Archief

Je bekijkt het archief van July 2008
Gepost in: Updates
Door: melanie
Hallo allemaal,

Ik moet jullie echt bijpraten. wat ik de afgelopen periode heb meegemaakt of beter gezegd: wat mijn baasje en ik hebben meegemaakt, dat vergeten wij niet meer zo snel.

Op 15 juli vertelde ik jullie vanuit dat verre land hoe het me verging. maar eigenlijk was ik toen te moe om iets zinnigs te zeggen.
dus, ga ik dat nu maar proberen.

Ja, waar moet ik beginnen? het was een hele ervaring voor ons, dat zal jullie wel duidelijk zijn.

Toen we daar net aankwamen, vond ik het allemaal heel spannend. ik had de hele dag de geur van de zee, of beter gezegd, de oceaan in mijn neus en dat wond mij erg op. 's morgens rustig naar het mensenontbijt, ging dan ook niet de eerste dagen. we liepen dan richting het strand maar moesten voortijdig rechts af. en daar had ik een beetje moeite mee. dan ging mijn kwispelstaart naar beneden en was de lol er helemaal af!
ik geloof da t ik op zondag of maandag ook daadwerkelijk even het strand mocht verkennen. even mijn hyperactiviteit er een beetje uit laten komen. leuk joh: een paar jongens van de groep gingen het koude water in. dat wilde ik ook, dus ging ik achter ze aan..zij maar schreeuwen dat het koud was. het was helemaal niet koud, het was HEEERLIJK!!!
ok, daarna was mijn verlangen naar het strand pas echt aangewakkerd maar mijn baasje temperde dat door me aan het werk te houden, ookal vond ik het niet leuk als ik weer hoorde dat ik rustig moest doen en bijvoorbeeld naar rechts moest. maar, daarna was ik het gauw vergeten.
tijdens de eerste ict les van mijn baasje, had ik uitzicht over de oceaan. bovendien was ik er heeel dicht bij geweest tijdens de pauze en daarna kon ik mijn rust niet meer vinden. ik trok aan de riem, dat was een leuk spelletje want mijn baasje zat op een rijdende stoel. jammergenoeg remde ze af toen ik haar bijna naar buiten had gesleept. (ok, wij zaten het dichtst van allemaal bij de buitendeur dus het was niet heeel ver, maar toch!
later nam mijn baasje de beslissing om tijdens de pauzes van de it lessen niet meer met me naar buiten te gaan, zodat ik me niet te veel zou opfokken en vervolgens moeilijk hanteerbaar zou zijn. later toen ik van mezelf wat rustiger werd, mocht ik weer lekker met mijn baasje buiten beentjes strekken in onze pauzes en ging ik daarna weer gewoon slapen.

we gingen de eerste maandag EEN IJSJE KOPEN! nou, lekker toch! ja, voor de mensen was dat best lekker. we moesten een aardig stuk lopen. buiten was het warm en het asvalt was ondragelijk heet aan mijn poten. met kleine snelle stappen bracht ik mijn baasje naar waar ze wezen moest. een plekje in de schaduw voor ons werd gezocht en ik kreeg tot 2 keer een volle bak koel drinkwater voorgezet.
de eerste sloeg ik in 1 keer achterover. van de tweede nam ik een paar slokken en toen was het genoeg. nou, toen vond mijn baasje het dus nodig het dan maar over mij heen te kieperen!!ik ben niet gediend van water op mijn lijf, maar voor deze ene keer ging ik niet in verzet. daarvoor was het veel te warm!
de terugweg was voor mij helemaal niet leuk; ik had het al zo waarrm!!!
ik, mijn baasje en ann-marie namen ons eigen tempo aan en we kwamen later dan de rest aan. iemand regelde voor mij water en dat was verrukkelijk. daarna ben ik maar lekker gaan slapen en af koelen. iemand zei tegen mijn baasje dat ze mij uit moest zetten!nouja ik weet wie het zegt hoor!

naar mate de week vorderde en ik wat meer gewend raakte, werd ik ook wat rustiger. toen ik op een middag steun zocht, toen mijn baasje lag af te koelen op haar bed, en ik met mijn voorpoten op de bedrand ging staan, zei ze dat ik wel omhoog mocht komen. dat doe ik normaal niet. ik hou niet van dat kleffe gedoe. maar NU had ik zo'n behoefte aan een lekker kussen dat ik bovenop mijn baasje ben gesprongen. ik heb mijn kop op haar borst gelegd, me uitgerekt en ben toch als een blok in slaap gevallen!!
even later werd ik wakker toen mijn baasje iets riep. ja hoor, 1 van de begeleiders kwam binnen. nu gaan we het krijgen dacht ik nog..ging ze een foto maken van ons inteame moment!noujaaah! (deze heb ik jammergenoeg nog niet!:(
na nog even verder getukt te hebben op mijn levende kussen, vond mijn baasje het genoeg. ze kroop onder mij uit en tilde me toen van het bed af, omdat het te hoog is om te springen. (dat vindt zij tenminste. ik heb bewezen (later pas) dat dat best gaat tot groot ongenoegen van mijn baasje.

