Archief

Je bekijkt het archief van November 2008

30 November, 08:56:47 PM: Naar de winnershow

Gepost in: Updates
Door: melanie
Hoi allemaal,

vandaag was de dag van de Winnershow, die plaatsvond in de amsterdam Rai.

Ik had samen met Nanne van het geleidehondenforum en haar broertje afgesproken op station Amsterdam Rai (nooit geweten dat die bestond;).

het was dan ook erg vroeg voor de zondag: om kwart voor 8 stond ik (enigszins nog niet wakker), naast mijn bed.
Om 8 uur besloot Minou even een blafconcert in te lassen.later bleek dat er iemand voor ons huismet een auto stilstond en dat er gepraat werd..oooh baas kijk uit er is gevaar... (ze liepen niet eens op de stoep laat staan op ons tuinpad, maargoed, net toen ik naar beneden wilde gaan om het concert te beeindigen bleek dat ze het zelf ook zinloos vond.

om even voor half 9 stapten we de kou in, voorzien van tas, geld, strippenkaart (die ik niet gebruikt heb), en andere benodigdheden om de dag door te komen gingen we opweg naar de bushalte..ik was sinds TIJDEN!!eens te vroeg! minou moest wel even slordig werken vond ze (weer een blauwe plek, ach, wat maakt het uit ;), en in utrecht wilde ze wel HEEEL graag het station zien, maar de trap vinden bleek even wat moeilijker. normaal gesproken (op tijdstippen dat er meer mensen zijn), is het vinden van de trap niet zo moeilijk. dan weet je als je uitstapt vaak gelijk waar je precies bent en dat bleek nu lastiger. uiteindelijk vroeg ik het aan een man die spullen aan het lossen was en zijn kind (ik geloof een meisje) van hooguit een jaar of 5 a 6, bracht me keurig aan de hand bij de trap. ik heb hoog catharijnen nog nooit zooo uitgestorven meegemaakt. het is niet dat er helemaal geen mensen waren, maar ik hoefde nu geen moeite te doen mensen te ontwijken.
Het vinden van de loketten gingredelijk makkelijk en daarna had ik nog bijna een half uur zucht voor ik met mijn trein kon.
ik vroeg een vriendelijke meneer naar spoor 5 en toen ik daar net stond hoorde ik ineens mijn naam. ja hoor, een oud school/klasgenoot van een jaar of 2 geleden. we moesten wel dezelfde kant op maar met een andere trein helaas maar wel even lekker bijgekletst.
mijn trein kwam netjes optijd en we vonden een goed plekje. minou ging er maar eens lekker uitgebreid bij liggen, geen idee dat ze binnen een uur oog in oog zou staan met ik weet niet hoeveel honden.
Aangekomen op station amsterdam Rai was het een paar minuutjes wachten op de trein waar nanne, Jesse en hond Harm uit te voorschijn kwamen. twee nog vrij jonge honden (nouja, minou is bijna vijf maar voelt zich nog piepjong), willen even kennismaken. dus maar even de boel uitgetuigd en ze even de kans gegeven. dit zou allicht schelen de rest van de dag, de nieuwigheid was er dan immers al af.

de rai was niet moeilijk te vinden. de rij helaas ook niet en we stonden nog buiten. uiteindelijk ging het nog redelijk snel en waren we blij met de warmte van binnen. Normaal moet je voor een hond 6 euro betalen (ik snapte eerst niet waarom, inmiddels wel!),maar geleidehonden mochten mooi gratis naar binnen;) en wij hadden kortingskaarten (wie niet??).
jeetje, wat groot. ik was nog nooit in de rai geweest maar het is enorm, tenminste, vind ik:)
we hebben voornamelijk kraampjes afgestruind. vele merken voerproefzakjes zijn in onze tassen verdwenen, voor Minou een nieuwe knuffel eend en een lekker rawhide bot en verder nog wat foldermateriaal. ineens stond er weer een bekende voor mijn neus: ik zie dat je hond een kngf tuig omheeft, ik moet even denken wie je bent.
Ja, maar ik weet wel wie jij bent. een consulente van puppy en pleeggezinnenzorg stond voor mijn neus. (danielle). ze herkende me geloof ik wel, ik was ook op de ambassadeursdag eind okt en daar was zij ook.
niet veel later opnieuw mijn naam. ja hoor, 2 trainsters van het kngf. hellp ik ben hier niet veilig!!haha.

