los zou gaan.
ik was dus wylou's oranje uniform nog aan het ontwarren toen ineens de
riem uit mijn handen vloog en wylou met tuig en al het bos in stormde
achter een paar al losse honden aan. ik schrok me rot! het was nog
even een gedoe om haar in haar oranje jas te krijgen, want ja al die
losse honden om je heen da's feest natuurlijk hihi!
maar ik denk dat dit de laatste oranje jas wandeling was, ze komt bij
me terug als dat nodig is en ik denk dat ik haar zonder die jas nu ook
wel herken. af en toe stond ze met nog een andere hond aan takken te
sjorren, lollige is dat ze dat ook soms alleen doet, grommend met een
tak door het bos rennen. malle hond.

ook de modderige plassen/ slootjes waren erg lekker om in te poedelen.
op de terugweg was wylou wat slordig, ze wilde vanalles wat niet kon
en wilde op een gegeven moment uitwijken voor een gat met water, maar
er liep een collega zo dicht op me dat ze niet omkon, ik stond dus
ineens met mijn gehele voet in de blubber. je schrikt wel even want
ineens zakt de grond onder je voeten weg maar we konden er wel om
lachen.

marleen en ik zijn uiteindelijk idd in het pannekoekenrestaurant
beland en daar hebben we lekker gegeten. volgens mij moet 1 van de
serveersters een nieuwe baan gaan zoeken, sjonge wat een chagerijnig
mens. het was het evenbeeld van haar collega, die vlot en fris haar
werk deed.
wylou en vita lagen heerlijk te knorren onder tafel, met nadruk op
knorren he, marleen! voor mensen die niet wisten dat er een paar
honden waren moet het een heel raar geluid zijn geweest wat uit ons
hoekje kwam!
om kwart over 6 zat ik in de trein en kreeg wylou haar zo gehoopte
brokken en ging daarna heerlijk liggen. en ja, in die trein ligt
dankzij mij nu ook wel wat zand. ik kwam het halve bos tegen in
mijnbroekspijpen en dat heb ik per ongeluk in de trein achtergelaten.
spijtig genoeg moest ik wel dik een half uur op mijn bus wachten.
lollige was, wylou was op catharijnen superenthousiast, veel
enthousiaster dan vanmorgen. ze racete me naar de trap, kijk eens wat
ik gevonden heb, baas ben ik nu lief??? ooh yes naar de bus
snellll!!!
in de bus ging ze weer lekker veerder slapen, ik ook bijna, dacht
ineens shit ik ben mijn halte voorbij dus ik snel de buschaufeur
vragen, bleek ik me vergist te hebben ik moest nog 1 halte. pfff
gelukkig:)
wylou wilde heel graag naar huis, ging op precies dezelfde plek even
plassen en racete toen naar huis waar ze het voornemen nam om even op
de nylabone te kluiven, nam hem mee naar het kleed, legde hem tussen
haar voorpoten, likte eens en bedacht toen nee ik ben toch wel moe en
weg was ze.

het was weer een geslaagde dag, het was voor mij de eerste alv waar
ik bij was, wel leuk om een keer mee te maken en wat meer bekend te
raken met de activiteiten van de nvg e.d.

zo, en nu is het hondenplas tijd en daarna is het mensenbedtijd want
ik heb wat in te halen geloof ik smile. wylou is al bezig met schade
inhalen af en toe is het net een pup. ze ligt op een gegeven moment
voor mijn voeten, besluit nee ik wil in mijn mand, ploft er neer en
een minuut later ligt ze uitgebreid te dromen. ik wou dat ik dat ook
kon!ze maakte zichzelf er alleen ook weer wakker mee, ze werd iets te
fanatiek blijkbaar!

volgend jaar weer!

groetjes,
Melanie

27 November, 09:46:05 PM: vervolg

Gepost in: Updates
Door: melanie
hoi allemaal,

na wat tips van de trainer kon ik de spanning wat loslaten; ik kon weer concreet iets doen.
maar gister opweg naar huis poepte ze eerst al op de stoep nadat ik
haar uitgebreid op het gras de gelegenheid had gegeven en vervolgens
dacht ze bij iedereen met hakken aan hee dat is vast iemand die wij
kennen. ze liep ook met hetzelfde loopje uit iemand van mijn klas
waar ik vaak mee optrek. ze was gewoon wat slordig en niet zo
geconcentreerd.
vanmorgen stond ik ruim optijd buiten aan de overkant in het gras. er
kwam een plasje en ik dacht dat ze misschien ook wel gepoept had, ik
was niet zeker en besloot gewoon maar rustig aan te gaan lopen.
tot het uitlaatveld geen gekke dingen, ze was zelfs super netjes bezig
en ik dacht dus: ja hoor ze heeft net echt gepoept die ene keer dat ze
langer zat. en naar mijn hand toekwam voor een lekker hapje.
ik gaf haar op het uitlaatveld nog even de ruimte maar dat was totaal
not interesting dus dan maar verder. ze was een paar keer erg
geinteresseerd in bepaalde plekjes maar daar zitten ook weleens
katten, dus... op 1 plekje het toch nog even geprobeerd, niets. dan
dus maar door naar de bus. ik bedacht als ze in die straat de goot
niet opzoekt heeft ze echt gepoept. en ze zocht dus niet de goot op
dus ik blij.
gnagna moet ze gedacht hebben, ik heb nog wat in petto..
ze lag braaf in de bus, wees me op hoogcatharijnen keurig de trap aan,
ging keurig tussen alle mensen door richting de juiste trap en ineens
draaide ze een kwartslag om. hm dacht ik misschien en hond die aan
haar kont zat dat vindt ze niet lekker als ze aan het werk is dus nee
kom doorlopen. potverdrie, gaat ze ineens door de hurken. shit, dacht
ik en dan wel letterljijk!
en wat dan? mijn trein kan elk moment vertrekken maar die hoef ik niet
persee te halen, ik kan het niet laten liggen, had gelukkig zakjes bij
me maar was nog in dubio hoe ik het eens ging aanpakken. stond dus een
beetje met dat zakje in handen, bukken met mijn zware rugzak met laptop
erin doe ik maar niet, risico is dat ik bij 1 tikje omlig en ik moet
wylou ook nog vasthouden, laptop van mijn rug halen doe ik ook liever
niet midden in een stations hal, das wel een hele makkelijke prooi een
laptop tas naast een blinde die poep staat te rapen.
mijn reddende engel was een mevrouw die vroeg of ze me kon helpen.
heel graag zei ik en ze pakte me mijn zakje af. binnen een paar
seconden zat de drol veilig in het zakje en zei ze dat het gebeurd
was. ik heb haar hartelijk bedankt en ze nam de drol voor me mee naar
de dichtstbijzijnde afvalbak.
haha en ik was gered. mijn trein was wel weg maar ik had toch nog tijd
zat. blijkt maar weer dat wylou's hopen niet zo omvang rijk zijn.
binnen notime had ze alles opgeraapt. minou draaide soms hopen die je
met 1 zakje niet echt makkelijk op kon rapen.
pffft

net dacht ik kom we gaan een lekker blok lopen zonder tuig. ik wist
zeker wylou moet poepen en ik wilde er alles aan doen om die drollen
in het gras te laten komen ipv op de stoep of waar dan ook. lekkere
brokjes mee en eerst naar de overkant. wel iets gedaan, zal wel een
plas zijn ging ik vanuit dus met een brokje boven haar neus zou ze dan
mee mogen lopen. ik kwam een jongetje uit de straat tegen, die ik wel ken, met een jackrussel bij zich.

wylou wilde wel even weten wat voor vlees ze in de kuip had en even
snuffelen maar eigenlijk was het de moeite niet om te zeggen dat dat
nu even niet de bedoeling was. de jackrussel vond wylou niet geweldig,
mij wel want hij ging heel lief tegen mijn been opstaan en keek zo
eens omhoog van hee wie ben jij? met dat gekke staartje omhoog.
Jeroen het jochie vroeg of ik ook de laan rond ging, ja dus. oh dan
kunnen we wel gezellig samen lopen. best hoor.
dan komen altijd de leuke heerlijke onbezonnen kindervragen: is die
stok niet zwaar? (ik had mijn gewone stok bij me), nee hoor voel maar
even, enzovoorts.
wylou hield ik intussen al lopend netjes naast mij. ik kreeg de
opmerking haar staart is het zelfde als die van de jackrussel, die
staat ook schuin omhoog. ja, wylou was erg op mijn hand gericht liep
wel aardig wijd af en toe maar was dus blijkbaar heel erg met mij
bezig. leuk om te horen.
uiteindelijk kwam er aan de linkerkant overal gras naast de stoep en
al lopend met een iets langere lijn gingen we verder en af en toe
bleven we staan. uiteindelijk kwam er nog een klein plasje en ja hoor,
weer even later werd dan eindelijk de zo gehoopte drol gedraaid.
hiephoi, wylou zal wel gedacht hebben baas spoor jij wel? maar daar
wordt je een gelukkig mens van.
ik heb haar af en toe nog even laten snuffen, ik zie wylou er wel voor
aan zo gehaaid te zijn door te hebben als ik alles gedaan heb wordt er
niet meer gesnuffeld dus ik wacht nog wel effe!
maar verder ging ze dan maar mooi meelopen, meer vooraan dan volgend,
ze kan het gewoon niet laten!
andere honden liep ze zonder echt kijken voorbij en omdat ik 99
procent zeker wist dat er niet zomaar ineens iets uit zou komen liep
de rest van de wandeling gewoon lekker ontspannen en werd mij
honderduit gevraagd over mijn dagelijks leven smile.

vanavond gaan we met een clubje oud-amerikagangers inclusief een
docent van daar die nu in nederland is, de kroeg in. fijn idee dat ik
geen poepproblemen meer hoef te verwachten vandaag!morgen gaan we
gewoon lekker optijd naar nunspeet voor de alv van de nvg, eens kijken
of dit succesverhaal nog een vervolg krijgt smile.

groetjes,
Melanie

27 November, 09:37:19 PM: Nog een schooldag

Gepost in: Updates
Door: melanie
hoi allemaal,

ook gisteren ging de schooldag goed. wel heel erg chaotisch en het was
een lange dag tot kwart voor 6. ik moest gisteren midden in de spits
van bus naar trein, nou ik heb niemand geraakt en was toch snel waar
ik zijn moest.
wylou blijkt best wel een mannengek, dat was me al eerder opgevallen
maar het wordt steeds duidelijker.
ze liep voor aanvang van de drama les even los in het lokaal, grappige
is dat ze echt kieskeurig is, maar dat ze, als ze eenmaal bij mij moet
gaan liggen gelijk ook rustig is.
we moesten bij drama het spelletje `annemarietje koekoek`doen,
volledig non verbaal. er wordt dus soms plotseling bewogen enzo en dit
trok wylouīs aandacht. ineerste instantie ging ze met mijn stoel door
het lokaal naar mij toe. toen heb ik haar in een hoek aan een
verwarmingspijp vastgelegd waarvandaan ze alles ook nog goed kon
overzien maar dus niet weg kon.
grappige is dan dat ze er heel graag bij wil zijn maar niet als een
gek aan die riem gaat staan sjorren. ze begon wat te piepen en te
protesteren maar na een 2 tal keer nee houd eens op was het klaar.
iemand vroeg of ze mijn hond voor me moest troosten hihi. nee doe dat
maar niet dan houdt ze nooit meer op haha
later ging ze gewoon rustig liggen en keek alles eens aan.
later hebben we haar gebruikt voor een soort stripverhaal waarbij een
conflictsituatie moest zijn en wylou moest op een stoel zitten. nu was
de stoel eigenlijk te klein en te glad voor haar dus ik heb haar er op
haar kont opgezet en gezegd dat ze moest gaan zitten en met mijn arm
om haar heen gaf ik haar voldoende steun mom te blijven zitten. het
zag er erg komisch uit en ze zat er echt zo bij van, jaja, het zal
wel. ik heb geen flauw idee wat hier het nut van is, maargoed je doet
maar.