later hebben we nog meer van die heerlijke momenten gehad en diende ik als levende kruik toen mijn baasje een middag ziek op bed bleef en het nogal koud had (het was buiten warm zat hoor maar zij had het koud. snap jij het?
Ook na de fietstocht had ik behoefte aan gezelschap en kroop ik in de taxi boven op de schoot van mijn baasje. ook hier moest weer een foto van worden gemaakt. wat is dat toch altijd met die foto's. ik snap er niks van!.
op zondag gingen we naar het strand. ze dachten alleen dat het geen strand was en dat iedereen zich er lekker kon uitleven en rondkijken. ik vond het het ergste, dat ik niet los mocht en dat heb ik ze laten weten want dat kon toch zomaar niet. daar zat ik dan, vast aan de flexlijn en ik mocht HELEMAAL NIKS!!
op een gegeven moment is mijn baasje met sandra van de begeleiding naar het water toegelopen. ik kon zo toch een beetje in het water. ik trok mijn baasje bijna omver met mijn gekkigheid en ik ging zelfs graven!nou dat doe ik alleen als ik me dood verveel, geloof me!
daarna gingen ze op het strand zitten. nou ik vond het maar niks. er werd gesproken over een lijk in het water wat later gewoon een stuk wrakhout was.hallooo dat had ik allang door:P
ik werd nog een beetje boos omdat ik bij mijn baasje moest blijven en blafte af en toe. uiteindelijk verhuisden we naar een pikniktafel, waar ik wat rustiger werd. voor we de bus weer ingingen werd ik nog even uitgelaten. Ann-marie ging mijn poep opruimen, maar er was lekker nergens een vuilnisbak, dus heeft ze mijn cadeau aan de prullenbak in de bus toevertrouwd. ik hoop voor die chaufeur dat die af en toe geleegd wordt!!!:P
daarna gingen ze vuurtorens bekijken. omdat ik nogal wild was van de zee (we waren nu immers weer langs de kust aan het lopen), bleef ik bij mijn baasje terwijl sommigen rondliepen en foto's maakten. ik genoot van het zonnetje op mijn bol.

Op maandag dan, gingen we naar Boston.
's morgens naar Harvard en MIT, wat ik in de andere blog ook al vertelde. maar 's middags was ik ZOOOO moe. ik wwilde wel maar het ging niet echt vlot meer allemaal. mijn baasje dacht er een beetje hetzelfde over samen met nog een paar en dus hebben weij eerst gerelaxed op een bankje en daarna nog wat rondgelopen en een diner op gezocht. dat bestond voor mijn baasje uit een soort verse milkshake met aardbeien, geserveerd met kokos en ananas op de rand van de beker. en ik kreeg niks!!!
maar ach, ik was moe, en het boeide me ook niet meer zo. ik had wel 1 probleem: ik moest me toch nodig!!
maar je denkt toch zeker niet dat ik dat zomaar ga doen. nee, ammehoela. ik wacht wel tot we ooit terug zijn.
toen we om 7 uur weer in de bus waren kreeg ik eten en daarna verwachtte mijn baasje dat ik ging liggen slapen. maar dat kan niet met volle darmen en dus heb ik bijna de hele weg (2 uur), rechtop gezeten. nee, dat is niet waar. het eerste half uur had ik nog nergens last van, dat kwam later pas.
toen we op campus waren werd ik gelukkig direct uitgelaten. wat een genot!!
en toen was ik moe. heeeel moe! ik zou een rustdag krijgen werd me verteld. mijn baasje zou aan mij gaan denken en mij een dagje zoveel mogelijk ontzien.
toen ik die maandagavond naast mijn baasje even op bed lag, en ik niet kon slapen, trokken mijn pootjes onwillekeurig en kon ik mijn draai niet vinden. uiteindelijk viel ik toch in slaap, maar de nacht bestond voornamelijk uit dromen, dromen en nog eens dromen. moest ik nu weeer de hele dag mee??? ik had geen idee. gelukkig werd ik ontzien.
's morgens naar het ontbijt lopen, daarna naar de les. slapen tot 12 uur, naar de lunch lopen, even naar de dorm voor wat drinken en natuurlijk weer uitlaten, naar het theoriegebouw lopen (houe hall), verder slapen (heeel lang), baasje terugbrengen naar de dorm en naar het diner, onee, dat heeft ze overgeslagen. toen heeft ze even bij mij gelegen!:), en toen werd ik even een tijdje alleen gelaten en toen kon ik dus ook heeeerlijk slapen!!!
en toen was ik eigenlijk wel weer een stuk uitgeruster. oja, mijn baasje had mijn poten en snuit lekker met vaceline ingesmeerd af en toe en dat vond ik zowaar lekker!

op woensdag gingen we naar uhm het courthouse oftewel een rechtbank. eerst 's morgens les en dan 's middags daar naartoe. ik heb daar weer heerlijk geslapen en netjes gewerkt!

op donderdag deden we weer rustig aan evenals de woensdagavond. donderdag ochtend les, donderdag middag les en 's avonds vrij. ik kon lekker kluiven op een nieuwe kluif (of eigenlijk 2) en was nu echt bijna mezelf weer.heeerlijk dat land amerika!

op vrijdag gingen we 's morgens vroeg al naar augusta. voor mij weinig te doen. wel weer rustig gewerkt als dat van me gevraagd werd en verder geslapen in het witte huis:)
's middags was de laatste les. ik vond die docent best leuk, hij zei altijd tegen mij: HAI PUB!!! ik ben toch geen pup meer!

ik zag hem vrijdagavond ook nog toen ik even losliep in onze launge. en toen heb ik hem maar even begroet (nu kreeg ik er echt even de kans voor!
en dan zaterdag. dat bleek onze laatste dag te zijn. al mijn spullen, al mijn baasjes spullen, alles verdween weer in die gekke koffers! nouou!
ik werd er erg onrustig van. toen we gingen brunchen (althans, de mensen dan), wwist ik niet wat ik moest. ik keek steeds om, raakte mijn baasjes been aan want, dit klopt toch niet? je mist je koffers, mijn spullen, mijn eten!?

gelukkig kwam dit later goed. we werden na nog een hele tijd wachten weer in een bus geladen met alle koffers en weer naar het vliegveld gebracht. en nou, de rest van het verhaal kennen jullie.....

ik ga het hier bij laten. later meer over hoe het mij in nederland vergaat!

dikke kus
Minou

24 July, 11:57:53 PM: we zijn allang weer terug hoor!!

Gepost in: Updates
Door: melanie
Hoi Allemaal,

zVeel en veel te lang geleden is het dat ik wat heb laten horen. ik bedoel maar. het is nu bijna vrijdag en afgelopen zondag zijn we al terug gekomen uit Amerika..waarom schrijf je dan niks!ja, geen idee. misschien omdat ik de afgelopen dagen geplaagd ben door een jetlag, misschien omdat dit de eerste dag is dat ik EN niet weg ben EN weer een beetje mens ben, of, omdat ik terug wil naar Amerika????