minou was erg trekkerig en het werken ging in eerste instantie niet echt. zoveel mensen, overal honden en alles willen zien, die combi ging even niet. na de lunch heb ik het toch voorzichtig aan wat opgepakt en het ging nu toch best redelijk. we hebben nog een tijdje op een bankje gezeten met achter ons 2 rennen met, we denken, goldenretrievers. die waren al klaar met keuren maar waren keurig gekamd en piekfijn in orde, duidelijk ook erg moe maar gelukkig ook erg ontspannen en wel in voor een lekkere aai.

oja..de honden uitlaten. ook zoeits op zo'n show. blijkbaar zijn al die showhonden heel wat gewend, maar we kwamen er al gauw achter dat de gemiddelde huis/geleidehond meer moeite had met de uitlaatvoorziening van de winner:
op een stuk nepgras je behoefte doen, leek minou eerst nog wel mogelijk, maar ook zij had, evenals harm uiteindelijk toch het besluit genomen dat dit geen gras was en dat ze hier niks ging achterlaten. wat wil je ook. hoeveel honden zouden er al iets hebben achtergelaten op dit plastick gras? of wat het dan ook was?
en je kreeg keurig netjes poepzakjes mee, maar er waren genoeg mensen die het gewoon lieten liggen. dat is ook niet voor elke hond bevordelijk.
uiteindelijk mochten we via de gewone ingang naar buiten opzoek naar ECHT gras. minou had even tijd nodig, het was wel belangrijk te weten wie er voor haar waren geweest, maar uiteindelijk konden minou en Harm weer leeg mee naar binnen.

toen de keuringen grotendeels waren afgelopen waren er heel wat lege ringen en daar werd door mensen gespeeld met hun hond e.d. minou en harm mochten na even twijfelen hier even samen uitrausen. dat bleek hard nodig. minou gooide nannes broertje omver tijdens het stoeien en was in het begin enorm druk. toen dit er vanaf was was het duidelijk dat er zoveel om haar heen gebeurde dat ze niet wist waar ze nou op moest reageren. dus reageerde ze maar nergens meer op. midden in een ring staand, overal om je heen lopen honden, blaffen honden, en dan gewoon stom stil blijven staan??nou, dat heb ik nog nooit meegemaakt, haha!

eenmaal aangelijnd en ingetuigd was Minou een heel stuk rustiger en vooral, geconcentreerder. dat iep een heel stuk beter.
het werd wel een beetje uitkijken waar je liep. de vloer was op veel plaatsen nat en wij hadden nou niet het idee dat dat gewoon water was. af en toe waaide er een niet al te frisse stank voorbij waaruit duidelijk bleek dat sommige honden het allemaal erg spannend vonden en wat waren verloren onderweg.

tegen een uur of half 4 nog even wat gegeten (hadden we tussen de middag ook wel gedaan maar dat was achteraf niet echt een vullende (maar wel dure!!!) maaltijd.

ik had de trein van 15:51 richting utrecht. wat ik alleen niet wist was dat dit een trein was met een soort touristische route. van amsterdam rai naar diemen, naar weesp, bussum, bussum zuid, hilversum, hilversum zuid, hilversum sportpark, uhhh hollandsche rading, utrecht overveecht, en dan eindelijk na bijna een UUR utrecht centraal.pfffff hehe!!
de bussen waren deze keer makkelijk te vinden, volgens mij kwam ik binne op spoor 18-19. helaas bleek dat mijn bus net weg was en dat die maar 1 keer per uur zou gaan. jaaa, daar gaat mel niet o p wachten en met een andere bus kon ik tot halverwege komen waarvandaan mijn zus me heeft opgehaald en zo waren we rond kwart voor 6 weer veilig thuis. minou is blij met haar eend maar is geloof ik nu ook aardig aan het snurken. dit soort dagen kosten een hoop energie voor zowel hond als baas.morgen gaan we lekker naar het park bij school, 2 puppypleeggezinnen met honden Nikki en Tarkan komen ook die kant op, kunnen ze even lekker met zijn 3tjes uitrennen. minou zal er wel aan toe zijn. ik ben meer toe aan mijn bed maar dat ter zijden.