toen we er uiteindelijk meer `strips`omheen moesten bouwen en ze
eigenlijk steeds van en op de stoel moest gaf ze toc wel aan ik vind
alles best maar dat op die stoel gezet worden vind ik nou wel weer
genoeg geweest dus toen deden we gewoon alsof ze erop zat (terwijl zij
op de grond alles eens lag te bestuderen.
later hadden we sport en spel, jaaja we waren lekker bezig.
ze mocht gewoon de zaal in en in het begin trok ze zich eigenlijk
niets aan van de rondvliegende ballen. toen we op de grond in een
kring moesten gaan zitten lag wylou naast me en begon ze zich enorm
uit te sloven. eerst mijn gezicht likken en toen ging ze uitgebreid op
haar rug liggen en mij met haar poten bewerken. iedereen kon er wel om
lachen. uiteindelijk ging ze lekker tegen me aan liggen en toen we wat
gingen doen boot een grote paal uitkomst om haar vast te leggen. toen
de klas uiteindelijk ging trefballen heb ik haar weer bij me genomen.
op het begin keek ze wel druk naar de bal maar niet veel bijzonders,
maar naar mate de klas fanatieker wwerd, werd wylou dat ook. het was
nog niets met Minou haar pogingen om bij een bal te komen, af en toe
piepte ze zachtjes of ging staan, maar ging op sommige momenten ook
uit zichzelf liggen toekijken. toen uiteindelijk de bal vlak voor onze
voeten neer kwam wilde ze er wel even naartoe maar het was meer
nieuwsgierigheid dan hem echt willen hebben volgens mij.

we vielen echt in de prijzen want daarna hadden we ook nog eens 2 uur
muziek. niemand had er echt nog zin in maarja het was de laatste les
voorlopig en we moesten presentaties doen.
de muziekdocent komt op een gegeven moment naar me toe: het is voor
het eerst dat ik je hond heb opgemerkt...ja, uh, dat klopt want in
eerdere lessen had ik haar nog niet.oh vandaar!

wylou vond de trommel, die ik voor een presentatie van een andeer
groepje in handen kreeg om creatief aan een hoorspel deel te nemen erg
interessant. ja, dierenhuid he.. als ik er op tikte kwam ze overeind
en keek echt zo van, wat doe jij nou?
ze vond het allemaal prima. de eerste keer na applaus vloog ze
overeind en stond erbij van uhh wat gebeurt hier? later keek ze
alleen nog maar op maar bleef gewoon onder mijn soel liggen. ook
tijdens onze presentatie bleef ze netjes (met stoel) op haar plek.
de weg naar huis was wat rommelig, er waren 2 klasgenoten bij. ik kon
niet echt lekker rustig met haar werken, dat moet de volgende keer
anders. straks moet ik even naar school om iets in te leveren wat voor
5 uur op papier ingeleverd moet zijn en wat ik net zo goed gisteren
had kunnen doen zucht! maargoed het is droog weer dus we hebben dan
rustig even de tijd om de route goed te doen. wylou wil af en toe
oversteken gaan afsnijden omdat ze weet welke kant we op zullen gaan
maar hier was ik al op voorbereid door de trainer dus ik weet ook al
hoe we dat op moeten gaan lossen.
wel heb ik hem gisteren weer over het uitlaten gemaild. ook vanmorgen
aan de lijn nu, ging het weer mis ondanks het brokje wat haar af moet
leiden. ik snap er niets meer van. de eerste week ging het op 1 misser
na goed en nu krijg ik haar nog niet eens halverwege of ze poept al.
haar voor de deur uitlaten is een optie om poep op de stoep te
voorkomen maar het is totaal niet praktisch, want het opruimen kost me
ook tijd en ik wil zoizo dat als het even kan ze het op gras of in de
struiken doet en dat ze ook leert het even op te houden tot we op een
geschikte plaats zijn aangekomen. vlak bij school heb ik ook veel
groen maar daar kan het ook niet overal. vind het bijvoorbeeld geen
lekker idee dat ze vlak naast een bankje waar studenten zitten te
lunchen voor hun neus een drol gaat zitten draaien:)

morgen heb ik weer een hele lange dag van kwart voor 9 tot half 6,
deze keer met alleen maar theorie uren..! dat wordt ronken voor wylou,
iets wat ze gisteren, denk ik helemaal niet gedaan heeft op school
vanwege al die doelessen van ons!

groetjes,
Melanie

27 November, 09:32:44 PM: Eerste hele schooldag met Wylou

Gepost in: Updates
Door: melanie
hoi allemaal,

vanmorgen moesten we dan toch echt weer stevig aan de bak en aardig
bijtijds naar school. viel nog mee hoor, om kwart over 8 liepen we
buiten. helaas, al na een meter of 30 ging wylou, deze keer midden op
de stoep door de hurken. ik heb haar letterlijk aan de kant geduwd dat
accepteerde ze gewoon, het duurde een aardige tijd voor ze weer naast
me kwam staan. blijkbaar was ze nog niet klaar want zo'n beetje midden
op de weg gebeurde hetzelfde alleen nu had ik geen idee waar ik heen
moest.

Het gebeurt dus niet elke dag en er is geen
peil op te trekken.
vrijdag zaterdag en zondag ging het goed en nu dus
weer niet.

ik moet rond die tijd extra goed opletten omdat er van
alle kanten moeders met kinderen voorbij kunnen komen opweg naar
school.
we hadden onze tijd dus echt wel nodig want uiteindelijk kwam de bus
al vrij snel toen we op de halte stonden.
catharijnen ging weer heel erg goed, al is ze soms erg enthousiast en
moet ik haar wel wat in laten houden want het liefst huppelt ze het
station over.
de route van het station in ede naar school ging echt heel goed.
alleen die kleine stoeprandjes, die ze vorige week gewoon in 1 keer
goed deed, wilde ze nu dus liever overslaan maar vverder liep het echt
gesmeerd. we waren allebei zeker van onze zaak en dat geeft vooral bij
mij heel veel rust. geen slecht weer dus ik kon me goed op wylou en
de route concentreren en bijsturen als dat moest. aangezien ik een
rekenfoutje had gemaakt waren we toch veel te vroeg maar we hebben er
toch echt wel een stuk sneller over gelopen. op school wees ze me
netjes de kluisjes aan. ze stopt nog niet heel erg zelfverzekerd maar
dat heeft ze soms ook bij andere nieuwe te zoeken objecten dus dat
komt nog wel.
in de kantine raakte ik even de kluts kwijt. "rustig blijven mel, laat
het die hond maar uitzoeken want zij weet het wel". inderdaad met een
klein omweggetje kwamen we er. ook hier lijkt de opstelling weleens te
veranderen en aangezien ik daar nog niet honderd procent de indeling
snap wordt het dan lastig. maar gelukkig hebben we in die kantine een
duidelijk doel, een trappetje omhoog. je komt dan in een ander iets
rustiger gedeelte waar onze groep altijd zit. heel handig want als we
dat trapje eenmaal hebben weet ik weer dat we goed zitten.
wylou kroop lekker onder tafel terwijl ik maar eens ging studeren. ik
was in een goede bui en heb dat zo'n anderhalf uur volgehouden en toen
was de accu van mijn laptop leeg en hadden zich inmiddels meer
klasgenoten bij mij gevoegd.
na de lunch en een snelle uitlaat voor wylou bleek dat ik een te maken
opdracht had gemist dus zaten we nog een tijdje in de mediatheek.
wylou laat alle mensen gewoon hun ding doen. zelfs toen iemand onder
tafel dacht goh waar sta ik op wat wylou's poot bleek te zijn bleef ze
gewoon liggen.
we hadden les in 1 van de bijgebouwen en wel in een gebouw waar ik
slechts 1 keer eerder was geweest en die nu ineens wel veel op ons
rooster blijkt te staan. een doolhof. dit is echt geen prettig gebouw.
alle lokaalnummers zitten door elkaar. 302 zit op de begane grond en
322 op de derde verdieping. Logisch toch we hebben ons rot gezocht met
zijn allen om het goede lokaal te vinden:)
wylou liep even een rondje door het lokaal terwijl ik mijzelf van jas
en tassen ontdeed. grappig. ze kijkt even bij iedereen en loopt dan
weer verder. ze kwam uiteindelijk weer bij mij uit en toen ik dat
vroeg ging ze maar onder tafel liggen.
het waren slaapverwekkende uurtjes. pfff suffe praatles. wylou had er
op het laatst duidelijk ook geen zin meer in. koos de meest
ingewikkelde standjes enn schoof alle kanten op. gaapte een keer vrij
hard. zuchte eens, ging uitgebreid zichzelf schoonlikken, ging zitten
oh dat was de tafel , ging zo liggen dat ik geen beenruimte meer had.
leuke manier om hoe dan ook aandacht te krijgen.
na de les was ze erg blij dat ze mee mocht. toen ik haar een beetje
gek maakte sprong ze bijna met haar voorpoten op tafel wahaha.
we gingen met de bus terug met zijn allen hadden we bedacht. ik vond
het best, was aardig gesloopt. op het station hoefden we niet heel
lang op onze behoorlijk volle trein te wachten. we hadden weinig
plaats maar het inparkeren ging nu redelijk. ze komt nu redelijk
makkelijk overeind als ik het tuig pak. heel fijn want in een rijdende
bus op staan om je hond in te tuigen vind ik niet ideaal. op
catharijnen was ze wat slordig, wilde zo graag en zag daardoor een
stilstaand persoon maar even over het hoofd. jah wylou dat gaat um
niet worden!
ze bracht me netjes in de bus en ging daar netjes zitten. toen ik even
gek met haar deed werd ze wel even wild maar ging uiteindelijk lekker
rustig liggen.
thuis was ze supersuper gehaast. mensen wat een drive. na een plas en
poep pauze (jah dan kan ze ineens wel wachten tot we bij het
uitlaatveld zijn ging het wel iets rustiger maar ze zou het liefst
gaan rennen.
ze stormde dan ook met veel geweld het huis binnen. liep een paar
rondjes, greep het flostouw (de verkeerde) en sloeg er even wild mee
in het rond. bingo, dat was een rekje wijnglazen. 1 van de vijf zijn
helaas overleden. ik dacht van niet maar helaas misgedacht. grappige
is dat zodra ik het woordje mand laat vallen ze zich er direct in
stort neerploft en binnen een paar minuten weer vrolijk verder slaapt.
ik heb mijn opgewarmde maaltijd naar binnen geschoven en ben na het
opruimen nog even met haar gaan dollen in de tuin. als ze honger heeft
is het een felle tante en stond stevig te blaffen terwijl ze aan het
flostouw stond te sjorren maar de aandacht kan zomaar weg zijn voor
het spel en doet ze een poging de planten te bestuderen. en nu ligt ze
voldaan te maffen.
ik ben niet ontevreden over vandaag al moet er wel het nodige anders.
we moeten er samen nog een goed ritme in vinden en de klas moet leren
ermee om te gaan. ze is niet geaaid ofzo maar wylou heeft al wel
ontdekt dat je bepaalde mensen gewoon achterna kan lopen. als die
persoon dan achter me gaat lopen als ik dat vraag gaat ze weer gewoon
aan het werk maar moet ik haar wel scherp houden..
soms vlieg je als student van hot naar her en kan ik het af en toe al
niet volgen laat staan hoe duidelijk het dan voor wylou is.

hihi nog iets grappigs, ik was even naar de wc gegaan en had wylou bij
de wasbakken afgelegd. op een gegeven moment hoor ik dat ze gaat
lopen, er komen wat mensen binnen. het is een raar hok daar, muurtjes
en hoeken met nog meer deuren kortom een leuk doolhof (ja zelfs de
wc!)
toen ik uit de wc kwam was wylou mij blijkbaar aan het zoeken. ik riep
haar maar ze wist niet waar ik was. toen ze uiteindelijk me zag rende
ze hard op me af en sprong tegen me op. ohhh baass ik heb je ZOOOOOOOO
gemist!
jammergenoeg kan ik haar daar niet even ergens aan vast leggen,
anders zou ik dat wel doen. dat wordt lus om mijn voet als ik op de
wc zit want het hok is toch echt te klein voor ons 2!

en nu moet ik eigenlijk nog genoeg doen voor morgen, les van half
tien tot half 6 jawel met 1 keer een half uurtje en 2 keer tien
minuten pauze. ik ben heel benieuwd, want we hebben morgen weer een
les drama en daarin komen de meest vreemde dingen aan bod zo nu en
dan, onze eerste les sport en spel (de laatste van deze serie lessen
is een special visueel gehandicapten:), en we hebben morgen ook nog
muziek. lekker creatief dagje dus. ook hebben we een hoorcollege,
eens kijken of het inderdaad lukt wylou onder mijn stoel te krijgen,
en anders mag ze lekker in het gangpad. vanalles wat, dus!
ik ga morgen eens goed opletten wat er niet goed gaat en waar ik geen
oplossing voor weet gaat gelijk een mail over naar de trainer. van
Minou heb ik 1 ding geleerd: dingetjes die erinslijpen of niet goed
gaan, kan je maar beter zo snel mogelijk mee aan de slag gaan.
ondanks dat ik met een totaal ander hondje te maken heb nu, wil ik
haar graag zo houden zoals ze nu is en ik merk dat dat me op een dag
als vandaag met aardig wat hektiek best wel moeite kost om alles
"volgens de regels"te blijven doen.