Ok. we zijn terug. helaas, helaas, helaas.
Ik heb donderdag voor het laatst geblogd (moet je nagaan, een week geleden). vrijdag zijn we naar de hoofdstad van Portland geweest, Augusta. na donderdag weer een heerlijke rustige dag te hebben gehad, 's avonds nog lekker over het strand gelopen in het donker, konden we er vrijdag aardig tegenaan, al was het erg lasti g om optijd uit bed te komen.
Toen ik naar het ontbijt wilde, bleek iedereen die 's morgens ontbijt:) al zo'n beetje weg te zijn. minou had ik al uitgelaten, maar nog niemand te bekennen. uiteindelijk maar iemand gebeld, ik kan er niet alleen komen en had toch wel ontbijt nodig voor we naar Augusta zouden vertrekken.
Niet veel later kwam 1 van de jongens aan zetten met mijn dagelijkse ontbijt: een beker fruit, een beker yoghurt en een pakje cornfleeks!

Tijd om alles op te eten was er niet, dus ik heb een halve beker fruit achterover gekiept en de rest in mijn koelkast gedumpt. IK was de eerste die klaar was achteraf:P
Daarna dan de bus in.
We gingen naar het witte huis van Maine, voor een soort rollenspel. iedereen vertegenwoordigde 1 of 2 belangrijke personen. mijn hoofdrol was Herb Adams, en wij moesten gaan praten over een wetsvoorstel aangaande het gebruik van windenergie.
Nu had ik de pech, of het geluk, het is maar hoe je het opvat, dat meneer Adams zelf aanwezig was. beter gezegd:hij reed zelfs het grootste stuk mee in de bus. ik kon me dus aardig gaan inleven in zijn standpunt. nu was deze man niet echt de doorsnee persoon waar je graag mee op pad gaat, en heeft hij ook niet de meest makkelijke mening, dus ik voelde me niet echt gemakkelijk meer toen hij zei dat hij straks, als we waren aangekomen, met me wilde lobbyen, naar zijn kantoor zouden gaan samen om een uur!(daar klopte dus niks van), alles door te nemen. gelukkig redde Ann-Marie mij uit deze voor mij toch wat benauwende situatie door te zeggen dat zij met me mee zou gaan en in de buurt zou blijven. Achteraf viel het allemaal mee, ze kon mooi vertalen in iedergeval!
het was nog een heel gedoe. ik had, zo leek het, op 3 verschillende locaties mijn laptop nodig. op de eerste (lobby)locatie 5 minuten. toen verhuisden we naar een grote zaal, hadden we net mijn laptop en alles neergezet, bleke dat we eerst nog ergens anders heenmoesten en dat we hier later pas terug kwamen.. het hele gebouw door, via een tunnel naar een ander gebouw..maar, inpakken was niet de moeite. met een hond aan de riem, bijna lege tas op mijn rug, laptop en leesregel in mijn armen en een sturende hand achter mijn elleboog, doorkruisden we het hele, overigens niet echt bijzondere gebouw.
Er kwamen presentaties van mensen van onze groep waarin zij hun mening naar voren brachten. ik kon 2 vragen stellen, dat heb ik dan ook gedaan, verder heb ik me maar een beetje erbuiten gehouden. dit is niet mijn ding geloof ik. welgrappig trouwens, zo'n redelijk georganiseerde discussie tussen 25 man.
daarna moesten we weer terug verhuizen, deze keer zou ik de laptop niet meer nodig hebben dus heb ik alles ingepakt. weer terug naar de andere grote zaal waar je ook kon stemmen. opnieuw discussies en het ging me allemaal een beetje te snel dus ik heb mijn zegje maar even achter gehouden. minou lag overigens steeds onder mijn stoel/bank te snurken!!
uiteindelijk moesten we voor of tegen stemmen en moest ik nog met Herb op de foto, want, jaja, ik kom daar in de krant. gezellig hand in hand op de foto.. ok, het is niet mijn idee! (ik hoef die foto gelukkig zelf niet terug te zien!) ik heb hem nog niet trouwens.als ik hem wel heb, laat ik het weten.
daarna was het tijd om terug naar de bus te gaan. we zouden ook nog naar een museum gaan, maar we hadden te weinig tijd om dat er nog iemand langs een dokter moest.
het weer was deze dag voor het eerst iets minder. jammer, want we zouden precies vandaag gaan barbecuen. dit viel dan ook bijna letterlijk:) in het water. het vlees is gewoon in de pan gegooid en we zijn maar niet buiten gaan eten.
Na het eten begon het wel heel erg te dreigen. sommigenbesloten dat als ze naar campus wilden ze snel moesten zijn. ik en een aantal anderen deed iets rustiger aan. gevolg:halverwege begon het te storten!niet normaal. 1 van de jongens kwam langs gerend. ik heb minou's beugel losgelaten, heb zijn arm gepakt en zo zijn we teruggerend naar de dorm. deze jongen is later weer naar buiten gegaan voor een natuurdouche! hij liever dan ik!:P (ok, het was wel lekker koel!
en dan kwam de afscheidsseremonie, om het zo maar te noemen. Nee, dit is niet leuk, ik wil nog niet weg! iedereen kreeg 1 of meerdere certificaten voor dingen die je goed had gedaan en voor deelname, iedereen werd bedankt en dat was dan the end of the official program...
er werd lanparty gehouden. ik, samen met nog 1 iemand + 2 van de begeleiders, bleven achter in de dorm. Dat was niet het leukste wat je mee kan maken. 1 van de jongens was uit (die was al 21 en mocht dus drinken), 1 hing voor de buis, en daar zat ik dus ook bij, en de rest was aan het gamen in een ander gebouw.
ik ben uiteindelijk een tijdje naar boven gegaan maar ben, toen de groep weer terugkwam nog even beneden geweest en voor we het wisten was onze laatste dag een feit.
zaterdag sliep ik een soort van uit (iets voor negenen kwam ik mijn bed maar eens uit), liet minou uit, gaf haar eten en begon dan aan het inpakkarwei wat achteraf allemaal best vlot ging. alles paste in mijn koffer en ik was niets vergeten (op een paar kleine opzetdopjes na die achter mmijn bureau gevallen bleken te zijn (daar kwam ik op de weg naar het vliegveld achter, lang leve de achterblijvers).
voor de laatste keer legde Minou 's middags haar drollen neer achter de sporthal en voorzag ze het gras voor het laatst van plaatselijke bevochtiging en is het tijd voor vertrek. De 2 achterblijvers van de groep werd succes gewenst en geknuffeld, minou deelde haar laatste lebbers en poten uit en voorzien van onze laatste lunchpack, kropen we in de bus.
Onderweg hadden we nootweer. "portland huilt om jullie vertrek"zei iemand later. onweer, regen, hagel, alles passeerde onderweg.
uiteindelijk was het droog toen we op het vliegveld arriveerden. dan denk je aan een relaxte terugrit te beginnen, wil je gaan inchecken doen ze ineens moeilijk over een geleidehond die meemoet!
na een hoop gedoe en heen en weer gebel was het probleem opgelost en konden we er door.
bij de douane schoenen uit en foullieren want natuurlijk ging bij ons de piepert af. we hadden lekker 3 stoelen voor ons 2en en Minou had dus ook een plek tussen ons in op de grond. nog 1 keer fastfood eten bij de amerikaanse mac en ontdekken dat er braille op de deksels staat van de cola!:)
uiteindelijk mijn laatste dollars opgemaakt aan 2 doosjes chocola voor mijn naaste familie en dan het vliegtuig in. Heerlijke vlucht gehad toch wel. het eten maar overgeslagen en geprobeerd wat te slapen. is niet echt gelukt moet ik zeggen. minou heeft wel aardig geslapen.
in Ijsland wilde ze er heeel graag uit. toen we weer met een auto naar de rand van het vliegveld waren gebracht waren weer al die vogels er. Minou maar niet losgelaten!:).
al kijkend naar de vogels plaste ze lopend en rustig even poepen was ook erg moeilijk want je zal maar eens een vogel uit het oog verliezen!
uiteindelijk is alles gelukt (woei, ik kan nu zeggen dat mijn hond zelfs cadeautjes op Ijsland heeft achtergelaten!).
Minou kreeg binnen wat te eten waarna wij mijn boardingpas nog moesten zoeken (of hoe heet dat).
ook dit is uiteindelijk gelukt en via een kleine omweg mochten wij weer als eerste boarden.