het was een geslaagde dag.
nanne en Jesse, bedankt!

groetjes!
Gepost in: Updates
Door: melanie
Hoi allemaal,

ondanks dat ik zo af en toe ontzettend dwars kan doen, heb ik ook zo mijn goede momenten. Stiekem vond ik het wel grappig hoe we vanmorgen naar de bushalte gingen. glibberend, half glijdend waggelde mijn baasje achter me aan. ik besloot het iets rustiger aan te doen dan anders (dat was ook een beetje om mezelf de kans te geven af en toe eens aan een bevroren boomstammetje te kunnen snuffen!!!), maargoed, we kwamen veilig aan. de bus was langzaam maar dat boeide me niet. ik was lekker koppig en had weinig zin om te doen wat mijn baasje wilde: niet in de weg zitten, netjes af gaan op de plek die mijn baasje in gedachten had, ik had er geen zin in.
we stapten over op de tram en kwamen nagenoeg geen gladheid tegen. Mijn baasje stapte dus vol goede moed vlak bij school de tram uit en had gelukkig nog een paal van de tramdeur vast die voorkwam dat ze de vloer ging dwijlen.
we gingen lopen. rustig aan was de boodschap, dus deed ik het maar. ik keek een paar keer om als ik ineens wat meer druk op de beugel voelde, wanneer mijn baasje onbedoeld ver doorgled. mijn hoogtepunt kwam vlak voor het schuine hellinkje naar beneden. mijn baasje begon te glijden, met 2 benen tegelijk en ik had zo het idee dat dat niet de bedoeling was. met een zwaai van haar arm probeerde ze in evenwicht te blijven maar ik had zo het idee dat dat niet ging lukken. dus ben ik maar overdwars voor mijn baasje gaan staan (ik had met mijn 4 poten nog aardig grip in de ijsbodem), en ik hield zo doende mijn baasje tegen die ongedeerd tot stilstand kwam. ik keek nog maar eens naar haar. ze stond toch echt weer stevig?mooi, kunnen we verder naar beneden.
mijn baasje had even tijd nodig om te beseffen waar ik haar nou toch voor behoed had, maar TOEN het eenmaal was doorgedrongen wilde ze me toch wel graag vertellen dat ik een heeele knappe hond was. ik was op school dan ook erg baldadig tot vreugde van de docent, niet mijn baasje want die was met andere dingen bezig. aandacht vragen mocht niet echt baten, die eerste 2 uurtjes. (opeisen werkte wel, gewoon een arm omhoog duwen zodat ze niet meer kan typen, werkt altijd!

toen we na alle lessen naar een vreemde winkel moesten voor baasjes overleden telefoon, was ze minder over me te spreken, ik was nog niet klaar met mutsen en was vooral erg opgewonden over de nieuwe omgeving. ik heb mijn baasje per ongeluk een paar lage paaltjes laten ontmoeten en stoepranden had ik ook niet zoveel tijd voor. op de terugweg ging het al beter maar dat model bus waar ik inmoest was ook maar zozo want ik had een ligplek in het gangpad en das niet mijn ding. thuis heb ik alle spanning er af geraust in de tuin. vanavond moeten we naar de hondjes, alleen baasjes telefoon doet het niet meer en ze heeft het nummer niet van onze "chaufeur"dus ze moet nog even uitvinden hoe wij vanavond komen. maar dat komt vast goed.
ik ga weer verder met deugnieten!

kouwe kus,
Minou

24 November, 09:31:01 PM: Morgen al weer 3 jaar

Gepost in: Updates
Door: melanie
Hoi Allemaal,

Morgen "ken"ik Minou al weer 3 jaar, als ik me niet vergis. ga ht straks voor dezekerheid nakijken, maar ik weet bijna zeker dat het 25 nov was dat ze kennis kwam maken.

Zo snel gaat het dus. zo heb je de eerste ontmoeting met je (ooh zo hypere maar oooh zo leuke hond), en zo ben je 3 jaar verder en zijn onze dagen samen letterlijk geteld.