en als klap op de vuurpijl belt zojuist Minou's baasje om te vragen
hoe het met de nieuwe hond gaat en krijg ik te horen dat Minou het
prima doet, maar dat Heike op 24 september is overleden. vermoedenis
een hersenbloeding, de dierenarts in dordrecht weigerde te komen en
onder druk van een andere dierenarts zijn ze alsnog gekomen (ze
hadden geen vervoer dus konden niet zelf op stel en sprong met haar
naar de dierenarts), ze was al in shock toen de dierenarts
uiteindelijk kwam en vermoeden was dat ze fixe hersenbeschadiging had
opgelopen en dus hebben ze haar laten inslapen. minou wilde van dit
alles niks weten, ze hebben geprobeerd haar erbij te betrekken maar
ze liep elke keer naar de andere kant van het huis na een korte
snuffel. helaas, Minou is haar huismaatje kwijt.

ik ben blij dat mijn meisie goed terecht is gekomen, het gaat erg
goed met haar, ze probeert haar baas nog weleens in de maling te
nemen maar hij heeft het nu wel sneller in de gaten. ze hebben zich
verwonderd over het klappertanden wat ze doet vlak voor ze eten
krijgt, dit hadden ze nog nooit meegemaakt. het klopt maar is mij
nooit zo opgevlalen, dacht dat alle honden dat wel deden maar wylou
doet het idd ook niet. die smakt alleen maar als ze moet wachten op
haar voerbak met inhoud.




groetjes,
Melanie

27 November, 09:24:46 PM: dagje naar Marleen en daarna

Gepost in: Updates
Door: melanie
hoi allemaal,

zo, het weekend zit er weer bijna op en voor mij wel helemaal. het is
gedaan met de pret, er moet gewerkt worden!

vrijdag was een aardig bezig dagje. ik had samen met wylou het rijk
alleen en moest 's middags even naar het dorp en wilde voor wylou een
rodiworst gaan kopen omdat mevrouw de gewone brokjes niet altijd zo
geweldig boeiend lijkt te vinden. voor het werk is het prima en dan
ben ik ook echt niet van plan te veranderen, maar los gaat ze nog
weleens haar neus achterna en komen voor zo'n brokje gaat dan niet
altijd van harte.
wylou racete naar de supermarkt en wilde gelijk de hele winkel aal wel
door. balie zoeken? huh vraag je me dat nou?? nou, oke, als jij het
wilt....
eenmaal de rodiworst gevonden wilde ze het pad niet meer uit. ja maar
baas, daar liggen nog veel meer lekkere dingen voor mij.wa heb je nou
aan 1! rodiworst? leek ze te denken. erg komisch!
vervolgens gingen we terug naar dezelfde balie en wylou wilde die maar
al te graag opzoeken. zou ze dat nog weten dan denk je? vroeg degene
die me hielp. nouja, geen idee, misschien wel. ja hoor, ze wist het
nnog! daarna de deur zoeken doet ze niet graag. blijkbaar wil ze de
hele winkel door. ze ging even uitproberen, jij zegt rechts en ik ga
links maarja je kan ook niet altijd serieus zijn. het zonnetje scheen,
da's echt goed voor je humeur dus we hebben er maar lekker een
lolletje van gemaakt. ze moet natuurlijk wel doen wat ik wil en dat
moet wel leuk blijven:)
ze gaf op de terugweg keurig een groenstrookje aan waar ze gelijk ging
plassen.
ook vrijdagochtend haalde ze dankzij het brokje onder haar neus zonder
problemen het uitlaatveld. HEEL fijn!

gisteren gingen we dan naar marleen. lekker met de bus, wylou had er
zin in. mensen wat een drive heeft die hond.
in de bus ging ze lief liggen en ze begint door te krijgen dat ze op
moet staan als ik het tuig pak. voor een brokje staat ze ech t niet
op, dan moet ik eerst zelf opstaan, wat ik haar ook onder haar neus
houd. maar ze snapt nu wat de bedoeling is dus dat scheelt.
ze bracht me weer heel keurig bij de trap. ik moest op spoor 2 zijn
die ik nooit zogoed weet (waarom ligt die niet gewoon bij de andere
sporen!:) maar we wrden even door iemand de goede richting in gestuurd
en daar zei ik wylou naar een trap te zoeken en ja hoor, gevonden! de
trein stond er al dus we konden zo instappen. wylou lag al lang en
breed onder de klapstoel waar ik was gaan zitten voor de deuren
dichtgingen en de trein vertrok.

ik heb gister voor het eerst via internet mijn treinkaartje gekocht.
ideaal is dat! ik ga niet meer naar de loketten, ik koop mooi zo mijn
kaartjes!

in nunspeet waren marleen en vita er al. wylou hield zich aardig
rustig. vond wel dat ze steeds van de wweg af mocht, ik ben er nog
niet achter of het vanwege het gras was of vanwege het lopen op de weg
maar in iedergeval is ze redelijk makkelijk weer op het goede pad te
krijgen. vita en wylou gedogen elkaar. ze hebben na enig aandringen:)
een trekspelletje voor watjes gedaan (ze trokken niet, ze stonden
tegen over elkaar met de flos in hun bek en ze kreunden?gromden? er
wat bij tot er 1 er genoeg van had en maar losliet. sloeg nergens op
wij hadden meer lol om de geluiden die vita produceerde en helemaal
toen wylou haar na ging doen!
's middags hebben ze lekker in het bos gerend, de rodi werkte toch wel
beter naar mijn idee vita deed zich tegoed aan een hoop stront (van
wie was die meurende berg!) wylou had blijkbaar geen trek. heel fijn!

we hebben gezellig gekletst, de honden waren rustig. wylou blijkt een
echte mannenhond en vond 1 van de medebewoners helemaal geweldig!maffe
hond!
wylou stond nog oog in oog met de kat-van-niemand dacht 1 keer hee ik
wil hem opjagen maar dat mocht dan weer niet en wilde graag ruiken en
voorzichtig likken. poes kon het redelijk warderen. blies 1 keer even
kort toen wylou het wel heel bont maakte maar verder een heel lief
poesje.

zo tegen kwart over 8 was mijn taxi er. wylou heeft zicch met moeite
tussen mijn benen in de ligstand gepositioneerd en was lekker rustig!
maf is dat. minou zo klein als ze was vond dat ze niet kon liggen in
een taxi dan moest ze wel heel moe zijn, wylou doet haar best om maar
te kunnen liggen in welke stand dan ook. ik had 2 slapende benen maar
wylou lag lekker te dromen.

vanmorgen ben ik met een vriend en wylou naar het zeisterbos geweest.
we hebben daar vanaf ongeveer kwart over 10 tot ongeveer half 1
gelopen. wylou was af en toe het spoor bijster, nouja, ze vond een
spoor en vergat dan alles om zich heen maar ze ging nooit heel ver
weg. is gek op kinderen en vond een klein knuffelaapje die aan een
kinderwagen hoort te hangen met een belletje erin.
ze heeft zich lekker uitgeleefd en was verder wel erg braaf. heeft
duidelijk een voorkeur voor honden. met een golden heeft ze een aardig
tijdje heen en weer lopen rennen maar andere honden werden even
benaderd oh hoe heet jij nou oh boeiend ik ga weer.

toen wij terug waren bij de auto aten we een broodje terwijl wylou
naast de auto zat of lag. andere honden die voorbij kwamen negeerde ze
zo'n beetje voorkomen en zonder morren ging ze daarna weer achterin de
auto mee naar huis.
nog nauwelijks thuis kwam er familie op bezoek met hun hondje een
borderterriŽr. ze konden het aardig met elkaar vinden. uiteindelijk
pieste max even fijn over wylou's kussen heen en wylou plofte
vervolgens nadat het ergste met een doekje was weggehaald even er
bovenop. mijn kussen joh, vieze reu!

toen deze visite ook weer weg was heb ik haar nog even uitgelaten. ik
had net haar riem lang gemaakt toen weer een andere oom en tante (jaha
grote familie!) langs kwamen fietsen en even afstapten om wylou te
bewonderen. die kwam even half op ze af. snuffelde even, draaide zich
om,liep het gras op om te plassen en kwam weer naast me staan terwijl
ik stond te praten. mijn oom en tante waren dus niet interessant.
opzich wel een HEERLIJKE eigenschap! ook toen ze even geaaid werd
bleef ze gewoon rustig staan. scheelt dat ze lekker moe was!!!

en nu zit de kussenhoes in de was en ga ik aan de studie! morgen weer
naar school, nu voor het "echie!"ben heel erg benieuwd.

groetjes,
Melanie










27 November, 09:18:53 PM: Update 2 november

Gepost in: Updates
Door: melanie
Hoi allemaal,

nu mijn nieuwe maatje al weer ruim een week bij me is, krijg ik wel
een behoorlijk beeld van haar.

vorige week vrijdag kwam ze hier, en behalve dan het besnuffelen van
het huis en het opkijken bij bepaalde geluiden, was ze al gelijk
helemaal relaxed. kroop 's avonds toen er visite was lekker bij ons
onder tafel, lag zo nodig lekker op haar rug gek te doen, had gelijk
door hee dat kussen wat daar ligt is voor mij (jaja, ze past op het
oude kussen van Minou),kortom de relaxedheid zelve.
de eerste dagen had ze wat moeite met ons ritme: in je mand blijven
tijdens het eten, wat is dat? en dan stond ze ineens aan de andere
kant van de kamer oost-indisch doof te zijn en moest ik echt naar haar
toelopen om haar in beweging te krijgen want ze lust best een brokje
maar het gebeurt me vaak zat dat ik met een uitgestoken hand met voer
sta en dat ze erbij staat en er naar kijkt zovan, vreet het zelf maar!
vrijdag jaja, ze deed er een week over;) had ze dan toch echt door dat
ze op mijn teken moest wachten om eruit te mogen. en dan krijgt ze
vrij, blijft ze gewoon liggen!
de eerste dagen van de werkweek vond ze het maar vreemd: mijn broer en
vader gingen weg, mijn moeder ging bijna weg en las de krant nog
even, en mij zag ze maar niet. de eerste 2 dagen ging ze demonstratief
voor de deur zitten zovan: wanneer mag ik er nou uit? duidelijk gewend
om voor dag en dauw uitgelaten te worden. echt nodig moest ze dan weer
niet, het was duidelijk dat ze gewoon ons ritme niet snapte.
inmiddels zorgt ze er 's morgens wel voor dat ik wakker blijf! de
begroeting wordt elke morgen uitbundiger. zaterdag en zondag vorige
week kwam ze wel blij naar me toe en liep wat om me heen, nu kijkt ze
al gelijk of er toevallig speelgoed op de route ligt en dat neemt ze
dan gelijk maar vast mee en als ik niet uitkijk werpt ze zich met haar
lichaam tegen mijn benen. HEE baas, ben je d'r weer!!!

ze heeft wel iets anders bedacht, wat ik zo snel mogelijk weer de kop
in wil drukken. wylou heeft ontdekt dat als ze mee uit is geweest, ze
daarna eten krijgt. en die maaltijd die is haar alles. minou was gek
op eten, maar wylou weet ook heel goed duidelijk te maken dat het haar
tijd is!
ze heeft deze week 2 keer net of net niet op de stoep gepoept. ze
loopt redelijk netjes mee, ziet een berg bladeren en zakt ter plekke
door haar hurken. eenmaal op het uitlaat veld gaat ze snel even
plassen, wil dan wel wachten tot ik de lijn heb langergemaakt en haar
heb vrij gegeven maar daarna draait ze resoluut om en wil vast
beginnen aan de terugreis. als ik dan haar laat zitten en de riem
inkort komt het bekende protestgepiep weer even bovendrijven, zo ook
als ik haar onderweg af en toe even stil laat staan. ze doet dit heel
braaf maar is het er toch duidelijk niet mee eens. jammer dan, daar
heb ik eigenlijk geen boodschap aan:)

eenmaal thuis is ze zo opgewonden dat het me moeite kost haar rustig
te laten zitten om haar halsband af te doen. dit gebeurt 's morgens
ook voordat ik wegga trouwens, zo blij is ze dan dat ze mee mag.
de eerste dagen als ik voer uit de ton haalde ging ze op een paar
meter afstand staan kijken wat ik ging doen, vanavond stond ze met
haar neus tegen de ton aan te wachten tot ik mijn jas had opgehangen.
je kan het gewoon niet vergeten!
ze wordt dus toch wel wat losser. werkaanbod heb ik deze week
eigenlijk nauwelijks voor haar, heb geen school en moet leren voor 2
toetsen, 1 donderdag en 1 volgende week ergens, dus daar gaat nu ook
wel wat tijd in zitten. ik heb ook niet echt routes dichtbij waar ik
haar lekker kan uittesten. donderdag dus lekker optijd naar school
toe, zodat we rustig tijd hebben om er te komen.