Oja, ik vergeet te vertellen: in Boston moesten wij met een lift omdat er alleen een roltrap was anders. deze ging erg snel, minou was al redelijk stressed, en toen we de slurf ingingen gaf ze slijm over!daar sta je dan met je goede gedrag. gelukkig was het niet veel!!

in ijsland verder dus geen problemen gehad, minou heeft haar bak voer lekker opgegeten en water gedronken.
wi gingen dus als eerste weer boarden, opnieuw een vrije stoel zodat minou lekker kon liggen. eindelijk hoorden we weer andere nederlanders om ons heen!was wel even wennen!! ook nu een goede vlucht. we kregen ontbijt: een broodje (klein broodje), aardappels, ei en een flinke plak ham eronder..sorry, ik heb het wel opgegeten maar dit is niet echt mijn ding!
Uiteindelijk landden we rond 12:40 nl tijd weer op schiphol. Minou was rustiger dan de vorige landingen, sliep gewoon door en werd pas wakker toen we al weer stil stonden en gordels werden losgemaakt. heerlijk dus!
het duurde wel even voordat de hele groep zijn koffers had, maar uiteindelijk konden we dan echt naar onze familie. minou was uiteraard blij mijn ouders weer te zien, en ok:ik ook wel weer hoor!!!
we zijn vrij snel naar huis gegaan. zondagavond kon ik niet echt slapen. voor 12:00 uur lukte het me niet. de hele middag gevohcten tegen de slaap, ga je om 10 uur in bed liggen lukt het niet meer.
de nacht erna was erger: pas rond half 3 kon ik slapen, maar toen begon minou te spoken, die blijkbaar nu toch ook wat moeite had met haar ritme. 2 keer beneden geweest voor r haar en me uiteindelijk 2 uur verslapen 's morgens!!!
ook gisteren was ik weer iets later wakker dan gepland, vanmorgen heb ik mezelf wakkergehouden zdat ik redelijk bij tijds het bed uit kon komen..en nu gaan we weer gewoon doen, oftewel;ik ga naar bed!!

welterusten,
Melanie en Minou

18 July, 01:21:41 AM: Het aftellen is begonnen... :(

Gepost in: Updates
Door: melanie
Helaas..heelaas, en nog eens helaas!!!! overmorgen om deze tijd, jeetje, dan zitten we al weer in het vliegtuig terug back home. hmm best rare zin eigenlijk, maar mag ik alsjeblieft:P
Deze week is drukker dan de vorige, mar gelukkig blijft er genoeg tijd over om even bij te komen en wat voor jezelf te doen. gister avond dan ook heeerlijk op mijn gemak blogs zitten bijlezen. thuis een dagelijkse bezigheid, maar hier kom ik er niet aan toe. wat mail bijgelezen (nauwelijks iets beantwoord), gewon, lekker, NIKS!