Ja, het is zover. vorige week heb ik te horen gekregen dat Minou in de week van 5 januari 2009 naar school moet, en dan is het dus ECHT definitief.
Voor Minou gaat er een hoop veranderen. Opnieuw in het kennelleven, wat ze in mei van dit jaar, na even wennen, best kon warderen. En dan daarna misschien, ik hoop het natuurlijk toch wel, weer aan het werk als geleidehond voor iemand anders.
Ja, ze is nu eenmaal geboren om geleidehond te worden. Maar als het haar niet lukt om "goed genoeg"te zijn, wordt ze er voor mij niet minder waard door en zorgen we er gewoon voor dat ze een goed plekje krijgt waar ze als gewone huishond de rest van haar leven kan gaan doorbrengen.

voor mij zal het betekenen dat ik na de kerstvakantie mijn grote vriend (ahum) de stok ter hand mag gaan nemen om met mijn dagelijkse routine te kunnen blijven doorgaan. school, stage, enz.
Wanneer er een andere hond is, wie zal het zeggen. ik heb geen idee.

En Minou? die heeft behoorlijk goed in de gaten dat er iets speelt. nu is het wel weer aardig over, maar vorige week heeft ze echt een paar dagen op haar manier laten blijken dat ze niet gek is. ik wist niet dat een hond ECHT chagerijnig kon zijn. dat ze hun zin wel eens proberen door te drijven tjaah dat ken ik van Minou. maar dat ze expres met haar kont naar je toe gaat liggen en doet alsof ze niks hoort of ziet als je een beetje leuk probeert te doen en gewoon stom blijft liggen zonder haar staart zelfs maar op te tillen, dat is me totaal vreemd. nu is dat gelukkig weer bijgetrokken en is ze weer in haar " normale dagelijkse doen" .

Naar de ikea gaan is blijkbaar iets geweldigs. Waarom Minou dat zo leuk vindt weet ik niet. Vanmiddag had ze behoorlijke haast om mee te gaan naar ikea. ik moet haar dan op sommige stukken echt afremmen om te zorgen dat ze zichzelf niet voorbij loopt. de heenweg wist ze goed. op de terugweg was het minder en liep ze wat te mutsen en was ze erg aan het aarzelen bij de trappen. Ze wil eigenlijk net zo snel als de rest maar als dat dan niet gaat gaat ze een soort van in staking.
Op school wil ze af en toe wel eens als je geluk hebt ineens snel gaan lopen.
Ik weet inmiddels dat als dat gebeurt de aandacht voor het werk vaak ver te zoeken is. Of de aandacht is er wel maar ze heeft een idee waar we heen gaan en wil daar niet vanaf worden gebracht. ook hier rem ik haar af, want ineens passerende of opduikende leerlingen worden door Minou niet opgemerkt of beter gezegd er wordt niet op geanticipeerd en das nou net niet de bedoeling.

Verder blijft ze lekker ondeugend. Onverwacht half bij je op schoot springen is een leuk spelletje, ook op school als de baas half met jou en half met andere dingen bezig is.
blaffen als je wordt uitgedaagd is ook leuk, maar op school word ik daar iets minder blij van want hoe klein ze is: ze blaft als een stoere reu!


ik ga het hierbij laten.

groetjes,
Melanie en Minou

17 November, 09:12:58 PM: lekker weekje, met vanalles wat!

Gepost in: Updates
Door: melanie
Hoi allemaal,

zo, een lekker weekje met van alles en nog wat achter de rug. Minou was vorige week lekker ondeugend. toen we de afgelopen week een paar keer naar het park vlak bij school gingen met een of meer klasgenoten, liet minou wel even zien waar wwe moesten zijn en als ze de kans kreeg sleurde ze me vakkundig naar onze bestemming, om na het commando vrij als een dolle pup van hot naar her te rennen. de laatste keer liepen we een groter rondje en minou's interesse was gewekt door een stel ganzen. hond erachteraan en voor we het wisten nam ze maar gelijk een duik in de plomp. ik was wel een beetje berekend op een natte hond gelukkig, maar dat ze nou gelijk zou gaan zwemmen......
even later dook ze er nog een keeer in. ach, ga je gang dan maar, je bent nou toch al zeiknat. ik had een handdoek bij me, dus na ons rondje park kon ze, terug bij school, stevig worden afgedroogd. de weg naar school heb ik met iemand meegelopen zodat ik de kletsnatte minou niet in tuig hoefde te heisen. op school is ze lekker bij de verwarming of in de zon gaan liggen om verder op te drogen.