blaffen doet z e eigenlijk niet of nauwelijks. als de laptop beneden
aan gaat geeft die even een piep. als het stil is, reageert ze hierop
met een WOEF, ze schrikt er elke keer van.
als het rolluik van onze computerkast opengaat komt ze heel hard
aanrennen. waarom dat geluid die reactie uitlokt ben ik nog niet
achter, misschien heeft de trainer zijn lekkere snoepjes wel in een kast
met rolluik gehad ofzo:)

als ze buiten, in de tuin of ergen s anders, los is, is ze nog weleens
oost indisch doof. snuffelen is voor haar heel belangrijk. ze wil ook
echt alle hoeken en gaten besnuffeld hebben. ze probeert hier in huis
zelfs achter de bank te komen, wat nieet kan. ze besnuffelt de
frutsels in de open kast op neushoogte, steekt haar neus in de lucht
als er tsussen de middag brood ligt te ontdooien. grappig isdat. minou
was wat dat betreft een grotere vreetzak maar heeft nog nooit naar het
aanrecht getaald terwijl wylou er toch het hare van wil weten.

een slopert dat is ze wel. gelukkig houdt ze het tot nu toe bij haar
eigen spullen en begint ze niet aan de versiersels van mijn moeder!:)
ze zou van knuffels houden om mee te spelen. ja, ze vindt ze leuk,
maar slopen is ook een optie. De knuffel die voor Minou heilig was,
die ze als een soort kind bewaakte, werd door wylou even
geleidehondproef gemaakt. ze vrat er een naat uit en haalde het
piepertje (inclusief een baal vulling) er vakkundig uit. jammer wylou
maar ik weiger om dit ding door jou helemaal te laten slopen.
de vijfhoekige ring ligt er wel maar die pakt ze niet zo vaak. als ze
na het spelen met de kong of wat dan ook tussen haar poten gaat
liggen, kan ik dat beter verruilen voor de nylabone, want zelfs de
kong wordt door wylou aardig te grazen genomen. ongelofelijk.

gisteren gaf ik haar een soort mergpijp uit de dierenwinkel. ik ben
bij haar wel extra allert op het formaat zodat ie niet tussen haar
kaken kan blijven hangen en tot mijn verbazing beet ze een heel stuk
van het bot eraf en at het gewoon op. kon ze makkelijker ij de rest
van de vulling. het bot is nu eigenlijk niet interessant meer terwijl
minou er weken aan kon knagen.
het is dus allemaal nog een beetje uitzoeken wat wel en niet geschikt
is. kluifjes zijn ook zo weg, een runderoortje wil ze dan nog wel een
paar minuutjes mee doen maar andere dingen zijn in een zucht in het
zwarte gat verdwenen.

ik denk dat ik haar tijdens het loslopen e.d. maar een beetje moet
gaan paaien met kaas of worst. ze kan heel leuk op een afstandje staan
te snuffelen en als er een ziende bij is kan die ook niet zien of ze
alleen maar snuffelt of ook aan het eten is. een voertje, gewoon
frolyk, is niet belangrijk genoeg om daar mee te stoppen. misschien
komt dat nog.

verder merk ik duidelijk dat ik zonder instructeur toch wel een stuk
minder relaxed ben. ik wil het prettige werken van wylou graag zo vast
houden en ik merk dat ik heel erg allert ben op foutjes. als er mensen
aankomen vraag ik me af of zewel zal anticiperen (een hond denkt heel
snel er gingen er 20 opzij dus die 21ste ook, en dat wil ik zien te
voorkomen, wat best mogelijk is), als ze aan de riem loopt om
uitgelaten te worden ben ik helemaal nog wat op mijn hoede omdat ze
dus zomaar kan besluiten het is voedertijd dus ik ga maar vast
halverwege de route zitten deste eerder kunnen we misschien wel naar
huis, maar dat zal denk ik wel slijten. lastige is dat ik niet altijd
merk als ze iets gedaan heeft, ze komt wel netjes terug maar dat doet
ze ook als ze toch op een ander plekje wil snuffelen, dus dan is het
op de terugweg ook de vraag heeft ze alles gedaan en krijgen we zo
geen noodstop in de goot. tot nu toe is dat gelukkig pas 1 keer
gebeurd. ze heeft een behoorlijk strak poepschema, da's wel erg
handig! als ik geluk heb veegt ze haar voeten als ze klaar is en is
het overduidelijk.

zo, nu is het even tijd voor de studie, anders komt er geen bal van
terecht, en om mijn eerste toets nou echt te verprutsen lijkt me nou
niet zo'n strak plan!

groetjes,
Melanie

27 November, 09:07:03 PM: Ambassadeursdag 2009

Gepost in: Updates
Door: melanie
Hoi allemaal,

Gisteren was het tijd voor de jaarlijkse ambassadeursdag van het KNGF.
Ik was benieuwd hoe ze het zou doen en heb mijn best gedaan alles zo
relaxed mogelijk over me heen te laten komen.
we vertrokken om even na half acht naar de bushalte en Wylou had er
zin in en zo doende liepen we in een pittig tempo naar de bushalte.
omdat ik toch wel aardig aan de late kant was vertrokken naar mijn
idee waas het dacht ik nog maar de vraag of we hem zouden halen. maar
we kwamen keurig optijd bij de bushalte en de bus kwam ook nog eens 5
minuten te laat maargoed:)
eenmaal in utrecht vroeg ik nog even aan de chaufeur waar we stonden
op het station. in de buurt van de kiosk. jaja, ok lekker vaag maar
goed ongeveer is duidelijk genoeg. ik was dus in de vaste overtuiging
dat we linksaf moesten om bij de trap te komen, maar wylou dacht daar
anders over. oke, als jij denkt dat die trap echt rechts is zoek hem
dan maar. ja hoor, ze had gelijk en bracht me in een rap tempo
onderaan de trap.
ik had me in de bus bedacht dat het natuurlijk zaterdag was en dat ik
een kaartje moest kopen. daar had ik nog wel tijd voor en wylou had
toevallig ook een uiterst linkse lijn op gezocht dus ik liep er ook
echt wel aardig vlak langs. toen ik even niet meer zeker wist vroeg ik
het aan iemand die me iets bijstuurde. eerst stond ik ineens voor de
internationale balie. zandvoort? zandvoort? die verkoop ik niet ik
verkoop alleen internationaal!
iemand hielp me even om in de goeie rij te komen. die rare afzettingen
om een rij te leiden enzo zijn zo vaag!
wylou bracht me daarna weer netjes naar de uitgang en was zo
vriendelijk me automatisch naar de trap van spoor 14 te brengen. maar
ik moest naar 5 dus we liepen een stukje terug, en omdat we nu al zo
dicht langs de trappen liepen kon ik makkelijk de sporen tellen.
de trein kwam bijna gelijk binnen.

in amsterdam waren alle mensen zo snel van het perron dat ik ineens
alleen overbleef. ik liet wylou naar een trap zoeken, en ze was ook
druk aan het zoeken, ze slingerde me steeds om muurtjes of pilaren
heen om aan de andere kant te kijken maar geen trap. volgens mij lag
hij ook op een niet logische plek in iedergeval hoorde ik op een
gegeven moment iemand achter me wat een conducteur bleek te zijn. toen
ik hem om een trap vroeg zei hij dat ik er net langs eentje was
afgelopen en dat de hond niet goed oplette op zo'n toon van: wat jij
aa n het doen bent weet ik niet maar er klopt niks van. ik zei dat ik
de hond nog maar een week had maar daar had hij niet echt een
boodschap aan. ik vroeg hem me een trap te wijzen. als je rechtdoor
loopt kom je vanzelf op een andere trap uit en hij vertelde me hoe ik
bij het andere spoor moest komen.
dus zo gezegd zo gedaan, wylou wijst me die trap aan. een houten open
exemplaar, die wylou best afdurft, maar eerst wacht tot ik ga lopen.
wylou bleef dus even iets achter waarop die conducteur tegen mij zegt:
nou je moet hem eens wat harder aanpakken want hij neemt aardig een
loopje met je. ja hoor vent, wordt jij maar lekker puppypleeggezin als
je denkt dat je het zo goed weet, kan jij dat er lekker uit africhten!
eigenlijk had ik moeten zeggen toen jij je rijbewijs had kon je toen
ook al rijden vast niet maargoed ik wilde een poging doen mijn
aansluiting nog te halen dus ben doorgelopen. de trein stond er
inderdaad nog. we hadden even wat instapproblemen en of het nou kwam
door een klein keffertje die op de 1 of andere manier erom vroeg
wylou's aandacht te trekken of door de paal die in het midden van de
instap stond, in iedergeval trok ze me terug toen ik instapte. rustig
opnieuw begonnen en na even pielen, inmiddels had de conducteur al
gefloten en ik stond in de deuropening, met heel erg leuk doen
jumpte ze de trein in. de conducteur had mme bljikbaar gezien want
had meerdere malen gefloten en pas toen ik helemaal binnen was met
hond floten de deuren en gingen die dicht. hheel fijn!

in zandvoort stapte ik tussen een menigte ambassadeurs het perron op.
ik wist niet dat er zoveel ambassadeurs in dezelffde trein zaten!
onderandere cees tinga was aanwezig. wylou werd van het zien van
zoveel honden wel even wild, het is me opgevallenn dat zodra je
stilstaat ze wel op honden kan reageren maar tijdens het lopen in tuig
gaat ze ze aardig uit de weg.

tijdens het lopen liep eerst een stukj e de nieuwe
communicatiemedewerkster met me mee. kees gaf haar wat aanwijzingen
waar ze het beste kon lopen maar het viel me al gauw op dat zowel leon
(andere instructeur) als kees heel erg met mij bezig waren tijdens het
lopen. Wylou deed het fantastisch, gaf zijstraten aan (terwijl de
groep voor ons gewoon rechtdoor liep) stopte netjes voor stoepranden
en na een obstakel op de stoep was ze degene die het meest strak naast
het obstakel de stoep weer opging. HEEL strak hoorde ik al achter me.
dan loop je lekker trots te wezen hoor. een paar honden poepten fijn
midden op de stoep en dat gebeurde zo voor ons neus dat wylou dat
nooit optijd kon zien. leon trok me dus wat opzij en voorkwam bruine
voeten.
eenmaal binnen voelde ik een arm om mijn schouder en stond Kees naast
me om te zeggen dat hij het dapper vond dat ik er al bij was en dat
het er zo goed uitzag.
dapper om te komen, tja ik wilde er gewoon heen!

eenmaal in de zaal ging wylou lekker liggen maar algauw voegde petra
met ad en aybo zich bij ons en toen was het gedaan met de rust hahaha!
ayb en wylou vonden elkaar helemaal leuk en lagen (ssst) algauw te
rollebollen samen.
oja ik was ook wylou's badtrainster nog tegengekomen. weet haar naam
niet meer. en wylou was me toch opgewonden. ehh was mijn reactie, zo
ken ik haar helemaal niet! die zei al gelijk dit was zo'n fijne hond
om mee te trainen! zo relaxed en pikte alles zo makkelijk op! ja klopt
helemaal!

maargoed na het gebakje en het intropraatje waas het tijd voor de
wandeling. we waren met zo'n mega groep (56 honden!!!) dat we in 2en
werden gesplitst. jammergenoeg zat ik niet echt bij bekenden afgezien
van een paar ppg die ik al eens eerder had gezien.
naar het strand lopend kreeg ik aanwijzingen van iemand die ik niet
kende. wat bleek, dit bleek 1 van de trainsters die met Wylou's trainer
samenwerkt. zij had dus voor een heel groot deel wylou getraind! en
die muts reageerde echt totaal niet. ze kon wel merken dat wylou haar
gezien en herkend had maar ik merkte er niks van. heel maf.
op het strand had kees nog niet door dat ik nog niet klaar was wylou
haar oranje jas aan te trekken, de rest liep dus allos. wylou had af
en toe een soort, zal ik springen of niet neigingen gehad, nu begreep
ik dat pas. omdat ik ook een beetje achteraan stond had ik niet
gehoord dat de hele meute honden het strand al onveilig maakte. wylou
had zich dus aardig ingehouden en toen ze vrij mocht was ze binnen een
mum van tijd bij de rest van de viervoeters.
lekker over het strand gelopen. veel honden namen af en toe de benen
of leken even "baasloos"maar we zijn geen honden kwijtgeweest. wylou
liep af en toe helemaal voorop. die viel duidelijk op door haar oranje
hesje. ik had dit van te voren aan kees gemeld, vond hij ook wel
handig om te weten omdat het goed kan zijn dat ze me kwijtraakt.
ik liep wat met peter zijn hulpje mee en we hebben wat gekletst.

wylou zocht ook af en toe contact met een andere grote
herder die nogal op een maatje die ook bij dezelfde trainer heeft gezeten, Owen, leek.
op de terugweg kon deze trainster nog maar net voorkomen dat wylou
zich tegoed deed aan een lekkere verse kwal. vorige week heeft ze het
denk ik afgekeken van een andere hond die dat deed. gelukkig is wylou
een hond die als ze ergens bij weg wordt gestuurd niet meer teruggaat.
ook een paar mensen die met een werpstok (uhh, soeplepel toch petra?)
ballen stonden te gooien hadden haar aandacht samen met nog een andere
groep honden!

na een lekkere wandeling gingen we weer terug naar onze locatie. wylou
liep aan de lijn zat nog helemaal onder het zand, de trainster zei op
een gegeven moment hier gaan we links. wylou hoorde dit en ging keurig
naar links. ze stopte zelfs (aan de riem!) voor stoeprandjes en
traptreden. halloo je bent niet aan het werk hoor!
terwijl ik wylou's natte zanderige jas weer opruimde was deze
trainster zo aardig om wylou even voor mij af te drogen (enn nog even
lekker met haar te knuffelen denk ik!) waarna we weer naar boven
gingen voor de lunch.