Bij Minou is er een knopje om gegaan. van de hypere, rusteloze , ongedurige en overprikkelde hond is ze overgegaan in een rustige, weliswaar veel slapende, maar ook beter geconcentreerde en beter luisterende hond die weer lekker streken gaat uithalen om mij voor de gek te houden, en dat is heerlijk! gisteren gingen we naar de rechtbank, en Minou was gewoon rustig, beheersd! ja, ze liep niet zoals ze loopt als wij samen lopen, want ze wil graag de groep inhalen zodat ze beter kan zien wat er gebeurt, maar ze lette gewoon redelijk goed op en binnen heeft volgens mij niemand haar opgemerkt tijdens het praatje wat we kregen. Ik had overigens wel wat met haar te stellen want Minou was druk bezig alles wat ze heeft meegemaakt te verwerken en af en toe kreeg ik een schop of moest ik haar aantikken als ze begon te dromen, maar ze lag heerlijk onder de bank op haar zijtje te slapen. op de terugweg in de bus dook ze uit zichzelf onder de bank, rolde zich op en ging verder slapen! zo moet het!
Ze krijgt nu behoorlijk wat meer te eten. eergisteren heb ik een dierenwinkel opgezocht, minou heb ik toen thuis gelaten, die was helemaal POOP zoals ze dat hier zeggen, oftewel helemaal kapot. i heb haar eergisteren zoveel mogelijk geprobeerd te ontlasten. 's morgens in de les slapen, 's midags bij de cultural class slapen, en 's avonds kon ze dus ook lekker slapen en dat deed haar wel goed. ik heb 2 flinke kluiven gekocht (vooral dikmakers!!!), en ze krijgt ongeveer een maaltijd aan hoeveelheid extra per dag aan brokken. haar borstband van het tuig heb ik al strakker gezet, de rest stond al op zijn kleinst. ze is nog niet te mager aldus de mensen hier, maar je ziet wel verschil. ik heb wel het idee dat zich spieren aan het ontwikkelen zijn, maar het kan ook verbeelding zijn dat ze dikkere poten krijgt.
Morgen moet ik eigenlijk toch maar weer normale hoeveelheden gaan geven, want zaterdag moet er weer gevlogen gaan worden en is het prettig als ze wat legere darmen heeft natuurlijk! misschien zaterdagmorgen het strand maar even bezoeken. niet apporteren uit het water, anders loopt ze leeg na een half uur, maar even lekker laten uitrennen. voordeel is dat we weggaan opeen tijdstip dat ze normaalgesproken net wordt uitgelaten. ze kan dus lekker leeg mee!

Vandaag ook een heerlijk rustige dag gehad. vanmorgen les, vanmiddag cultural class. Minou lag lekker op een kluif te kauwen, en dat ging af en toe gepaard met heel wat herrie. maargoed, dat is weer eens wat anders dan slapen, toch!
Mrogen wordt een drukke dag: om 8 uur moeten we in de bus zitten die ons naar Augusta brengt, waar we een soort rollenspel gaan spelen in nouja, ik weet ff niet hoe ik het uit moet leggen. iets politiekachtigs over wind energie. details komen later wel weer.
En dan 's middags nog even een kort lesje, daarna barbecuen en de farewellseremonie ofzo, en dan gaan we al weer ons laatste vs nachtje in en staat zaterdagochtend in het teken van eerst een beetje uitslapen, en dan vooral: rommel opruimen en inpakken!!!!!
IK WIL NIET WEG!!!!!! en minou volgens mij ook niet. ik denk dat ik maar annuleer;)
Nee, dat ook weer niet. ik wil hier nog best langer blijven, maar mijn eigen lekker liggende bedje en mijn eigen kamertje vind ik ook niet echt vervelend hoor;)
Of iets beters: mijn eigen kamer en bed moeten gewoon hier heen komen. een gezond snee brood met pindakaas mag dan ook worden meegestuurd, maar de rest mag van mij altijd wel zo blijven hoor!:)
Maargoed, ik heb ook nog een cavia thuis zitten die als het goed is goed verzorgd is en die wil ik ook wel weer even lekker op kunnen pakken. maar, nu nog HEEL even niet. het komt wel als we weer op schiphol zijn, dan kan ik waarschijnlijk niet wachten om naar huis te gaan met mijn jetlag!

Goed, ik moet nog even wat research doen voor morgenochtend, dus daar ga ik maar aan!

groetjes!!
Gepost in: Updates
Door: melanie
Hai allemaal,

zo, even een kort berichtje, het is Mij, Minou. eigenlijk ben ik moe. heeeel erg moe en zit ik mezelf ongelofelijk in de weg.
wat is er toch een hoop gebeurd de afgelopen week. eerst al met een vliegtuig. heel spannend. n dan kom je ineens op een totaal onbekende plek, constant zeelucht in je neus, vremde mensen, af en toe eens een bekende, en heeeeel veel lopen. ik ben dan ongewild dan ook op vermageringskamp. mijn baasje probeert dat te voorkomen door me vet te mesten met amerikaanse kluiven, maar dat lukt haar niet echt en ook mijn bak zit voller dan normaal als ik 's morgens en's avonds eten krijg. leuk hoor!