dinsdagavond op de kynologenclub was ze zachtgezegd in een bokbui en ik moet zeggen mijn geduld werd aardig op de proef gesteld. voor het eerst dat ik het niet jammer vond dat de tijd op het veld om was. volgen ging niet, teerug plaats al helemaaal niet, ze kwam scheef voor en wilde daarna niet aan de voet komen, de af blijf ging wel goed zo waar!waha die is ook echttt moeilijk ahum..alhoewel......meerdere honden gingen aan de wandel. dat natte gras was geen succes!

zaterdag ging ik dan naar Hardinxveld giesendam, waar barbera woont. ik ken haar al zo'n beetje mijn hele leven denk ik ;) en toevallig hebben wij toen ik in hertraining was in mei met minou bij elkaar in instructie gezeten. zij kreeg toen haar eerste hond victor. zaterdag ging ik dus die kant op.met de trein, woerden, rotterdam, dordrecht, hardinxveld...rotterdam en dord ken ik niet, maar ik durfde de stap wel te wagen. dit bleek een succes. in rotterdam kon ik met iemand meelopen die op hetzelfde spoor moest zijn als ik. minou was goed te sturen. wwilde wel hard maar niet zo hard dat ze niet te houden was, en in dordrecht was het wel even zoeken maar ik heb nog mooi de trein gehaald en keurig om 10:21 was ik op het station van hardinxveld waarvandaan ik werd opgepikt.

de honden, minou, victor en siem hebben zich behoorlijk uitgeleefd kan ik wel zeggen. eerst 's morgens in de tuin, met of zonder speelgoed, 's middags in het bos, een uur lang lopen rennen en vliegen. minou hielp victor af en toe eens een handje als hij een poging deed een tak met het formaat kleine boom te verslepen en verder hobbelde ze lekker van hot naar her en vermaakte zich duidelijk prima. thuis wilden ze wel weer even aan de flos trekken en ieder in een mand een lekkere kluif verorberen..ik moet zeggen:het ging niet zo snel als anders!!
en die minou, maar mooi wakker blijven he..normaal ligt ze altijd te maffen tijdens het avondeten. nu lag ze wakker en rustig in het rond te kijken en leek wel tevreden met de situatie.
na het eten liepen ze wat rond, af en toe deed er eens een een speelpoging maar we hebben ze maar rustig ge houden...in de taxi, die om even over zevenen kwam, is minou neergeploft en na een minuut of 5 klonk er flink geronk naast me en minou was eindelijk vertrokken....
gisteren niet veel gedaan, haha, minou was ook niet heeel erg initiatiefrijk moet ik zeggen.

gistermorgen van het een op het andere moment begon mijn rechteroog te tranen , te prikken en te irriteren en na een inspectie door moeder en zus bleek het weer raak te zijn met het hoornvlies..maar gelijk begonnen met afplakken en zalf gebruiken, (natrium chloride voor de geinteresseerden;), en nu heb ik weinig last.meer van het verband, jeuken,zweten...en dat tape..daar zal ik het maar helemaal niet over hebben. dat is van een kwaliteit die als je huid te strak staat je het meetrekt, maar als je het eraf wilt trekken er nieet af wil en vervolgens hele plakkaten lijm op je harses laat zitten met irritaties tot gevolg. straks onder de douche maar eens kijken wat we kunnen bereiken met bodyscrub en allerhande middelen..

donderdag is er skivoorlichting. jaja, het gaat door, ik heb een begeleider (dezelfde als 2 jaar geleden), kortom, het gaat een feit worden dit jaar!!ik heb er ZOOO'n zin in!!echt super. met school valt het geloof ik minder gunstig maar ik geloof dat ik me daar maar eens niet druk om ga maken!

groetjes!

10 November, 07:17:58 PM: *Minou vertelt: Ik word verwend!

Gepost in: Updates
Door: melanie
Hoi Allemaal,

Ik ben er achter gekomen dat het "binnenkort weg moeten"naast zijn nadelen, ook 1 groot voordeel heeft... en dat is dat ik verwend word!!