's middags was er eeen quiz. elke tafel was 1 team. tot de pauze
stonden wij, hoorde ik, aan kop maar daarna was het over met onze
nadenkendheid blijkbaar. petra en ik hadden ontzettende lol,

we werden op een gegeven moment wel wat fanatiek en bij een goed
antwoord werd er flink op de tafel getrommeld. arme wylou die lag daar
net onder te slapen!:)

uiteindelijk heeft de tafel waar anneloes aan zat gewonnen, weet niet
of daar nog andere bekenden zaten.

daarna nog even aan de borrel en uiteindelijk met een lekkere zak
hondenkoekjes van eukanuba en een reflecterend halsbandje vertrok de
eerste ploeg onder leiding van kees (die weer achter mij ging lopen
hihi! naar het station. wylou moest even plassen maar het stukje gras
wat we tegen kwam vond ze blijkbaar echt te goor. uiteindelijk kwam er
in, net naast eigenlijk, de goot nog een hele grote plas. kees liet
mij lekker op de schoolse manier werken, ons tempo lag toch hoger dan
gemiddeld dus liepen we eerst 100 meter achter de res (er waren nog
meer instructeurs voor de rest van de groep hoor!) uiteindelijk liepen
we voorop. wylou had subtiel ingehaald!
met een hele clu b reisden we tot utrecht samen, daarna splitsten we
pas op. het was een geslaagde dag, wylou heeft het best heel netjes
gedaan. volgend jaar weer!!!

groetjes,
Melanie

27 November, 08:51:16 PM: Laatste dag thuisinstructie

Gepost in: Updates
Door: melanie
Hoi allemaal,

Het zit erop, we mogen het nu samen zelf gaan doen, de thuisinstructie
is voorbij!

gisteren had ik een dagje vrij, en ben ik eerst 's morgens met mijn
zus en Wylou naar de dierenwinkel gegaan. ik was in amstelveen
frontline vergeten te kopen, en ik wilde voor Wylou een nieuwe penning
laten maken.
Ook is ze van het " doodschudden" van het flostouw, en omdat ze een
heel groot flostouw heeft die nog van minou is geweest, en ze daarmee
allerlei spullen van hun plek mept als we niet uitkijken, moes er ook
maar een kleiner geval voor binnen komen.

wylou gedroeg zich netjes in de dierenwinkel. ze stond letterlijk met
haar neus in de echte gerookte runderbotten, maar haar tong bleef
binnen en haar kaken op elkaar. knappe hond! ook de bakken met andere
losse snacks bleven even vol. knappe hond!!

gistermiddag moest ik even geld halen (daarvoor ga ik altijd naar de
supermarkt) en wylou moest nog worden ingeschreven bij de dierenarts.
dus, dat gingen we maar eens doen.
ik ben tot de conclusie gekomen dat ik totaal het verkeerde tijdstip
had uitgekozen. het was namelijk tijd voor de griepprik en aangezien
ik voorbij de huisartsenpraktijk moest, kwam ik half bejaard harmelen
tegen.
en wat een bemoeials zaten daar tussen! meestal vind ik het niet erg,
maar als je je kop erbij moet houden is het soms knap lastig!
de trainer had mij woensdag al gewaarschuwd dat ze daar aan het werk
zijn, en er een stijger op de stoep staat en met 2 poten zelfs een
stukje op de weg. ik moest dus zoiezo over de weg (die heel druk is).
We naderden de stijger en wylou bekeek rustig hoe dit op te lossen.
probeerde even of ze er misschien door zou kunnen maar er stond gelijk
al een heks (sorry kan het niet anders zeggen) achter me (strak achter
me!): Je KAN d'r wel door maar dan moet je wel onder die buizen door!
ja mevrouw ik ben het even met de hond aan het uitzoeken. wylou kon
geen kant meer op want die vrouw bleef strak achter me staan. toen
wyloou achteruit stapte raakte ik die vrouw daardoor die gelukkig toen
maar een stukje opzij ging. wylou ging de stoep af maar hield ietwat
het midden van de weg aan. wat ik niet wist, was dat de andere helft
van de bejaardenclub zich hadden verzameld, op de stoep net voorbij
die stijger. wylou is gelukkig zo brutaal omhaar neus ertussen te
steken maar die kleppende menigte gaf niet direct respons. daardoor
stond ik onnodig lang op die enorm drukke weg, iets wat ik lieveer
niet doe omdat daar nogal eens erg hard gereden wordt. oh ja, die
mevrouw met de hond wil er langs. we gaan een stukje verderop verder
kleppen met ons rug naar de wereld toe. 30 meter verderop kwam ik dus
dezelfde bejaardenclub weer tegen!
uiteindelijk waren we de club voorbij, en was het even zoeken naar de
juiste inrit. de eerste was fout, ik kwam bij een woonhuis terecht of
iets dergelijks en er kwam iemand naar buiten om me te vertellen je
moet nog 2 inritjes verder.
enfin, uiteindelijk vonden we de dierenartsendeur. wylou liep keurig
een hondje voorbij die net bij de DA vandaan was en niet zo in zijn
hum leek maar wylou keek er amper naar en bracht me netjes ij de deur.
achter me hoorde ik de vrouw die bij haar auto stond met hond Ohhh wat
mooi he??? zeggen. grijns grijns!

binnen liet ik haar inschrijven en even wegen, nog ongeveer hetzelfde. 28 kilo precies.

ik ga er nog geen boodschap aan nemen want elke weegschaal is anders
en de vorige keren verschilde die van de dierenarts een kilo, dus ik
wacht het maar even af.
in iedergeval stond in de papieren dat ze op iets van 14 oktober 28,2
woog.


opweg naar huis kwam ik weer de bejaardenbende tegen. na het zebrapad
die ze me keurig aanwees gingen we nog even naar de supermarkt. viel
me ook niet helemaal tegen al vond ik dat ze af en toe toch meer met
andere dingen bestuderen bezig was dan met wat ik haar vroeg, maar dat
is wylou als ze ergens voor het eerst of bijna eerst komt, dan is ze
gewoon erg nieuwsgierig:)
ze blijft in iedergeval bij de schappen vandaan en is niet aan het
snaaien.

al met al deze eerste aardige rit alleen viel niet helemaal tegen.
dinsdag moest ik eigenlijk naar scool maar dat was niet doorgegaan,
dus verder dan een blokje om in tuig was ik nog niet met haar alleen
geweest.

vanmorgen moest ik om 09:30 in ede staan.
ik ging ruim optijd weg, maargoed ook want wylou vond het nog te vroeg
om uitgelaten te worden (woho het was wel een half uur eerder dan de
afgelopen week:)

maargoed, ze bracht me netjes bij de bus en wilde weer op dezelfde
plaats als eerder gaan liggen. het indraaien is vrij lastig en ik
kreeg het niet voor elkaar zoals ik dat wilde maar uiteindelijk lag ze
dan toch zo'n beetje tussen mijn benen onder de bank. (hoe ga ik dit
in vredesnaam doen als ik nog een grote zware rugtas bij me heb!!!! ik
heb geen flauw idee:)

op utrecht centraal bracht wylou mij in 1 rechte streep naar de goeie
trap, knappe hond! waar ze op de trap mee bezig was, was het snuffelen
of opletten wat er voor haar gebeurde geen idee, maar het trappenlopen
ging niet al te vlot.
boven bracht ze me zonder botsingen in de buurt van de treinen, maar
op de 1 of andere vage reden kwam ik bij roltrappen uit ipv gewone
trappen. uiteindelijk omgekeerd, wylou liep wel redelijk doelgericht
nog maar ik was het totaal kwijt. omdat ik het wel goed af wilde maken
sprak ik iemand aan met de vraag waar de vaste trap naar spoor 14
was.ja, uhh, even kijken. oh! 2 meter voor je !!!
oke dan!

de trein liet slechts 5 minuten op zich wachten en ik wurmde wylou in
de trein weer onder de bank, opnieuw een aardig gedoetje nog maar het
is veel handiger dan de hond in het gangpad of echt voor je zoals ik
dat bij minou gewwend was. nu laat wylou ht wel beter gebeuren. die
schrikt niet zo als er iemand heel dicht bij haar poten komt.
In ede was ik kort de kluts kwijt. steeds als ik uitstapte stond ik
aan het verkeerde uiteinde van het perron en moest ik een heel stuk
lopen. nu ging ik dus netjes links, wylou wilde rechts maar dat was
tot nu toe steeds zo geweest, dus ik spoorde haar aan door te lopen en
de trap te zoeken. op een gegeven moment hoor ik achter me mensen een
trap oplopen. hee, ik ben er alvoorbij!
toen ik omdraaide en terugliep wisten we hem alsnog zonder problemen
te vinden.
eenmaal beneden haalde ineens de trainer me in. die had boven lekker
toe staan kijken hoe ik dit nou eens zou gaan oplossen!
van wylou nog geen reactie.
buiten voor het station dicteerde hij me even een telefoonnummer om
melding te maken van overlast van rondslingerende fietsen, en ineens
draaide wylou haar kop eens om. verrek, leek ze te denken, ben jij
het!? toen reageerde ze pas met een breed gekwispel, zo was ze dus met
mij bezig blijkbaar!

we liepen naar school, wylou weet het beter dan ik dat is duidelijk.
ik moet echt mijn kop er nog bijhouden, de route hebben we iets
aangepast, en op een bepaald punt stond in mijn verbeelding toch ECHt
een lantaarnpaal. hoe ik erbij kom joost mag het weten, maar ik moest
daar zoeken naar een zebra. lijkt niet echt op elkaar toch!
op school hebben we eerst de ziektekostenverzekering voor WYlou inorde gemaakt.

daarna hebben we even gezocht naar een lege collegezaal maar de enige
zaal die leeg was stondin toetsopstelling dus niet de smalle lange
banken met kleine tafels en weinig ruimte. later vonden we in een
gewoon lokaal bijna eenzelfde opstelling en we denken dat wylou zich
wel onder mijn stoel zal gaan wringen en ik hoef dus niet persee in
het gangpad te gaan zitten. languitliggen staat tot nu toe ook nog
niet echt in wylou's woordenboek. heel makkelijk in dit geval want ze
rolt zich op ploft neer en slaapt:)


daarna nog wat moeilijke trappen. ze doet ze allemaal wel maar is erg
aan het zoeken naar haar eigen balans. ik laat me dus niet opfokken op
die trap en wat ik vooral moet onthouden: als er ooit wat gebeurt dat
ze uitgleidt, laat beugel en riem direct los, kan je haar niet
ophangen en los is ze er sneller weer dan dat je haar belemmert door
tuig of riem. want ja, er zijn echt stijle trappen en niet overal is
een lift dus soms moeten we wel.
we zijn terug naar het station gelopen, en dit ging best weer heel
aardig. 1 inritje blijft ze wat moeite houden met het stoppen voor de
lage randjes, als ik blijf volhouden dat ze daar echt moet stoppen
gaat dat vast ook wel goedkomen.
op het station hadden we 2 minuten voor mijn trein kwam en dus 2
minuten om afscheid te nemen. de trainer mocht naar huis met een doos
HOop ik) lekkere bonbons (nouja, doe normaal!! was zijn reactie!:)
en toen zat de instructie er zomaar ineens boem helemaal op en zien we
elkaar pas weer over een week of 4 denk ik.
het zal nog investeren worden en blijven, alles moet in het werken met
elkaar nog wat geroutineerder worden. haar geleidewerk opzich is
gewoon uitstekend, nu het elkaar begrijpen nog wat verbeteren, maar
dat komt volgens mij ook helemaal goed.