maarja, verder. verder ben ik een beetje verward, overprikkeld en gewoon HEEL HEEL HEEL erg moe. vandaag ook weer. weer een wildvreemde stad: eerst 2 scholen door gebanjerd (harvert en MIT). ik deed het aldu mijn baasje heel goed op een kleine misser na zo af en toe.. toen ik mijn baasje tegen een deurpost liet knallen week ineens iedereen uit en moest ik het voor de ogen van weet ik veel hoeveel mensen overdoen!!! dat was niet leuk, dus daarna besloot ik maar om die deurposten beter in de gaten te houden
Ja hetging heel goed met mij. maar aangezien ik zoveel meemaak in deze dagen dat ik het niet meer kan bijslapen, was ik al gauw moe. mijn baasje was ook moe, iedereen was eigenlijk moe. vanmiddag waren we in boston en gingen we heeeerrlijk zitten en kon ik wat liggen en rondkijken. nu lig ik heerlijk strak naast mijn baasje (op een plek die ik thuis niet mag gebruiken, details laten wij achterwegen) en af en toe schokken mijn poten en andere ledematen uit pure vermoeidheid. morgen krijg ik een rustiger dagje. morgenochtend kan ik eel slapen, morgen middag kan ik veel slapen. we gaan nog wel naar de dierenwinkl morgen, alhoewell:mijn baasje denkt er over om mij morgen echt even een dagje rust te gunnen en me thuis te laten.
nou, ok. ik ben echt moe. en mijn baasje ook, dus wij gaan nu lekker samen slapen!!!

dikke kus
Minou

12 July, 05:25:47 PM: weer een update vanuit de vs

Gepost in: Updates
Door: melanie
Hoi Allemaal,

ik kom niet echt aan updaten toe deze vaantie. nu neem ik er gewoon even de tijd voor om jullie op de hoogte te brengen.

Alles gaat hier zijn gangetje en we hebben het goed naar ons zin. het weer is nu iets afgekoeld, ik schat een graadje of 20-23, en dus echt een prima leefbaar temperatuurtje. Minou wordt steeds rustiger. ik moet nu een beetje uit gaan kijken dat ze zich niet teveel met de anderen gaat bezighouden (of moet ik zeggen, dat de anderen zich niet teveel met haar bezig gaan houden)... om te zorgen dat ze niet te eigenzinnig wordt.
We hebben een heleboel gedaan en we gaan nog een heleboel doen.
Donderdagmiddag zijn we naar de Maine mal geweest. Ik liep eerst met 1 van de national students (tatjana), en later nam sandra het over, omdat tatjana wegmoest. de rest van de groep waren we kwijtgeraakt.
Doordat we nu niet in een groep liepen, kon minou ook wat makkelijker en dus beter, werken.ik kreeg, weliswaar in iets mindere mate, het albertkuip gevoel. het was buiten erg heet, maar in de mal was het lekker koel en liet minou netjes haar werk zien en was heel goed bij te sturen. buiten was het iets minder, maar het was echt TE heet vor haar. gistermiddag ben ik op bed gaan liggen want ik moest even bijkomen en was niet helemaal lekker, of zeg maar helemaal niet;), m en in die tijd sliep Minou bijna ook aan 1 stuk door. Ik niet, want volgens mij zat er coffeÔne in die pijnstiller. dus toen ik me weer wat beter begon te voelen, begon ik me ook wakkerder te voelen. maar toch bijna 4 uur in bed gelegen en daar lekker van opgeknapt. gisteravond weer naar de mal geweest, en nieuwe (en goede) oordopjes gekocht.. Van die in earr dopjes die goed blijven zitten. ben er erg blij mee want heb de helft betaald ongeveer van wat je in nederland kwijt zou zijn, geen senheizer helaas maar sony, maar het geluid is fantastisch. het kost wat, maar dan heb je ook wat.
voor minou bij de supermarkt wat te knabbelen gekocht en een nieuwe knuffel in de vorm van een wasbeertje. uiteraard loopt minou nu dus weer de hele dag met dat ding te slepen als ze de kans krijgt.

ook zijn we gisteren een man in de bus tegengekomen met een geleidehond. een zwarte lab, maar klein, dof, mager en vermoeid. heb een hele tijd met deze man zitten praten en dat was erg boeiend. later hoor je dan dat die hond er erg onverzorgd en slecht uitzag en dat de man zelf ook niet de meest frisse was. we hebben er uiteraard foto's van:)
toen minou en die hond naast elkaar lagen, viel het de jongens wel op dat Minou toch een stuk gezonder was. niet mager, volle vacht, relaxed maar allert.

zo, jullie zijn weer even op de hoogte, ik moet weer verder. vanmiddag gaan we fietsen. minou gaat mee tot de verhuur en blijft daar achter in een gesloten ruimte, naar wat ik begrepen heb buiten, waar iemand een oogje in het zeil houdt als wij een uurtje of anderhalf gaan fietsen (ik op een tandem).

nou, ik probeer nu iets sneller weer te schrijven, maar ik kan niks beloven!
Gepost in: Updates
Door: melanie
Hoi Allemaal,

We zijn jhier al vanaf zaterdag avond/nacht, en nog geen blog. hoe komt dat nou. nou: punt 1: de eerst geposte blog (zondagavond) is helemaal niet gepost, en een flinke lap tekst is hierbij verloren gegaan. ik heb het nooit gemerkt maar ik kreeg vragen van: wnneer blog je nou eens. ja, dat heb ik toch net gedaan. nee dus. dus bij deze dan een uitgebreid erslag.

het is nu dinsdag middag kwart over 4 en ik lig even bij te komen op bed met de laptop op mijn luxe 2 persoonskamer die ik deel met Minou (en verder niemand). hierover straks meer.