Goh mijn dag kon niet meer stuk vrijdag, toen ik op school een heerlijke grote kluif kreeg aangeboden. die krijg ik wel vaker (meestal een maatje kleiner), maar eigenlijk nooit op school.
Ik besloot het er flink van te nemen en had hem in een half uur in tweeŽn. aldus vele jongens uit baasjes klas een behoorlijke prestatie voor een kluif met een dikte van 5 cm in donut vorm.
Binnen ongeveer 2 uur had ik het hele ding verorberd. een ander merk kluiven met hetzelfde formaat gaat toch echt minstens 2 of 3 keer langer mee, deze niet. ik had alleen wel het probleem dat het ding me nogal zwaar op de maag lag. ik dronk die dag denk ik minstens een liter water weg op school en thuis was ik op. na het menseneten kreeg ik ook nog eens een bak brokken voorgezet. ok, met de hoeveelheid was wel iets gedaan, het was toch minder dan normaal. dat maakte me niet uit. ik at het maar braaf op maar daarna voelde ik me toch niet lekker. mijn baasje was boven maar de anderen niet. ik kotste voor de buitendeur, maar voor er gereageerd werd door iemand had ik al besloten dat het zonde was van die heerlijke kluif en ging ik recyclen. maar helaas. dit voelde echt niet goed en voor de tweede keer kotste ik alles uit, deze keer voor de koelkast. ik at het toen maar niet meer op.
mijn baasje werd erbij gehaald. eerst met een zakje, daarna met keukenrol haalde ze de flinke stukken kluif van de grond. vervolgens werden al mijn braaksporen gewist met natte sopdoek, ook voor de buitendeur, want daar had wat slijm de vloer viesgemaakt.
goh, ik was opgelucht. nog niet heel fit dus ik ben maar lekker gaan slapen. toen mijn baasje me voor de laatste ronde wilde uitlaten lag ik heeeerlijk relaxed op mijn rug. van meegaan wilde ik niks weten. ik bleef heerlijk in mijn mandje liggen terwijl mijn baasje me dan maar kwam vertroetelen.

Zaterdag mocht ik mee naar een verjaardag. de andere honden die daar wonen kreeg ik niet te zien en ik mocht ook niet in de tuin. Later kwam abbot maar we bleven allebei aangelijnd.
en vandaag...ohh ik lig zooo heerlijk zalig uit te buiken! nee, geen kluif meer, zeker niet van dat merk.. er was rijst over....en dat was voor mij!!een flinke bak werd mij net voorgezet. rijst met brokken. beetje warm water erdoor, even door elkaar mengen en ik had een echte warme prak..ik heb nog nooit zolang gedaan over het leegeten van mijn bak..maar ik heb ook nog nooit zo'n volle bak gekregen!!maarja van rijst word ik niet dik dus dat geeft niks en het is ook nog ligt verteerbaar dus dat gaat vast goed.
krijg ik dat nu elke dag????
Ik vrees van niet!

Ik vond het allemaal maar gek, de tweede helft van vorige week. ook ik was niet altijd in mijn hum. trok me terug of liep wat te bokken. vrijdag ochtend in de les was ik eerst onrustig. sommige jongens gaven mij aandacht. later had ik er genoeg van en kon ik zelf het uitsloven van 1 van de docenten niet warderen en bleef ik onder tafel liggen. terwijl ik tijdens die les altijd los door het lokaal mag lopen. ik heb nauwelijks met iemand contact gemaakt. en al helemaal niet met mijn baasje. ze maakte me wakker toen we naar huis gingen.
maar nu is het allemaal weer wat normaler. meestal dan.. en ik word natuurlijk verwend..dat is natuurlijk helemaal niet erg!!!