op hoog catharijnen bracht ze me keurig richting de bussen.

naar de bus ging iets rommeliger maar dat kwam o.a. omdat ik in mijn
rechterhand zowel een stok als een flesje cola vast had. de paal die
ze me aan zou hebben gewezen, kon ik namelijk niet vinden, volgende
keer een aandachtspunt.

thuis zijn we lekker een potje gaan spelen en stoeien, het is
duidelijker dat madam brutaler gaat worden. ze begint af en toe mijn
handen te likken en af en toe legt ze een speeltje echt in mijnhand.
als ik op de grond zit en ik vraag of ze naast me af wil gaan nestelt
ze zich lekker op haar rug. ze laat zich dan ook gewoon op schoot
trekken en blijft (even!) rustig liggen om te kroelen maar kan dan ook
ineens weer bedenken oh mijn flos ligt nog aan de andere kant van de
kamer dus die moet ik even ophalen!

morgen is de ambassadeursdag, de organisatie leek wat rommelig maar
toen ik vanmiddag mijn info nog eens doorlas bleek dat ik nog meer
info had moeten krijgen die ik dus niet had. als het goed is zit die
nu zo'n beetje wel in mijn mailbox. eens kijken hoe ze het morgen op
het strand gaat doen! los is ze af en toe nog een beetje oost indisch
doof, snuffelen is heel erg belangrijk voor haar, en dan doet ze
gewoon alsof ze me niet hoort en ziet hoe ik mezelf voor paal sta te
zetten, maar goed vorgie week in die grote wandelroedel ging het ook
goed dus ik zie het positief tegemoed. gisteren hebben we even het
fluitje kort geoefend, daar reageerde ze tot nu toe noghelemaal nieit
op als ik floot, en ik kwam er achter dat ze ineerste instantie alleen
kwam als ze me zag staan met de fluit in mijn mond. dit uitbundig
beloond en toen ik even later terugkwam na het uitlaten en ik haar
liet blijven en uit zicht ging voor haar kwam ze wel op de fluit. dus
ik ben benieuwd!

tot zover even. hoor net dat ik per post een hele grote mooie foto van
wylou heb gekregen met daarbij een kaartje met de vraag hoe het met
ons gaat, van iemand van de afd. opleidingen.

groetjes,
Melanie

27 November, 08:41:30 PM: thuisinstructie op 28 oktober

Gepost in: Updates
Door: melanie
thuisinstructie van 28 oktober

hoi allemaal,

vanmorgen/ vanmiddag hadden wylou en ik weer instructie. De trainer
was hier vanmorgen weer rond een uur of 9. na een bak koffie voor
hem te hebben gemaakt hebben we eerst de puntenlijst ingevuld. nou,
die is goed te noemen!

je moet allerlei zaken beoordelen. contact met de hond, opvolgen van
appelcommando's, opvolgen van werkcommando's, aangeven van
stoepranden, ontwijken van obstakels, omgang met andere honden in
tuig, omgaan met andere dieren in tuig, omgaan met andere mensen en
met kinderen enzovoorts.
je kunt een score opgeven onvoldoende (0 tot 4), matig 5 of 6, goed 7
of 8 en uitstekend 9 of 10. je kunt er ook tussen gaan zitten,
bijvoorbeeld matig/goed, of goed/uitstekend.

de enige scores die ik heb opgegeven zijn goed, goed /uitstekend of
uitstekend.
Ze scoort (voor mij) vooral uitstekend bij reageren op andere honden
(dat doet ze namelijk niet:), reageren op kinderen en het opvolgen van
commando's in tuig. iets minder vvond ik (in verhouding dan he, want
het is allemaal gewoon goed), het reageren op andere dieren, vooral op
katten reageert ze wel wat duidelijker, en het aangeven van
stoeprandjes gaat opzich goed maar af en toe laat ze er nog wel eentje
schieten.
ook contact met de hond heb ik nog niet maximaal ingevuld, dat moet,
vind ik, nog wel wat groeien. de trainer ziet wel dat ze erg met mij
bezig is maar omdat ze soms nog wat afstandelijk kan zijn heb ik dat
iets lager beoordeeld (nog rond de 8 hoor;)

onze lijst komt aardig overeen. er zijn volgens mij geen punten die de
trainer lager heeft ingevuld als ik, wel andersom:)
maar als de volgende puntenlijst moet worden ingevuld over een half
jaar heb je er weer een betere kijk op. er kan nog zoveel veranderen
beter worden of minder worden, die lijst over een half jaar heeft dan
ook wel wat meer waarde.

daarna was het tijd om naar de bus te gaan. wylou had er weer zin in
en bracht me netjes waar ik wezen moest. in de bus kroop ze weer
netjes onder de bank, draaide zich om (ik moest bijna in de spagaat
maar daarna lag ze dan ook goed.
ze is ooit tijdens de training gaan koppeltje duiken vertelde de
trainer. ze moffelt zich overal tussen en dat ging toen niet helemaal
goed. ze had haar voorkant gepositioneerd maar was haar achterkant
vergeten die nog naar de andere kant moest. omdat dat niet lukte
maakte ze een compleete koprol!wahaha!

in utrecht hebben we de route van bus naartrein bekeken. dit ging
opzich erg goed, maar omdat je zo anders loopt vind ik het nog even
lastig mijn orientatie niet kwijt te raken, mar de tweede keer ging
het wel goed.

grappige is dat ze heel erg bezig is met het koppelen van dingen. Ze
vond het toch echt een schande dat we op het perron naar de kant
gingen waar geen trein stond, en ze vervolgens terug naar de trap
moest!
ook toen we de bushalte gingen opzoeken vond ze dat ze alle bussen die
we open tegenkwamen wel in moesten stappen. gaan we niet met de bus???
ze leek bijna verontwaardigd:)
dit hebben we in totaal 2 keer gedaan, van bus naar trein en naar de
bushalte terug. daarna gingen we dwars door hoogcatharijnen utrecht
zelf in. daar hebben we wat rondgelopen, stukje markt, drukke straten
met lekker veel obstakels. al met al denk ik dat we een dikke
anderhalf uur gelopen hadden voor we ergens wat gingen eten en
drinken. wylou werd gepest door een vlieg. bewezen is maar weer dat ze
nog geen vlieg kwaad doet. wan t er naar happen was toch echt te erg
aldus haar.
na zo'n 3 kwartier zijn we weer teruggelopen naar hoogcatharijnen.
daar kwam ik kijhard in botsing met een vrouw. ik dacht dat het wylou
haar fout was maar de trainer verklaarde later dat die vrouw ineens
een grote stap naar achteren zette (ze stond stil) waardoor ik met
mijn neus niet heel zachtzinnig met haar lichaam in aanraking kwam.
wylou deinsde wel direct terug en de vrouw schrok ook, mensen kijken
blijkbaar niet om als ze midden op een pad stil staan en achteruit
willen stappen.
wylou zocht met gemak de bushalte op waa jammergenoeg bleek dat de bus
net 5 minuten weg was, maar ok:) wylou vond het niet erg, wij ook niet
zo, maar de zon scheen en dat is voor wylou een cadeautje. plof in de
zon en lekker liggen.
toen we door catharijnen liepen en in een baan zonlicht kwamen,
grapten we al dat het zomaar zou kunnen dat wylou er ineens het
bijltje bij neergooide en zich languit op haar zij in de zon zou
storten. we zagen het al helemaal voor ons!

bij een hakkenbar die we onderweg tegenkwamen hebben we gelijk de
borstband en singel korter af laten knippen. blijkbaar hebben ze
tegenwoordig nog maar 1 maat. als je nu dus een nieuwe singel bestelt
moet je er zelf nog een aardig stuk afhalen. (tenzij je een hele grote
dikkert hebt:)

toen de bus ons in harmelen had gebracht leek het wel of alle mensen
uit de buurt hun kat buiten hadden gezet. op een stukje van 100 meter
kwamen we er 3 tegen. 1 kleine spring in het veld, 1 met 3 poten en
gewoon een ander geval. wylou vond het bij deze viervoeters nodig om
de druk behoorlijk te verhogen. ze reageert niet zolang die katten ook
niks doen, maar als ze voor haar beginnen te dartelen en haar uitdagen
zou ze ze graag even opjagen. ik heb meer het idee wegjagen.
een hondje die tijdens dit kattenavontuur voorbij kwam, werd gewoon
netjes straal genegeerd.
na een grote plas liep ze weer als een speer naar huis. nog heel even
heeft peter meegekeken naar het spelen, omdat het me niet echt lukte
speelgoed van haar aan te pakken zonder te gaan graaien of grijpen en
met wat kleine tipjes zullen we nu wel weer verder komen.

vrijdag komt hij nog een keertje naar Ede toe. we lopen naar school,
doen de moeilijke trap en bekijken even een collegezaal en daarna
sluiten we af en zien we elkaar over een week of 4 pas weer.

ik ben weer erg tevreden. schoolzaken liggen nu echt wel even dringend
op mij te wachten, ik heb me voorgenomen er morgen eens voor te gaan
zitten want er moet echt wel even wat gaan gebeuren nu.
nu tijd voor ontspanning!!

27 November, 08:34:23 PM: Update van 27 oktober

Gepost in: Updates
Door: melanie
Update geschreven op 27 oktober!

Hoi allemaal,

Wat vliegt de tijd hier, ongelofelijk wat gaat het hard! vorige week
zat ik in de tweede dag van de instructie, en bleef wylou eindelijk
definitief bij me de hele dag, en nu is ze al weer 4 dagen hier!

Het is allemaal nog een beetje onwennig, wylou is naar mensen toe nog
vrij voorzichtig en vraagt nog niet echt om aandacht. als ze dat wel
doet, gaat dat vrij subtiel; als je geluk hebt snuffelt ze aan je
benen of ze laat een speeltje voor je neus vallen. alleen de
ochtendbegroeting kan er nog wel eens lekker wild aan toegaan, dan
cirkelt ze rond en tussen mijn benen. ook als we weggaan of dat nou
uitlaten is of aan het werk laat ze duidelijk merken dat ze er zin in
heeft. gisteren heb ik een thuisinstructie gehad en hebben we de route
naar de bushalte, een blok rond en de route naar de supermarkt
gelopen. ik kan er weinig over zeggen, ze doet het gewoon hartstikke
goed, is erg relaxed en ontspannen en werkt met veel plezier. het tuig
heb ik nu dus thuis en straks moet ik even naar school. naar de
bushalte mag ze werken, et stuk van bus naar trein aan de riem en
vanaf station ede mag ze ook weer werken. er is iemand bij het laatste
stuk, dat is denk ik wel handig. op het station gooien ze namelijk
overal fietsen neer ,en wylou moet soms zover omlopen dat ik niet meer
weet waar we uitkomen. hierover moet ik nog in conclaaf met de
gemeente en ook vraag ik aandacht voor dit probleem in de schoolkrant.
dat artikel komt er toch over mij en wylou dus dan dit er ook gelijk
maar bij. de meeste studenten hebben namelijk hun fiets op het station
staan.

Wylou hangt nog aardig in haar oude ritme, 's morgens is iedereen weg
voor ik beneden kom, al naar het werk, gisteren, toen mijn moeder
bijna weg ging, ging ze piepend voor de deur zitten. omdat ze weet dat
wylou vaker piept als ze iets verwacht heeft ze het even genegeerd en
ze ging al snel weer in haar mandje liggen. toen ik haar uitliet bleek
ze ook niet echt dringende haast te hebben dus het was meer zoiets
van, ja halloo jullie gaan allemaal weg wanneer mag ik nou en waar
blijft de baas?