zaterdagochtend kwamen we netjes op tijd (te vroeg) aan op schiphol. voor dat we in konden checken was het een uur later, zo had iedereen de kans om op tijd te komen en konden er alvast wat fotootjes geschoten worden. Uiteindelijk ging ik samen met Ann-Marie (begeleidster die mij zal begeleiden deze 2 weken, al laat ik haar ook wel eens achter hoor!), door de douane. de passpoortcontrole was allemaal geen probleem, koffers inleveren ook niet, maar uiteraard ging toen ik met minou onder het poortje doorging het alarm af, en naar mijn idee zelfs dwingender dan normaal. hij begon eerst gewoon te piepen en toen minou er doorheen was en ik volge ging hij nog harder tekeer. wij werden beiden onderworpen aan de fouierende handen van een foullieerder. minou door ik geloof zelfs 2 mannen!maar, wij zijn braaf en hebben niets verkeerds op zak dus er was niks aan de hand. dan is het wachten tot de rest er door komt. Minou had een hoop onrust in haar lijf, ondanks dat we voordat we naar schiphol waren gegaan een rondje strijkviertel hadden gedaan.
Ze likte steeds om haar bek en trok ondanks de gentle leader best stevig. we zijn neergestreken bij een sandwichbar om even wat te drinken en later ook te eten. hier had Minou even de tijd om alles op zich te laten inwerken en deed ze even een dutje.
en toen werd het half 2 en was het tijd om naar de gate te gaan. wij mochten als eerste aan boord enzaten met zijn 2en op de achterste rij. Minou had zo de ruimte tussen ons in. extra beenruimte hadden we niet. ze vond het allemaal prima. was wat gespannen, maar liet alles verer over zich heenkomen. keek nieuwsgierig rond.eenmaal hoog boven de wolken is minou weer lekker naar dromeland gegaan. in IJsland hadden we een tussenstop en minou, ik, en Ann-marie werden met een auto naar de rand van het vliegveld gebracht waar minou uitgelaten kon worden. er was niets dan lavastenen en wat enkele stukjes gras (sprietjes is een beter woord), geen verkeer, niets. dus ik dacht: ik laat haar wel los..nou, dat was een foutje. minou zag een vogel die een nest bleek te hebben. wat doet een vogel: die lokt haar weg. en daar ging minou, achter de vogel aan. verder, en verder. af en toe schoot ze langs als de vogel een andere kant op vloog en roepen of fluiten maakte geen indruk. na 10 minuten kwam ze dan eindelijk naar me toe en kreeg ik haar te pakken. het duurde nog wel een tijdje voor ze eindelijk ging plassen, maar daarna konde n we met een gerust hard naar het vliegveld terug en werden we met een lift rechtstreeks naar de goede gate gebracht. opnieuw mochten we als eerste het vliegtuig in, maar we hadden geen extra beenruimte en geen vrije stoel. we zijn uiteindelijk een rij naar achteren gezet, zodat we weer op de achterste rij kwamen, en kon minou tussen de stoel en een kast achter ons gaan liggen. dit vond ze in het begin niet geweldig, en na het opstijgen zat ze ineens naast me in het gang pad en kreeg ik haar daar met heel veel moeite pas vandaan. uiteindelijk kroop ze dan toch onder onze stoelen, rolde zich op en maakte een lange tuk van 4 uur! ze werd wakker toen we gingen landen en heeft van onze maaltijd en wat turbulentie niets gemerkt.. minou was nog altijd erg hyper aan de beugel. wij gingen weer als eerste de uitcheck procedure in. alles liep zeer snel tot de bagage controle. minou's koffer moest open en alle kluiven zijn er uit gehaald. ik hield het voer voor de terugweg en een zakje beloningen over, de rest werd voor onze neus in de vuilnisbak gebonjourd (jammer dat die achter de balie was, anders had ik het er graag weer uitgevist:P
met iets minder bagage zochten ann-marie en ik de mensen op van smcc. die waren snel gevonden en wij gingen eerst maar eens opzoek naar een plas en poep plekje voor Minou. die was er wel in de vorm van de goot, maar minou was te druk om er de rust voor te nemen en wist niet wat ze nou toch in die goot moest doen. nou, dan wordt het 2 uur wachten tot we op campus zijn aangekomen met de bus. we hebben ons met onze bagage in de bus gehesen en minou zat geinteresseerd rond te kijken. helemaal toen er allemaal snacks tevoorschijn werden gehaald om onze jetlagmagen van iets beter voedsel dan het vliegtuigeten te voorzien. het ging er goed in kan ik jullie vertellen.
(oja, ik heb minou in ijsland wel water en watte eten geggeven hoor!!!)
eenmaal op campus kreeg minou het weer op haar heupen, want: ze rook de zee...
na een heeele snelle uitlaat (minou had echt dringende haast) gingen wij naar binnen en kregen wij de pasjes voor de kamers. wij bleken een 2 persoonskamer te hebben, of beter gezegd: IK. het voer was al op mijn kamer die bestaat uit een gedeelde badkamer die tussen mijn kamer en die van de andere 2 meiden ligt. we kunnen dus overlopen, 2 bedden (die erg lekker slapen!) 2 bureaus, een koelkast, magnetron, hele grote vensterbank, lekkere stoelen, 2 ruime kasten en airco. deze laatste werkt nog altijd niet zo als het hoort. hij doet bijna niets. dat is bij anderen wel anders. 1 van de jongens loopt al 2 dagen met een dikke nek en praat nogal nazaal en voelt zich niet bepaald honderd . die airco hangt precies boven de bedden namelijk. echt lekker slaap je dan niet!!
ik ga later verder, want we gaan zo naar de stad!!!

groetjes!
Gepost in: Updates
Door: melanie
Hoi Allemaal,

ik weet even niet wat er allemaal gebeurt. ik ben een beetje de kluts kwijt en ik weet niet wat ik met mezelf, met de anderen, en weet ik veel wat aanmoet.