dikke lebber
uitbuikende Minou

06 November, 11:23:06 PM: op de wachtlijst

Gepost in: Updates
Door: melanie
Hoi allemaal,

Nu is het dan toch zover. gisteren heb ik een voorzorgbezoek gehad om weer een profiel van mij en de hond te maken, zodat het kngf een goede match kan maken voor mij en een vervanger voor Minou.
gek hoor, om allerlei vragen te beantwoorden, die ik eerder ook heb beantwoord, om een Minouhondje te krijgen. nu heb ik andere antwoorden gegeven. niet alleen omdat ik niet een hond wil die precies lijkt op minou, maar ook omdat ik door ervaringen heb geleerd welke eigenschappen ik juist wel en niet wil zien...dit soort vragen blijken in de praktijk moeilijk beantwoordbaar.
en dan dat lopen met de dogsim. echt raar!niet alleen omdat het anders aanvoelt omdat die dogsim geen poten heeft maar wielen, maar dan blijkt maar weer dat je zo gewend raakt aan de manier van je eigen hond dat het moeilijk te bepalen is of dit nou specifiek iets van deze hond is, of dat het iets is wat alle honden, of enminste, veel honden, zo doen.
was wel erg verhelderend moet ik zeggen. en ja..wat voor hondje moet het worden??nouja, hondje...toch wel een klein maatje groter dan Minou met haar korte snelle pootjes hoor! nouja, een kalf hoeft nou ook weer niet, maar de grootte zou voor mij niet echt iets zijn waar ik over zou vallen..
en ja, toch een iets baasgerichter typje. minou is echt niet vies van aandacht. soms heel gezellig, dat ze iedereen zo leuk vindt, maar niet altijd handig.
hij/zij mag best een beetje ondeugend zijn. dat is Minou ook en dat houdt het spannend, toch?
nu is Minou ook wel een uiterste geloof ik, aldus de trainster die er gisteren was was Minou toen ze in opleiding kwam en tijdens de basistraining nog in de kennel zat een klein heel stout hondje! waha, dat wil ik direct geloven ja!
en nu is ze nog wel eens ondeugend, maar meestal...met nadruk op meestal..;), op een leuke manier.
en ja..verder, heb ik geloof ik niet zoveel eisen opgegeven. ja, hij of zij moet alle takken van het geleidewerk aan kunnen.
en verder...zie ik het wel.

tot slot werd Minou eens even besproken. wat gaat er met mijn meisie gebeuren?
binnenkort wordt ze opgeroepen om terug te komen naar school..Jaah, dan moet ze weg :( :( :(
ze gaan dan bekijken of het mogelijk is dat ze bij iemand anders nog aan het werk kan. zou natuurlijk heel mooi zijn. ze is niet voor niks geleidehond toch!
maar... als dit nieet lukt, als ze toch niet geschikt blijkt om herplaatst te worden, dan wordt ze afgekeurd als geleidehond en gaat ze dus met zeer vervroegd pensioen. ik ben dan degene die mag bepalen waar ze naartoe gaat. heb ik geen goed adres dan heeft de school die wel voor haar maar ik verwacht niet dat dat nodig is.
maargoed, zover is het nog niet.. zolang ik nog niks weet over haar terugkomst op school, werken we samen door, ookal is het toch wel een gek idee.
de kans is zeer groot dat ze naar school terugmoet voor er een andere hond is. ik denk wel 99 procent. dit betekent dus dat ik tot er een vervangende hond is ik de stok weer ter hand mag nemen..hier wil ik nog even niet aan denken!!!

tja, haar carriere hier loopt dan toch op zijn eind. ik vind het heel erg jammer dat het gaat zoals het gaat maar je wilt en het beste voor je hond en je wilt zelf ook je ontspannen kunnen verplaatsen op jouw tempo. en dat gaat nu niet meer met haar en dus ga je over op zo'n beslissing.

als ik meer weet, zal het hier wel verschijnen.
Gepost in: Updates
Door: melanie
Hoi Allemaal,

gisteren besloot ik dat ik maar weer eens ouderwets ondeugend moest gaan doen. dit is me overigens aardig gelukt en gelukkig werd het toch nog wel gewardeerd.

gisteren, op school aangekomen in het lokaal waar mijn baasje moest zijn voor een soort van afronding van haar project, liet ze mij los in het lokaal.. Dat mag ik in dat lokaal wel vaker en dat heeft als voordeel dat ik ruimschoots de kans krijg om ondeugend te zijn, maar, ik wist...vandaag zou de kroon gaan spannen. dus eigenlijk gisteren want vandaag is mijn baasje vrij.