Ook 's avonds was ze gewend voordat wij gingen eten eten te krijgen.
omdat ik het daarna doe, levert dat nog wel eens een beetje strijd op.
Ze komt als wij eten af en toe uit haar mand en dat kan ze heel stil.
gisteren stond ze ineens aan de andere kant van de tafel te kijken
zovan hee vergeten jullie mij niet?
als ik haar dan erugstuur is ze een beetje oost indisch doof en komt
in eerste instantie niet. als ik gelijk als ik oor dat ze uit haar
mand is zeg dat ze terug moet, doet ze dat ,maar als ze al wat verder
weg is blijft ze staan en doet echt alsof ze me niet heeft gehoord.
vervolgens heeft ze eten gehad, ploft even later in haar mand en
blijft daar vervolgens de rest van de avond liggen slapen als een
blok!

langzamerhand komt ze iets meer naar mijn handen toe, zomaar. als ze
voor me staat hoef ik mijn handen maar te bewegen of ze stapt wat
terug (als ik zit, vooral).
ik wil haar nu de touch oefening gaan leren om het aanraken van mijn
handen wat te stimuleren, maar alles op zijn tijd.

rubber speelgoed wordt gesloopt. het nieuwe kngf speeltje was binnen
een minuut al een hap uit, en een groot rubberen ei met gaten is een
stuk rand vanaf geknaagd. dit speelgoed is dus maar weer weggehaald.
de 5 hoekige ring ligt er nog maar die is blijkbaar zoiezo niet
boeiend. ook de echte kong blijft heel en het flostouw ook.
ik moet echter wel een wat kleiner flostouw gaan kopen, want wylou
schudt graag speeltjes dood. het flostouw wat ik nu heb heeft 4 kleine
en 1 hele grote knoop en als ze daar mee slingert slaat ze vanalles
omver als ze toevallig te dichtbij staat.
wat ze vooral met de kong af en toe doet is hem vast pakken en hem van
zich afgooien en dan er achteraan gaan. ze vermaakt zich af en toe
zelf dus ook wel. de nylabone is voor haar een lot uit de loterij.
wordt dat dure kreng ooit toch nog eens benut. ze kan er tijden
fanatiek op liggen kluiven. hij zagg er nog vrij nieuw uit maar dat is
inmiddels wel over!

gisteren moest ze even thuisblijven, ik moest naar de
tandarts om een kies te laten trekken. schijnbaar is ze haar mand
niet uitgeweest. luiwammes!
morgen heb ik een hele dag instructie, dan gaan we hoogcatharijnen
doen, een stukje restauranttraining en nog wat openbaar vervoer
misschien. daarna komt hij vrijdagochtend nog een keertje naar ede en
dan zijn we klaar.
ik moet mezelf een beetje inhouden hihi, moet van de trainer een beetje
rustig aan doen en nog niet teveel op 1 dag en anders daarna een dag
echt rust.
Ze oogt dat ze het allemaal wel aankan, maar alles is toch echt nieuw
voor haar en we moeten haar wel de tijd geven om zich lekker te
settelen.
af en toe is ze ineens weer even een snuffelronde door de kamer aan
het doen. ze ruikt ook echt overal aan en verkent stukje bij beetje
haar omgeving en de mensen die daarbij horen.

het is een lekker beest in iedergeval. het woordje foei heb ik nog
niet hoeven gebruiken, trekken staat niet in haar woordenboek.
de trainer zei het volgende: de meeste honden denken ook heel erg aan
eigen belang. (zie trekken als je naar het strand gaat)
wylou stelt zich afhankelijk op van jouw belangen. ze heeft echt wel
een eigen wil maar kan die heel makkelijk laten varen omdat ze je
graag zal willen plezieren. moet je nagaan wat een verschil in honden
er dan bestaat!

tot zover weer even!

17 November, 09:09:50 PM: training dag 5 en daarna

Gepost in: Updates
Door: melanie
er volgen nu even wat blogs na elkaar. de blog met trainingsverslag 4 is gepost vlak voor deze blog. lees je op hyves moet je dus even teugzoeken.
ik ga nu 2 verslagjes even samenvoegen, in het eerste verslag is iets misgegaan blijkbaar maar ik heb een ander verslag dat daar heel direct op aansluit dus dan voeg ik het maar samen:

Hoi allemaal,

hehe, liggend in bed even tijd en nog wat energie om een mailtje te
tikken.

gisteren, vrijdag dus, zijn we weer uit hotel kngf ontslagen. snik:)

vrijdagmorgen hebben we een grote rit gedaan. vanaf amsterdam amstel
met de trein naar amsterdam centraal (geloof ik:), een stuk gelopen,
o.a. de kalverstraat, richting madam met haar wassen beelden en ja
waar eindigden we..ik ben de naam vergeten in iedergeval gingen we van
daar uit met de metro weer terug. al met al zijn we anderhalf uur
weggeweest maar hebben we zo'n 20 minuten staan klooien met de
ovchipkaart en poortjes die kuren hadden,maar wylou laat zich niet uit
het veld slaan. wat er ook gebeur, gewoon doen wat je altijd doet:)

daarna moest ik weer even in de bus wachten en voor we het wisten
waren we terug bij kngf.
even spullen dumpen en laatste dingetjes inpakken en toen naar de
kantine waar mijn moeder en zus al waren en eerst wylou eens
uitgebreid bewonderden. de verhoudingen van haar lichaam schijnen wel
mooi te zijn evenals de lichterlijk donkerbruine gloed die ze heeft.

na de lunch kregen we de bekende rondleiding en weer daarna verdwenen
we de busjes in op weg naar amsterdam.
wij moesten wachten en mochten als laatst onze demoloop doen. wylou
deed het weer goed, , ik liet me op het begin wat afleiden door het
gepraat achter me maar de trainer had dat in de gaten en zei dat ik
dat moest negeren en dat hielp wel.
halverwege zei de andere trainster, die met mijn moeder en zus meeliep zomaar dat
ze het er allemaal zo mooi en relaxed uit vond zien.
ja, ik ben relaxed. ik vertrouw haar volledig, speelt wel mee dat er
een instructeur achter je loopt die je vertelt of je nog wel goed
loopt;) maar relaxed loopt het zeker.
daarna weer terug naar het kngf. spullen in de auto en nog even een
drankje doen. dat even werd iets langer, om 10 voor half 6 reden we
met de nieuwe aanwinst achterin de auto, terug naar huis.
wylou moest thuis eerst eens even rondkoekeloeren maar het was
etenstijd aldus haar en dat moest eerst. toen wij gingen eten ging ze
lekker op het kussen liggen (ze past op het oude kussen), en lekker
slapen en wat rondkijken.

Na het eten ben ik nog een keer met haar uitgeweest. ze is nog heel
erg met luchtjes bezig en wil het liefst overal blijven staan om te
snuffelen, bladeren enzovoorts.
ze trekt nog steeds niet. heel fijn!

gisteravond kwam een zusje van mijn moeder met haar gezin op bezoek.
wylou vond het best en lag op een gegeven moment lekker onder tafel
bij ons en anders wel in de mand.
we hadden gistermorgen ook nog appel trouwens en hebben het apporteren
geoefend. wylou wil dit nog niet zo. ja, ze haallt het wel op, maar
dan het brengen bij mij...
het is een vertrouwenskwestie. ook het aaien over haar kop door
vreemden vindt ze niet erg fijn en dan draait ze van je af.

zaterdag naar het strand geweest met de hele club. yvonne en ik hadden
in de bus afgesproken. wylou herkende de route nog naar het dorp
(zonder tuig!), wilde naar de dierenarts, daar zijn we tijdens het
allereerste pre-kennismakingsbezoek geweest begin juli. in de bus ging
ze lekker liggen. op hoogcatharijnen ging ze uit zich zelf de trap
zoeken?!!!
ook in de trein tussen al die honden gedroeg ze zich heel netjes.
volgens mij kennen wylou en lenny elkaar. ze lagen opeens samen te
rollebollen in het gangpad terwijl wylou opzich naar de anderen maar
kort even reageeerde, maar zij en lenny hadden elkaar echt gevonden.
wylou was druk bezig om lenny pootjes te geven en ze lagen lekker te
knorren!

in het restaurant werd ze wel even wat onrustig. zoveel mensen die
haar willen bewonderen. aandacht vindt ze leuk maar benadering bij de
kop vertrouwt ze niet zo. ik merkte wel dat als ze ergens heel krap
tussen veel mensen en honden stond ze het niet altijd prettig vond.
ook staarten die langs kwamen waaieren steeds ontwijkt ze duidelijk.
dit heeft het gehele nest en het is een kwestie van vertrouwen. opzic
h handig want toenadering zoekt ze niet echt bij vreemden. hopelijk
kan ik dat zo houden! buiten dit soort wandelingen om probeer ik het
aaien aan de riem of in tuig dan ook wel te voorkomen. eens zien hoe
dat straks op school gaat.

op het strand was ze weer erg goed bezig. in het begin dwaalde ze soms
wel erg af, op een gegeven moment was ik haar kwijt en was ze ook even
uit zicht, ze bleek heel hard terug te zijn gerend. de vriend van
barbera had dat gezien en haar geroepen waarop ze direct was gekomen.
barbera heeft haar toen aangelijnd. ik zag gisteravond laat pas dat ze
me had proberen te bellen;)
toen wij bleven stilstaan kregen ze door dat ik probeerde haar bij me
te krijgen en toen ze weer los werd gelaten kwam ze hard naar me
toerennen en bleef daarna aardig goed in de buurt.
eenmaal terug in het restaurant plofte ze neer en bleef daar heel
braaf liggen. haar oranje hesje bleek ideaal, veel mensen herkenden
haar en wisten dus ook wie ze was.

we gingen met de trein terug. wylou lag zonder moeite tussen mijn
benen op een vierzitter terwijl alles dus vol zat. dat was ik dus nog
niet gewend. ideaal! ze rolt zich op en blijft gewoon rustig liggen!

op utrecht centraal gingen we naar de burgerking. hier kwam weer wat
meer onrust, ineens was allerlei eten op de grond heel interessant!
maar toen wij klaar waren kreeg zij ook haar eten. daarna was het al
weer een stuk beter. ombrť en vita waren volgens mij wel fanatieker in
het wegkapen van de op de grond liggende etenswaren! ja, dat heb je
met die labjes, dat zijn nu eenmaal vreetschuren.
we gingen met de bus terug, eerst wachten in de regen:(
en thuis was wylou aardig rustig voor de rest van de dag!:P

vanmorgen ben ik met mijn ouders even bij mijn oma geweest. ook hier
was ze de braafste van de wereld, ze liep / lag, lekker los, de meeste
tijd lag ze voor mijn voeten.
vanmiddag heb ik haar geborsteld (woo, wat een haar kwam daar af,
zoiets heb ik nog nooit mee gemaakt. hele plukken, borstels en kammen
vol verdwenen in de kliko.
daarna naar het strijkviertel. volgens mij begon wylou toen een beetje
haar grenzen te verkennen. kwam niet zo netjes als gisteren en ik weet
zeker dat ze poep gegeten heeft. ik weet alleen niet van wie of wat en
het zal ook niet veel zijn geweest maar mijn handen stonken er naar na
het geven van een beloning. op het fluitje reageerde ze nog
nauwelijks, daar ga ik eerst thuis nog even mee aan de slag in de tuin
ofzo.
grappige was trouwens, toen ik haar in de auto tussen mijn benen wilde
laten komen, autootje van mijn zus, sprong ze er in maar met haar
bovenlichaam op mijn schoot. het koste me de grootste moeite haar
omlaag te krijgen. ik heb het vage idee dat of ze vond het te smal
(maar vervolgens gaat ze wel uitgebreid op de grond voor mijn stoel
liggen slapen! of ze heeft dit niet of nauwelijks eerder gedaan. dit
is de eerste oefening die ik met haar doe die zo afwijkt van wat de
bedoeling is!
op de terugweg deed ze het weer, met haar vieze baggerpoten:( maar nu
had ze sneller door wat de bedoeling was.

verder hebben we rustig aan gedaan. ze begon op een gegeven moment
flink dwars te liggen, in de weg, onder het eten kwam ze ineens haar
mand uit. ja, ze had gewoon honger!etenstijd!
maar eerst nog uit na het eten en wylou had bedacht ok ik plas op het
gras, dan op de terugweg poep ik in de goo.t. maar helaas daar trapte
ik niet in dus konden we alsnog terug om op het gras te poepen (want
dan hoef ik het niet op te ruimen:)

en nu is het slaaptijd. morgen om 9 uur staat de instructeur weer voor
mijn neus!!

17 November, 08:54:57 PM: hier dan eindelijk training dag 4!

Gepost in: Updates
Door: melanie
training dag 4, de een na laatste dag al weer!

22 oktober 2009

Vandaag zou een redelijk volle dag gaan worden, en ja, dat klopt ook wel!

vanmorgen zijn we naar het amstelstation gegaan. eerst hondjes uitlaten en
de bus in. wylou had gisteravond bedacht dat het ook wel leuk is om en
spelletje te doen als de baas je je halsband en riem aan wil doen door
lekker rond te gaan springen en gek te gaan doen. oh heerlijk beest wat
kan je op zijn tijd toch LEKKER jong zijn!