nu gebeuren er de laatste tijd wel vaker dingen waarvan ik geen idee heb wat het nut is, maar vandaag, ik heb het weer op mijn zenuwen gekregen van wat er vandaag is gebeurd. of moet ik zeggen:het begon dinsdag al? mijn baasje begon in de kist te graven die in de bijkeuken staat en waar enkel en alleen voor mij spullen in zitten. er ging een luid SHIT door de ruimte toen ze een trommel vol koekjes in mijn kist leeg liet vallen en alles werd met veel gemopper tussen de spullen uitgevist. ik kreeg ook een koekje. jam, dat smaakt naar meer want die krijg ik alleen in uitzzonderlijke situaties!
nou, al mijn spullen die ik vaak gebruik werden allemaal neergegooid op het aanrecht. verse beloningen, mijn borstels, een nieuwe frisbee...waar ik nog niet aan mocht komen:(, kluiven, nog meer lekkers, alles wat mijn baasje nodig heeft voor mijn dagelijkse verzorging, en welzijn natuurlijk. nouja, bijna alles dan. toen kreeg ik het al op mijn heupen. later bleek dat we naar school gingen en ik kon in het begin niet rustig lopen en sprong af en toe een soort van.
op school was het wel grappig. eerst naar binnen en ooh wat was het daar heet!!
daarna naar buiten. mijn baasje had me voorbereid dat ik mijn muilkorf ommoest maar dat is ze lekker vergeten!!!!! ik heb een poging gedaan om weg te lopen (ja, hallo, ik word er vlak bij altijd uitgelaten:P
uiteindelijk weer naar binnen en werd er nog vanalles gezegd, ook kwam er een rare stem uit een laptop, maar ik trek mij daar niets van aan. want die laptop heeft geen eten en geeft me geen aandacht dus is hij niet boeiend.
uiteindelijk zag ik baasjes vader en inderdaad bleek later dat hij ons weer mee naar huis nam.
nou, gisteren was er gelukkig nog weinig aan de hand. sterker nog, we zouden gaan zwemmen en ik mocht mee. maar helaas, we waren er hooguit een half uur toen donkere wolken mij niet langer een pleziertje gunden. mijn baasje kwam als eerste uit het meer van het strijkviertel. ze kleedde zich na een snelle lunch weer helemaal aan en riep toen mij ook uit het water???wat?ik zwem net zo lekker. ja ik vermaakte me echt goed met zwemmen, door het water wandelen en heel hard met mijn staart kwispelen en spetteren natuurlijk!
maar nee, het was niet langer uit te stellen, regendruppels vielen naar beneden dus ik had geen keus. ok, toen we weer bij de auto aankwamen begon weer te schijnen maar later is er alsnog een flinke plens water naar beneden gekomen.

maar dan vandaag. inpakdag, ofzoiets. morgen is iedereen behalve mijn baasje werken en is er dus geen tijd om in te pakken. wat ze daar mee bedoelden was mij niet duidelijk, tot ik het zag. eerst al een hele berg kleren van mijn baasje, gevolgd door nog meer zooi en ja, 2 koffers..toen kreeg ik het op mijn heupen en wilde ik aandacht en ging ik in de weg lopen/staan/zitten/liggen.
allerlei spullen passeerden de revu. broeken, t-shirts, sokken, pillen tegen kwalen als reisziekten en hoofdpijn, maar, niets voor mij. de eerste koffer werd na lange tijd van de tafel gehesen en een nieuwe, dezze keer zwarte (de eerste was rood ofzo), koffer werd op tafel gelegd. mijn baasje liep naar de bijkeuken en kwam terug met mijn spullen, de spullen, die eerder uit de kist waren gekomen. al mijn lekkere dingen, mijn nieuwe frisbee (waar ik hoopvol mijn nek voor strekte), mijn tekenpen(snik), en meer van die verzorgingsartikelen waar ik liever mee geconfronteerd wordt, werden in die koffer gestopt. mijn piephondje volgt zaterdagochtend pas, die mag ik nog even houden. gelukkig maar. wat gaat er toch gebeuren..
ja, wij gaan naar Amerika. een ver land, tenminste, dat zeggen ze steeds. we moeten een aardig stuk vliegen. vliegen. wat is dat? kan je dat eten? vast niet want dat duurt bij mij niet lang.
of kan je dat ook met een auto of trein?
je zal wel zien is het enige wat ik hoor en de vraag wordt me steeds gesteld:ga jij lekker mee naar Amerika??ik ga wel mee, ik ga altijd mee als mijn baasje dat vraagt, of iemand anders. maar wat amerika is...het is me nog niet helemaal duidelijk. maar over 48 uur zijn we aan het vliegen naar het schijnt, dan weet ik eindelijk wat het is. en over nog iets meer dan 48 uurtjes weet ik ook wat amerika is. heb ik het geroken, heb ik het water geproefd en heb ik zelfs de atlantische oceaan gezien en misschien zelfs wel aangeraakt, alhoewel het me niks zou verbazen als mijn baasje dat uitstelt tot een later tijdstip. en vooral: heb ik het amerikaanse Hills voer door mijn bek laten glijden, heb ik het met mijn vliegensvlugge tanden fijngemalen zodat het klein genoeg is om door mijn slokdarm naar mijn maag te worden vervoerd. en niet veel later zal mijn kleed worden uitgelegd in een amerikaanse slaapkamer van een amerikaanse universiteit. zou ik daar net zo goed kunnen slapen als hier n mijn huis? vast wel, al krijg ik mijn kussen niet mee. daar zitten balletjes in van piepschuim en straks denken ze dat ik op drugs slaap, of weet ik veel. bovendien past het niet in de koffer, dus doe ik het met mijn stage-kleed waar ik al 2 keer in mijn leven overheen heb gekotst, waar ik me tijdens de stage van een aantal maanden terug dagenlang op heb moeten vermaken. slapen, luiven, vervelen, spelen, en dus ook, kotsen. en nu mag ik er weer 2 weken op slapen. ok, dat kleed ligt heerlijk, dus daar zal het niet aan liggen!
ik hoop dat ik straks weer wat rustiger word en niet te zenuwachtig word om te gaan slapen. dat gebeurt nog wel eens. tot nu toe heb ik nog altijd 's nachts geblafd de dag voor mijn baasje of ik met mijn baasje op vakantie gingen. maar nu duurt het nog even en moet ik misschien wel 2 nachten blaffen. nou, dan moet ik in de bijkeuken slapen zodat mijn baasje het niet hoort!!:(
dus ik zal mijn best doen niet te zenuwachtig te zijn!

goed, ik moet stoppen want mijn baas heeft meer te doen.ik moet rustig worden..zucht!