Toen ik langs haar tas af liep, kreeg ik zo het vage vermoeden dat daar wel iets leuks in zat voor mij.. en laat die stomme baas van mij nou net niet weten dat ze haar tas, in iedergeval die kant van haar tas, niet had dichtgedaan....
ik dook in haar tas maar kreeg op mijn donder, dat mocht niet. mijn baasje vond het maf want er zat niks in haar tas waar ik iets aan zou hebben waar ik bij zou kunnen, beweerde ze. maar toch..heel sneaky deed ik weer een poging. ik werd wel weggestuurd, maar zonder dat mijn baasje het door had was mijn missie toch geslaagd. de aftoetsing was al begonnen en er waren 2 leraren. geen onaardige mensen, dus dacht ik, nou, ik zal mijn kattekwaad eens aan hun openbaren eens kijken of ze hun mond kunnen houden. het liep nog bijna mis want mijn baasje zei dat ik rustig moest zijn toen ik de eerste leraar uit begon te dagen. bijna had ze mijn geheimpje ontdekt. de tweede leraar bleek ook niet te verleiden. van beiden kon ik wel wat aaien in ontvangst nemen, maar dat was niet mijn doel. volgende stap dan maar. ik ging achter ze liggen, kauwend op mijn buit. mijn baasje draaide af en toe haar hoofd half om en het leek er op alsof ze zich afvroeg wat ik aan het doen was.maarja, druk in gesprek en geen aandacht voor mij. nou goed...
na even gewacht te hebben vond ik dat ik nog maar eens een poging moest doen om 1 van de leraren aa het spelen te krijgen. en ja hoor, na even heel stiekem zeuren lukte het. mijn buit liet ik in zijn hand achter en waarempel:hij gooide het weg, naar de andere kant van het lokaal. Yes, eindelijk iets leuks te doen!!!
wat had ik nou gedaan: mijn speelring uit baasjes tas gejat! en die leraar wilde hem wel even voor mij wegbrengen. mijn baasje schrok omdat ik ineens met zoveel vaart door het lokaal ging rennen maar achteraf moest ze er wel om lachen!
deze kans krijg ik waarschijnlijk niet meer...het blijft leuk, mijn baasje pesten, ze ziet het lekker toch niet en achter haar rug om doe ik gewoon waar ik zelf zin in heb!

daarna gingen we lekker naar het park vlak bij baasjes vorige schoollocatie. ik was daar al heeel lang niet meer geweest en mijn baasje was er ook nog nooit alleen geweest, maar we konden het goed vinden en ik mocht algauw los om even heerlijk mijn koppie te legen en mijn pootjes te strekken. nou, mijn baasje heeft me wel teruggepakt zeg!komen we op een gegeven moment bij de kinderboerderij. dat was eigenlijk perongeluk, zegt mijn baasje, maargoed. we staan voor een hek en achter dat hek zie ik beesten met hoorns lopen. ook wel geiten genoemd. komt er toch ineens zo'n beest nieuwsgierig naar het hek zeg!!!nou ik ben eens flink gaan blaffen en ben toen weggelopen. maar mijn baasje riep me terug en ik moest bij haar komen zitten. samen hebben we bij het hek van de geiten gestaan. ik had die geit met mijn bblaffen ook laten schrikken en die kwam nu niet zomaar meer dichterbij. na nog even snuffelen en gras eten maakten we rechtsom keert en liepen we dezelfde weg terug. lekker ruim een half uur kunnen rennen.daar was ik aan toe. nu is het rotweer dus heb ik niet zo'n zin om te wandelen. we kwamen een hond tegen met een paar kinderen en die hond wilde mij wel begroeten maar degene die de lijn van de hond vasthad, kon hem niet houden en dus ging de hond met kind achter zich aan maar even zo de weg over steken. gelukkig kwam er geen verkeer aan en was de hond lief tegen mij. het kind was wel geschrokken.hihi. ik had daarna even moeite om weer aan het werk te gaan, die kinderen liepen zo lekker te kwekken en die hond was ook wel lief, maar helaas..mijn baasje was onverbiddelijk en ik moest doen wat er van me verlangd werd, mijn baasje weer veilig thuis brengen.

verder heb ik geloof ik niks beleefd. hopelijk is het weer morgen beter, want ik wil wel iets leuks gaan doen hoor!!!

poot en kus,
Minou