Het was een lange wacht in de bus. ik zou vanmorgen een niet zo lang ritje
gaan doen, zodat de andere client een heel OV traject kon doen, dat ik
morgen ga doen. met de trein vanuit amstel naar centraal en met de metro
terug, stuk over de kalverstraat enzovoorts.
in iedergeval zijn wij even op het amstelstation geweest de poortjes
bekeken enzovoorts.
Wylou werd wat onrustig, ze was erg enthousiast, moet soms wat worden
ingedamd maar dit is in vergelijking met wat ik gewend was met haar
voorganger een stukje makkelijker.
Het gelijkvloerse in combi met de weg die ik niet ken vind ik wel lastig
maar ik volg gewoon de instructies van achteren op en dan zie ik vanzelf
wel wat er uitkomt. De trainer kon ook duidelijk merken dat zo'n druk
station me niet zoveel spanning ofzo oplevert en dat ik dat daardoor ook
wel duidelijk overbreng op de hond, die zich overigens niet zo makkelijk
klein laat krijgen door een baas die het niet zo goed meer weet.

Op de terugweg hebben we haar even laten gaan. lekker laten lopen zonder
aanwijzingen en kijken wat ze zou gaan doen.
Ze neemt dan duidelijk de leiding op zich, iets enthousiaster misschien
maar geen gekke dingen verder.
2 keer liep ik, dat kon niet anders,tegen een paar zeiknatte takken aan.
ok, was ik nog niet wakker dan was dat dan wel zo geweest!
voldaan keerden we weer terug naar het kngf, om te zorgen dat onze magen
ook weer voldaan zouden worden. dat lukte prima en iemand van PPZ lunchte
(nouja, praatte) met ons mee en vertelde ons wat over de ppg's.

Wylou heeft in Heilo (hijlo?) gewoond, bij een ouder gezin. volwassen
kinderen en de gehele puppytijd is zonder noemenswaardige problemen
verlopen.
Wylou moest met spoed naar school wegens omstandigheden in het gezin, maar dat was voor haar geen probleem, ze kon het allemaal aan anders had ze het nu niet gehaald:)

En dan vanmiddag.
Eerst de honden uitlaten om 1 uur toen de bus weer in, naar de
dierenwinkel en het bos.
Erg nuttig weer om de nodige dingen in handen te krijgen wat is wel
geschikt, wat niet, wat snoepjes en runderoren gekocht en natuurlijk de
eerste zak voer.

Daarna naar het bos. dit was ronduit fantastisch.
WAT IS WYLOU EEN GEWELDIGE HOND!!! ik wist niet dat ik dit van een hond
laat staan in dit stadium, mocht verwachten. ik durf nu ook volmondig te
zeggen ja ik ga de uitdaging aan en ga zaterdag lekker mee wandelen.

We begonnen met lopen in tuig. voorop, achterop of in het midden van de
groep, het boeide wylou niet. ze liep onverstoorbaar door, zonder
riemcorrecties (wel riem correcties maar niet zo dat ik de riem over moest
pakken)
liep ze hoe ze moest lopen.
Op een gegeven moment moest het tuig af en nog een klein stukje het gras
oplopen. daar was het wachten. een stuk verderop waren mensen met een
werpstok met tennisballen aan het gooien. 1 van de andere honden liet zich
duidelijk horen en van Wylou was me ook wel duidelijk dat ze het wel
spannend vond, maar, toch ging ze rustig? naast me zitten en bleef rustig
met een ontspannen lijn. later moesten ze liggen (terwijl wij stonden te
praten en uitleg kregen).
Wylou kwam op het laatst een paar keer overeind toen er vlak bij wat
honden werden geroepen maar ging ook weer gewoon liggen. begon wat
binnensmonds te mompelen (ahhh niet lachen!):)
en toen mocht de lijn los en het bekende v r i j!
Wylou sprong wel bij me weg maar bleef in eerste instantie in de buurt.
toen ze een spoor had speerde ze er even van door. ik had haar mijn eigen
bel omgedaan, vond het erg prettig haar te kunnen onderschijden van de
andere 2 honden!
later moest alles weer even onder appel na een aantal minuten, en hier
viel mijn mond echt bijna van open.
zonder lijn, bleef ze liggen, terwijl anderen hun hond riepen, ze
beloonden, en dus voor haar langs renden. ze demonstreerde een PERFECTE
blijfoefeningen en kwam vlekkeloos helemaal zoals het hoort.
De andere honden liepen op het hier van iemand anders bij hun baas weg.
wylou keek, bewoog maar bleef toch liggen. zittend, liggend, het boeide
haar niet ze deed het gewoon.
De adrenaline giert dan door je lijf. wat is dit fantastisch.
Eerst al dat in tuig lopen naar het bos (wat ze echt nog wel kende van de
basistraining), zonder overdreven getrek en gewoon duidelijk met haar WERK
bezig!!! (op een gegeven moment zei een andere trainster je moet rechtdoor
maar Wylou had een modderpoel gezien en wilde daar niet doorheen. nu kon
ze niet anders maar ze had echt zo iets van ja bekijk het dit is modder en
voor modder moet ik stoppen!
fantastisch!
en daarna dus dat los ZO fantastisch onder Appel staan!
en na nog even een runnetje met zijn allen liepen we , met de honden nog
even los, terug. Wylou kwam op 1 commando keurig bij mij ondanks ik op dat
moment geen idee had waar ze was:)
Het laatste stukje was aan de lijn volgen. Ik zelf had er niet zo direct
een heel goed gevoel over in eerste instantie. het was meer vooraan lopen
vond ik, ik had immers geleerd je moet met je arm een beetje kunnen
"zwaaien"en dat lukte niet.
Kreeg ik bij de bus van die trainster te horen: dat het er zo super uitzag
en dat ik wel erg streng ben hahah!
Ja, wat mijn hond betreft ben ik wel een perfectionist. Wylou's trainer
zei dat dat best mocht en dat wylou het aankan en dat ik daar dus lekker
mee door mag gaan.
ik vroeg hem, tijdens het teruglopen, wat hij dacht van de wandeling. hij
vroeg daarop om mijn mening en toen ik zei als ik dit zie zie ik weinig
reden om niet te gaan.
Nou, dan moest ik dat maar gewoon lekker gaan doen! wauw! ik krijg gewoon
een Ja van hem!
ik vroeg hem nog even om wat kleine tipjes en mijn eigen inzichten klopten
aardig.



en eenmaal terug moesten wij de contracten gaan tekenen. Ja, ze wordt echt
MIJN GELEIDEHOND!
Daarna had ik nog een kwartiertje 20 minuten en in die tijd presteerde ik
het om mijn hond eten te geven, mijn spullen op te ruimen en bijna op bed
in slaap te vallen.
vanavond hebben we theorie, ik moet eerlijk zeggen, als ik vrij had gehad
had ik dat ook ECHT niet erg gevonden!!!

de pannekoek hebben we achter onze kiezen, het was weer heerlijk en
voorlopig even genoeg voedsel tot me genomen:)

De vermoeidheid voel ik nu wel echt even, maar het gelukzalige gevoel
overstemt een heleboel. WAT EEN FANTASTISCH BEEST!
Dit pleeggezin heeft echt een gouden medaille verdiend, en de trainer(s)
mogen dan ook niet vergeten worden.
Ze zeggen dat ik een heleboel aan mezelf te danken heb. ik schijn best wel aardig streng en concequent over
te komen en dat ik alles investeer wat in mijn macht ligt. Ja, dat laatste
klopt.
Ik wil alles geven voor deze hond.

Morgen is het al weer tijd om naar huis te gaan. ik hoop dat wij samen
daar deze positieve lijn zo voort kunnen zetten. ik weet dat het moeilijk
gaat worden, ik heb hier immers niets wat me kan afleiden en volgende week
moet ik echt hard aan de studie, drukte met school enzovoorts, maar ik heb
zo het idee dat wylou haar kunsten daar niet al te ernstig onder zullen
gaan leiden. Laten we het hopen.

Ik hoop dat de theorie vanavond een beetje actief wordt, anders vrees ik
dat het knikkebollend wordt uitgezeten door mij. lekker slapen daarna (zou
het dan toch een keer gaan lukken?:)



Gepost in: Updates
Door: melanie
Interne training dag 3
21 oktober 2009

De inspiratie ontbreekt me er een beetje op dit moment geloof ik. We
zullen maar zeggen, het is de derde trainingsdag...

vandaag was weer een goeie dag wat training betreft. Vanmorgen zijn we, ja
waar zijn we geen idee...oja... ehm.. nou ik weet het niet meer. in
iedergeval was het amsterdam:)
Wylou liep lekker. begon even met wat stoeprandjes te pielen, maar had
snel door dat ze het beter maar goed kon doen, dat levert immers veel meer
op:)
ja wat kan ik eigenlijk nog vertellen. ik weet zo even niks
noemenswaardigs.we kwamen wel een paar katten tegen, wylou ging er
duidelijk met een boog omheen en gaf even flink druk op de beugel, maar
eenmaal de bocht om was ze het direct kwijt en was ze weer hersteld.
tja...wat verder vanmorgen... geen idee even:)

na een lekkere lunch met een broodje kip kerry en een gezellige babbel van
de directrice van het kngf mochten we gelijk weer door voor het
middagprogramma.
Ik mocht nu eerst en we gingen eerst een stukje tram doen. Dit is wel even
wat anders dan dat sneltrammetje van utrecht richting nieuwegein. rijden,
remmen, optrekken, stilstaan, een hoop schokken, maar we hadden vanmorgen
het commando tussen geleerd en wylou ging rustig tussen mijn voeten onder
de bank liggen en keek dat zo allemaal eens aan.
We stapten uit op een druk stuk amsterdam en hebben ook de kalverstraat
even meegepikt.nou niet echt de meest rustige straat van nederland;)
maar wylou deed het keurig, hoe meer obstakels hoe meer vreugd lijkt haar
motto.
met de tram weer terug, de nodige zijstraatjes meegepikt. de trainer zegt
steeds minder van wat we tegenkomen. hij zegt alleen waar we heenmoeten
en laat het ons verder zelf uitzoeken. natuurlijk hoogtepuntjes enzo pikt
hij eruit en verduidelijkt soms als we samen iets hebben opgelost wat er
aan de hand was.
een lekker stuk gelopen en daarna lekker moe de bus weer in.
Een lekkere maaltijd, bloemkool, schnitzel en aardappelkroketjes en een
ragoutpastijtje vooraf en dameblanchepudding achteraf en de maagjes zijn
weer gevuld!
vanavond wat gekletst en gehangen, me voorgenomen te gaan douchen maar dat
heb ik bij deze uitgesteld naar morgenochtend.

Ik heb de wandeling even aangekaart van aanstaande zaterdag,
vrijdagochtend mag ik daarover beslissen. ik kreeg dus geen nee, ook geen
ja. ik mag vrijdag aangeven wat k er van denk en dan zal de trainer daar
ook wel zijn mening over geven denk ik.

Het lijkt me wel heel leuk om daar naartoe te gaan, maar als het niet
gaat nouja, jammer dan.
Maandag en gistermorgen had ik nog echt zoiets van hee ze houdt nog
duidelijk wat afstand, is los nog wat onstuimig maar vandaag was dat al
beter, en zocht ze meer lichamelijk contact en kreeg ik ook echt een
speeltje van haar in mijn hand.

Haar zelfbeheersing vind ik schitterend. Ze lijkt er 's ochtends echt zin
in te hebben en als we buitenkomen staat ze wat te piepen zovan hee haloo
gaan we nou?maar verder wel gewoon luisteren maar wel laten weten van
ohhhh kom nou!
speelt mee dat ze eerst worden uitgelaten, maar vanmorgen deed ze het ook
na de appeltraining.
vanmiddag toen ze hier op mijn kamer in de mand lag hoorde ze buiten een
hond blaffen, en dat werd beantwoord met een grom. Hee, wat moet dat
daar??? duidelijk te onderscheiden van de ik ben aan het uitdagen grom.
haar echt horen blaffen uit waaksheid ofzo heb ik nog niet echt geloof ik.
en anders stopt ze ook wel makkelijk.

Nou ik ga het hierbij laten, hoofd is al op mijn armen neergedaald, het
wordt tijd om het bed op te gaan zoeken. wylou ligt al lekker te knorren,
vanavond lag ze uitgebreid op haar rug te rollen in haar mand met een hoop
tevreden geknor. wat een hondeleven!!

tot het volgende verslag!